Part I
Het jaar is 3005, alles gaat goed op de aarde. De economie staat op één van zijn hoogte punten,
de werkloosheid bedraagt maar 0,3 % en de misdaden zijn door een goed georganiseerd politiekorps (SPS)
tot een minimum herleid.
-----------------
SPS: Special Police Squadron, dit werd opgericht in het jaar 2975, omdat de maffia al 50% van alle in- en uitvoer producten
in hun macht hadden. Het SPS bestaat uit speciaal getrainde mannen en vrouwen, die gespecialiseerd zijn in
gevechtstechnieken en strategisch inzicht.
-----------------
James Colt: "Ik weet het nog goed, het was een donderdag avond zo rond 21:00. Opeens ontstond er een fel blauw licht aan de
horizon. Het licht leek als maar dichter bij te komen. Iedereen van het dorp stond verbaast naar het licht te
kijken, het was alsof iedereen wist dat het slechte eraan kwam. Na zo een 5 min verminderde het licht in
instensiteit en leek het te verdwijnen. Kort nadien volgde er een enorme ontploffing. Die was zo geven dat
iedereen op aarde die gevoeld had. Alle huizen van Noord Amerika waren op een slag met de grond gelijk gemaakt."
De Grimlogs waren geland. En niet met de bedoeling om vrede te sluiten, maar ze kwamen om al onze resources te plunderen.
De volgende 20 jaar werd der hard gevochten tegen de Grimlogs, maar zonder veel succes, het ene na het andere land werd vernietigd.
De mensheid was in gevaar. Iedereen was hopeloos en klaar om zich over te geven, tot er een bericht rondging van een soort
paralelle poort. Met die poort zou men een paralelle wereld kunnen creeren. 250 Ingenieurs van overal ter wereld werkten dag
en nacht om de poort zo rap mogelijk af te krijgen. En uiteindelijk na 5 jaar was ze af. Ze hadden een gateway gemaakt die
zo groot was, dat er tergelijkertijd 100.000 mensen de paralelle bariare konden oversteken.
Iedereen werd verwittigd dat de poort klaar was en dat ze een week tijd hadden om over te steken.
Iedereen die niet binnen die week overgestoken was zou achter gelaten worden.
-----------------
The Gateway: Is een paralelle poort, die GaIa creert. GaIa is een soort van kopie van de aarde.
De poort wordt bedient door 4 sleutels. Elke sleutel moet in 1 van de 4 windrichtingen geplaatst worden zodat
The Gateway geactieveerd kan worden. Vanaf dat de poort geopend is ontstaat der een soort van magnetische tunnel
waardoor men van de aarde naar GaIa en omgekeerd kan gaan.
-----------------
D-Day:
De Dag , de dag dat de mensheid zou gered worden.
Alles ging volgens plan, 100.000 de mensen stroomden samen naar de geheime militaire basis in Balegem, klaar om de overtocht
te maken. Iedereen werd in groepen verdeelt en klaar gemaakt om door de poort te gaan. De vier sleutels werden naar de 4
uithoeken gebracht en in de contacten geplaatst. De poort werd geactiveerd, langzaam begon de magnetiche tunnel zichtbaar
te worden. De poort was bijna op volle kracht toen opeens de stroom uitviel. Eén van de 4 sleutels was verwijdert uit het contact.
Eens doodse stilte overheeste de basis, plots werd die verbroken door een licht gedreun, naarmate het geruis toenam onstond
er een masale stofwolk aan de horizon. Honderden, duizenden, miljoenen Grimlogs hadden zich aan op horizon opgesteld. Even leek de tijd stil te staan
niemand bewoog, hoe hard je ook deed om te luisteren het enige dat je kon horen was de woeste adem van de Grimlog krijgers.
Opeens werd de militaire basis bestormd. Honderdduizende mensen zijn in koele
bloede afgeslacht, op één dag tijd is meer dan de helft van het SPS uitgemoord !! Slechts een paar duizend mensen hebben het
overleefd. De 4 sleutels werden door de Grimlogs meegenomen en over heel de aarde verspreid.
Tha Ya'Hoepers, brave new warriors of the remaining Earth werd de opdracht gegeven om de 4 sleutels terug te vinden en nogmaals de poort te activeren,
zodat de mensheid weer een normaal leven kan leiden, een vredig leven.
Part II
Tha Ya'Hoepers, brave new warriors of the remaining Earth werd de opdracht gegeven om de 4 sleutels terug te vinden en nogmaals de poort te activeren,
zodat de mensheid weer een normaal leven kan leiden, een vredig leven.
Op wat ooit een prachtige lentemorgen kon geweest zijn, zat Galadriel vruchteloos te hopen op de komst van de fellow Yahoepleden, tewijl hij de nu verlaten straten van de grootstad Bottelare 4006 (eens Byzantium, Constantinopel en Istanbul genaamd) doorkruiste... vruchteloos zeg ik wel, want telecommunicatie is totaal waardeloos geworden daar de Grimlogs elke vorm van digitaal verkeer kunnen opsporen en omdat het dichtsbijzijnde yahoeplid zich op meer dan 5000 km bevond. Het laatste contact dat de 5 met elkaar hadden was op de dag van de Grote Opening: Anfortas zat samen met Galadriel in het hoofdkwartier van Yahoep niet ver van de Openingsplaats, op de 3 schermen voor ons zagen we Lord Falafel, Desdenova en Draven. Deze laatste rondetafelconferentie werd door Anfortas afgesloten met de gevleugelde woorden:" 't is te hopen dat er nu maar niks misloopt tijdens de Grote Opening...", woorden waar we nu nog steeds spijt van hebben... De dag ervoor had Galadriel een Highly Confidential Messagebrief (dit betekent dat niemand, behalve de lezer zelf iets over de inhoud van de brief mag te weten komen) gekregen van het SPS die getekend was met B.R., de inhoud van de brief was vaag, meer dan de dringende oproep om zich naar Bottelare 4006 te begeven stond er niet in. Bij de brief zat een speciaal vliegtuigticket ingesloten van de Geheime Vliegdienst van SPS, die overigens een zorgvuldiggecamoufleerd minivlieghaventje in Balegem bezat. Galadriel vertrok daarop in een hazewind naar Bottelare 4006 om daar zijn Geheime Missie tot een goed einde te proberen brengen...
Galadriel
Part III
Meer dan een jaar later....
"Shiitttt, wa goe gerief Falafel", "Ja Desde, vers van den ondergrondsen eh, haha".....Lord Falafel en Desdenova, rustig zittend op het terras thuis bij Desdenova in Gent, een kleine studio waar Desdenova en Anfortas vertoeven en de Falafel regelmatig een bezoekske komt brengen, 3 Yahoepers die zowat de enigsten zijn die in contact gebleven zijn het laatste jaar."Boenke Boenke" op de deur, "Shit, wie kant da zijn..da gaat hier weer zo rieken", Desdenova rent naar de deur, Checkt ne keer wie door het arendsoog van de deur...ah!Anfortas, kom binnen, "ja gasten kheb nieuws" met ne grote smile op zijn gezicht, "kben Galadriel tegengekomen toen ik op weg was naar mijn lief in Bottelare", Galadriel had opnieuw een bericht gekregen van The Head of Staff van de SPS.
-----------
Een groot deel van de SPS was wel vernietigd, maar natuurlijk bleven de hogere kringen over, die al bezig waren met het rekruteren van nieuwe korpsen en zo....Die hogere kringen (de bazen van de SPS) da kunde zo wa vergelijken me de regering van een land...maar dan van de wereld.The Head of Staff,Baste Röwlund, een Zweed, een erkende man, geliefd bij de bevolking, was de grootste baas, met het meeste inzeg.
-----------
"Ja mannen, da betekent, een nieuwe opdracht", "wa voor enen" zucht Falafel,
"de 4 Gateway sleutels vinden, in samenwerking me de SPS, ma we doen ons goesting", "De 4 sleutels???" roept Desdenova, da zot...."En wa zit er voor ons bij, als het lukt???", "haha Falafel, gij kunt echt niets voor niets doen eh gij, ma ge et gelijk" schatert Anfortas,"Ja, waarschijnlijk eeuwige roem, de mensheid redden van den ondergang, en als eersten door de Gateway zeker,hehe".Precies 1 week later moesten we naar The SPS Headquarter, in Parijs...Maar eerst op zoek naar Draven the Chen Zhen, onze laatste missing Yahoeper.
-->> To be continued Desdenova
Part IV
"Leeft Draven wel nog? Is het de moeite hem te zoeken?", vroeg Anfortas zich af.
"Tuurlijk wel", zei Desdenova, "tuurlijk leeft hij nog. Draven mag momenteel den wel zoek zijn, toch zwerft hij hier ergens rond."
Er werd op de deur geklopt.
"Dat zal Galadriel zijn, ik heb hem uitgenodigd.", zei Anfortas en hij opende de deur, groette hem en leidde hem binnen.
Falafel en Desdenova waren verrast Galadriel te zien, het was dan ook al jaren geleden dat ze elkaar ontmoet hadden, op de dag van Galadriels Eerste missie, meer dan een jaar geleden, zaten ze trouwes al meer dan een jaar in Parijs.
Na wat gebabbel over koetjes en kalfjes werd er terug over het serieuze onderwerp gepraat: Draven.
"Misschien weet ik wel waar eerst zoeken!" antwoorde Galadriel.
Lord Falafel keek verbaast, stak een sigaret op en keek toen recht in Galadriel's ogen. "Jij weet waar? Vertel eens O wijze Galadriel. Verbaas me."
Galadriel die duidelijk niet onder de indruk was van Falafel's sarcasme pakte zijn sleutel en zei: "Komaan jongens, we gaan op zoek, we hebben geen tijd te verliezen!"
"How, how, niet zo snel Galadriel" repliceerde Anfortas, "Falafel is nog aan zijn sigaret bezig en ik heb nog zin in een pintje. So chill en pakt uzelf ook een pintje."
Eens we alle 4 klaar waren, sprongen we allen in Galadriel's F&D Volvo bestelwagen.
--------------
Door de aanval van de Grimlogs is alle ontwikkeling op aarde stilgevallen. Mensen houden zich vooral bezig met overleven en zaken produceren die reeds bestonden. Nieuwe dingen uitvinden is daar zelden bij, behalve als het gaat om wapens.
Dit is dan ook de reden dat Galdriel met een oude F&D Volvo rijdt, iedereen die zich een voertuig kan permiteren is teruggewezen op degelijke auto's van de 31st eeuw.
--------------
We reden richting Oud Antwerpen. De Schelde was onze bestemming. De waterloop was de beruchte locatie waar al het drugsverkeer passeerde. Drug waren al een tijdje officieus legaal door het ontbreken van een degelijke ordehandhaving. De enige ordehandhaving was de SPS en die hadden hun handen vol met de Grimlogs.
We parkeren onze Volvo tussen enkele struiken en stappen uit.
"Shh, vanaf hier moeten we stil zijn. Deze omgeving word gecontroleerd door Grimlog patrouilles. Volg mij. Ik ken hier iemand die alles weet wat er in dit dock gebeurt." fluisterde Galadriel. We volgenden allemaal, de een al iets alerter dan de ander. Alles liep gesmeerd, we kwamen geen Grimlogs tegen. Eens in de haven, stapten we een vervallen warenhuis binnen. Het was donker binnen. We zagen weinig, het enige licht was het maanlicht dat via gebroken vensters en gaten in de muren binneviel.
"Ja wadde", zei Anfortas, "we hadden beter wat zwaardere wapens gaan kopen, want ik vertrouw het hier niet."
"Da's waar, hij heeft gelijk." fluisterde Desdenova.
"Geen probleem jongens, in deze haven kunnen we alles kopen, ook lekkere zware wapens." verzekerde Galadriel de crewleden.
Een verborgen deur ging open en een -ik schat- 20 jarig meisje kwam tevoorschijn. Ze gaf Galadriel vluchtig een kus op de mond en wenkte. Het was duidelijk, we moesten haar volgen.
Lord Falafel en Desdenova keken elkaar aangenaam verrast aan. Galadriel nam de leiding en nam de Yahoepers mee de donkere tunnel in. Galadriel was de crewleden nog een uitleg verschuldigd, enkel Anfortas wist duidelijk meer…
To be continued... Anfortas
Part V
Het, volgens Anfortas, 20 jarig meisje bracht de 4 Ya'Hoepers bij Heyro.
-----------------
Naam: Heyro Lao Tzu
Geboorte: 3016, klein dorpje, Sienjaal genaamd
Activity: wordt internationaal beschouwd als één van de grootste wapenhandelaars ooit.
Short history: Zijn ouders waren simpele mensen en zijn naar Antwerpen moeten vluchten toen de Grimlogs China aanvielen.
-----------------
Galadriel is de eerst die de uitvalsbasis van Heyro betreedt. Het is een grote donker zaal, die juist voldoede verlicht wordt door brandende fakkels, op de achtergrond speelt *The Glass Prison* en in de verte staat een 19 jarig jongetje in een wit maatpak die luitert naar de naam Heyro.
Tussen de Ya'Hoepers en Heyro bevindt zich nu de hele Lao Tzu Clan, die langzaam wijken naarmate het meisje dichterbij komt.
Eenmaal bij Heyro aangekomen, weet niemand wat te zeggen...er is complete stilte in de zaal...Anfortas leader van Ya'Hoep neemt het dan maar op zich om de transactie te beginnen.
Anforats:"Heyro, hoe ist maot...Euhm, wij zoeken wa high tec wapens, kunde gij ons daarbij helpen?" ...
Heyro:"So you are the one's who are looking for the 4 keys." Anfortas:"Yup, da zijn wij. SPS kan weer zijn werk nie aan, dus roepen ze ons voor hun vuil werk op te lossen." Heyro:"Tha Ya'Yoepers right?" Galadriel:"Ja, da zijn wij, the one's and only." Heyro:"I see only 4, were is the other guy, the one you call Chen Zhen?" Falafal:"Ja moesten wij da ne keer weten, dan zouden we hem nie moeten zoeken en hadden we mss die sleutels al lang gevonden. Ma vertel ne keer, hoe wete gij da allemaal??" Heyro:"Let's just say, i've got a little help from above. So you want to buy some guns. Why didn't you say so. Follow me."
Heyro legt zijn gezicht in een soort van masker waardoor er zich een toegang vormt naar een geheime kamer.
Heyro:"Take what you want, I will give you a nice price." De 4 stappen de kamer vol bewondering binnen, links en recht hangen hight tec wapens aan de muren. Gaande van heat-seeking kruisbogen tot anti-air wapens. Elk pakken ze nen zak en beginnen de kamer te plunderen, maar opeens valt Desdenova zijn oog op iets, iets zo moois, iets waarvan ze dachten dat het al lang vernietigd was, maar daar zagen ze het staan in zijn volle glorie. Het A-Team busken.
The Story continues... Draven
Part VI - flashback
Tijdens Galadriels Eerste Missie....
Na de landing op de Geheime Landingsbasis van de SPS in Bottelare 4006 werd Galadriel verwelkomd door Sir Baste Röwlund himself. Hij nodigde Galadriel uit op een dineetje (voor Galadriel een heus feestmaal, daar hij in geen weken iets deftigs te bikken gekregen had, wat verwacht je ook anders in een wereld waar vers eten schaars is...) en legde de bedoelingen van de Geheime Missie uit. "Find yourself a partner, and search the whole town for the first missing key..."; "what the fuck", dacht Galadriel bij zichzelf, "waarom kan je dan de hele Yahoepcrew niet meteen naar hier halen?" Het antwoord was vaag: "We need them in our HQ in Paris and btw this is a job to be done by a man with your capabilities..."
Na het maal te verorberen, kreeg Galadriel wat heavy stuff mee om zich te redden in de door Grimloggs bezette stad en te beginnen aan de Grote Zoektocht naar een partner. Bij de gebruikelijke afscheidsdriekussen schoof Baste vlug een papiertje in de achterzak van Galadriel's jeans en fluisterde "Take this, it will show you where to begin your search, the whole city is under control by the Grimlog, I'm sure even our little chat was tapped..."
Op het papiertje stond een heuse kaart getekend van de stad met in het midden een kruisje, "Let's go find myself a partner..." en Galadriel vertrok in de stinger die hij van de BB (Big Boss) ter beschikking had gekregen.
"Fock, waar is het noorden nu alweer?", terwijl hij zich herinnerde dat er een kompas zat in het uurwerk zat dat Lord Falafel voor de teamleden gemaakt had. "Right, ier is de kerk, dus da kruiske staat er just naast dus da moet daar in de buurt zijn..." Op weg naar de kerk werd Galadriel oopgevangen door een squad Grimlog die zoals Baste voorspeld had het gesperk meegevolgd hadden en Galadriel gevolgd waren. "How am I ever gonna get out of this? Wa zou dees knoppeke willen zeggen: AntiGrimBlaster! Kan nie slecht zijn..." en Galadriel gave it a try: hij duwde op het knopje naast de airco en rondom de wagen verscheen een magnetisch veld waar de Grimlog zich te pletter op liepen. "Yes, knappe uitvinding, moet ik aan onze Lord F vertellen" en Galadriel begaf zich naar de kerk.
Die kerk van op de kaart was herleid tot een ruine van stenen bedekt met een groenig slijm (groenig slijm? zal wel iets van de Grimlog zijn), tussen het weinige dat we we van de Grimlog weten is wel dat ze iets tegen kerken hebben. Over de hele werled hebben ze er geen enkele laten staan (zou het atheïsme dan toch bij een hogere levensvorm passen?). "Hier moet het ergens zijn, 2 cm op de kaart is 20000 cm in werkelijkheid (die lessen aardrijkskunde uit mijn zalige kindertijd hebben me toch iets bijgebracht...). "Ok hier moet het zijn". What the hell? Zouta iet met diene automaat te maken hebben? Veel meer dan da staat er hier nie dus. Misschien dat ik in de menu aanwijzingen kan vinden: Quornburger met champignons, Salade Niçoise, spaghtetti met pikante saus,… O I get it Spaghetti met Pikante Saus (SPS), goe gevonden..." Galadriel duwde op het Geheime Knopje en de achterkant de de vegetarische dagschoteautomaat ging open: het bleek een 31ste eeuwse lift te zijn die tot diep onder de grond ging... Zonder besef van de gevolgen van zijn acties, stapte Galadriel de lift in en liet zich gewillig enkele tientallen meters onder de grond voeren. Eens de lift tot stilstand gekomen was gingen de deuren met het bekende sissende geluid open...
Voor Galadriel stond een jongeman van Oosterse origine van een jaar of 24, schat ik. "Je bent te laat" zei hij, "problemen gehad onderweg?" Galadriel vertelde over de overval door de Grimlogpatrouille en het leuke knopje naast de airco... "Das mijn uitvinding, maar veel te ingewikkeld om uit te leggen hoe het werkt aan een eenvoudige strijder zoals jij." Die heeft duidelijk een groot ego, misschien wel te groot zo dacht Galadriel er het zijne van. "Laat ik me even voorstellen: ik ben Aoshi Lao Tzu, en ik leid momenteel de SPS in Zuid-Oost Europa, eerder zat ik in China, Kongo, Argentinië en ik heb een maandje stage gelopen in Balegem."
-----------------
Naam: Aoshi Lao Tzu
Geboorte: 3012, klein dorpje, Sienjaal genaamd
Activity: Leider van de SPS in Zuid-Oost Europa.
Short history: Zijn ouders waren simpele mensen en zijn naar Antwerpen moeten vluchten toen de Grimlogs China aanvielen. Broer van Heyro.
-----------------
"Ik heb jou daar nochthans nooit gezien", vroeg Galadriel zich af. "Ik was dan ook 'under cover', misschien herinner je je ene Phil Mc Deloros uit het Schotse Verzet? That's me, met dank aan mijn ma die me elke dag maquieerde", grapte hij. Galadriel ging er niet verder op in. "Dus jij hebt een partner nodig? Ik ken de geschikte persoon voor jou. Misschien worden jullie wel het complimenterendste koppel van SPS. Zij heeft namelijk alles wat jij niet hebt..." In de eerste plaats was Galadriel wat geschokt 'wat heb ik dan allemaal niet', maar toen het tot hem doordrong dat het om een zij ging, begonnen zijn oogjes te flikkeren...
Ze begaven zich van de kamer waar de lift gestopt was naar een ruime kamer, bekleed met geweven tapijten op de grond en aan de muur, alles zag er heel zacht uit. "Doe hier je schoenen uit, vanaf deze kamer loopt iedereen op blote voeten of op kousen... (vanaf deze kamer, how big is this?) tegen de muren stonden leren ligzetels, elk met kleine tafeltjes ervoor. In het midden stond een pooltafel, de keu's lagen erop. "Een van de laatste overblijvende caffeespelen, ik herinner me dat jullie in Balegem er ook eentje met man en macht hebben kunnen verstoppen. In betere tijden kunnen we als ontspanning eens een spelleke spelen (de pretoogjes verraadden zijn jonge leeftijd)... We liepen de kamer door en kwamen aan een deur die je identificeerde door middel van lasersenoren. "Hoe kan die deur mij nu herkennen, ik ben hier nog nooit geweest...", vroeg Galadriel aan Aoshi. "Deze deur haalt zijn informatie uit het bestand waar alle leden van SPS in zitten, een bestand dat nooit oftenimmer mag gekraakt mag worden, jullie eigenste Anfortas heeft meegewerkt aan de beveiligingscodes tijdens een van zijn eerste Geheime Missies." Ze liepen door een smalle, kille gang (een groot verschil met de amusementsruimte van daarnet), vanaf hier wordt er niet meer aan ontspanning gedacht, zo lijkt het. Aan beide kanten van de gang waren er ijzeren deuren: slaapcompartimenten van de Bewakers van het ondergrondse operatiecentrum. Wat verder opnieuw een deur die je identificeerde, "Hier komen we aan in de Tussenkamer die ons volledig zal onderzoeken op bugs die de Grimlog buiten ons weten om op ons zouden aangebracht hebben..." We stapten de kamer die wat op een isolatiecel uit de gevangenis leek: muren bedekt met witte leren vierkanten en in het plafond zaten allerlei sensoren. "Het zal maar even duren", zei Heyro terwijl de deur achter ons automatisch dichtsloeg en er zich een onwelriekend gas door de kamer verspreidde. "Het gas beweegt zich dwars door je lichaam heen en detecteert alles wat Grimlog-made is, het reinigt tegelijk alles waar het in aanraking mee komt, douches zijn hier overbodig." Ze waren beide 'clean' bevonden en aan de andere kant van de kamer opende zich een schuifdeur. Aoshi en Galadriel bevonden zich nu in het Hart van SPS ZuidOost Europa. Een kamer zo groot als een auditorium vol met computers en mensen die erop aan het werken waren. De deur sloot achter ons en in de kamer werd het stil. "No important news, you can work further", het was duidelijk dat Aoshi hier ondanks zijn jonge leeftijd al veel gezag verworven had. De stilte werd slechts verbroken door een naarstig tokkelen op pcklavieren. Ze liepen de kamer door en bereikten de slaapcompartimenten van de SPS leden. Aoshi klopte aan op de 12de deur links, "Lao? Is that you? You well know it's my day off and I haven't slept well in days, so leave me the f*ck alone..." "Imoan, I have news for you: You're back in business!"
Verdwaasd kwam een beeldschoon meisje van achter de deur tevoorschijn. Haar haar volledig verwilderd, gekleed in een eenvoudig doch strak zittend nachtjapon, geen make-up (wat ben je daarmee in deze omstandigheden) maar wel een natuurlijke schoonheid, en op een toon die niemand in deze basis zou durven aanstellen tegen Aoshi mopperde ze: "What the f*ck, back in business? We haven't had news in weeks... and who's that guy next to you? Reinforcements... ha!" Galadriel voelde zich van het eerste moment aangetrokken tot de beauty en moest even op zijjn positieven komen waarna hij stommelde: "I'll be your partner for the next couple of months, so you'll better start liking me...Ik zal je van de situatie op de hoogte brengen als je je aangekleed en verfrist hebt." Aoshi voegde eraan toe: "We zullen ons in de ontbijtzaal bevinden, ik verwacht je daar ASAP." Het was duidelijk dat Engels de voertaal was in het Centrum, maar dat de hoger geplaatste leden vlotweg met meerdere talen overweg konden, waaronder het Balegems... Eenmaal aangekomen in de ontbijtzaal (die er een beetje uitzag zoals een saloon uit de 19de-20ste eeuw) lichtte Aoshi me in over mijn toekomstige partner..."Imoan is mijn enige zus en oogappel, zij is de enige van de familie die met mij in het SPS is toegetreden, mijn broer Heyro is een andere weg ingeslagen, tot mijn grote spijt... Ik heb me er al lang over gezet, maar ik merk soms nog dat Imoan hem stiekem mist. Ze waren bijna even oud en speelden altijd samen in ons geboortedorpje Sienjaal. Ikzelf was de grote broer die hen beschermde en nu Imoan onder de hoede genomen heeft, ik heb het gevoel dat ik bij Heyro gefaald heb." Aoshi's gezicht gaf geen krimp tijdens deze biecht (zo voelde het althans aan), maar in zijn linkerooghoek was het begin van een traan te merken. "Soms heb ik het gevoel dat Imoan zich hier niet helemaal thuisvoelt, en ik kan haar geen ongelijk geven, hele dagen leven in onveiligheid, meestal ondergronds werken. Bij Heyro zou ze zich vast veel gelukkiger voelen en ook ik stel me soms niet de vraag of ik me hier wel op mijn plaats voel, maar als ik eenmaal buiten op straat loop en rondom me heen kijk weet ik dat ik bij het SPS mijn roeping gevonden heb." Imoan kwam de kamer binnen, Galadriel beleefde een gevoel dat hij nooit eerder had gekend, de pracht van het meisje, dat zich gedraagde als een vrouw deed een huivering langs zijn ruggegraat lopen. Ze droeg een uniform gelijkend op wat de meeste SPS leden inde Centrale Kamer droegen: lichtblauwe trainingsbroek met aan de zijkant drie witte strepen vertikaal naast elkaar van boven tot onder en een donkerblauwe sweater met het logo van SPS; Maar bij haar was er toch een verschil, ze droeg die kleren met zulke gratie alsof ze alleen voor haar gemaakt waren.
"Sorry Aoshi dat ik daarnet zo kortaf tegen je was, ik heb niet echt vast geslapen..." Aoshi stelde de twee aan elkaar voor: "Imoan, dit is Galadriel, een van de 5 Yahoepmembers, hij heeft van Baste bericht gekregen om zo snel mogelijk hierheen te komen, volgens de Secret Service zou hier in de buurt van Bottelare 4006 een van de vier sleutels moeten bevinden. Hij is pas vanochtend aangekomen en heeft zelf maar een vaag beeld van de missie bij zijn aankomst hier van Baste gekregen. Ik heb de Secret Service vorige aan de lijn gehad en moest jullie de Opdracht vandaag meedelen." Imoan keek Galadriel recht in de ogen en zei: "You better be as good as I heard about the Yahoepmembers or you'll be fried in no time... maar ik zal je de eerste weken wel dicht bij me houden om ongelukken te voorkomen", op haar lippen verscheen een klein glimlachje dat ze duidelijk niet kon onderdrukken. "Laat ons eerst samen naar de briefingroom gaan, dan kan ik al wat meer uitleg geven over jullie Opdracht", zei Aoshi vastberaden. Imoan grabbelde drie boterkoeken mee, stopte er ongevraagd een in Galadriels handen (Galadriel zat nog vol van hetetentje bij Baste, maar liet niks merken en begon de koek gewillig naar binne te werken) en het trio begaf zich naar een liftkoker wat verder op de gang. Vandaar ging het nog enkele meters lager en kwamen ze in de briefingroom terecht: een doorzichtig plasmascherm waar de hele wereld op terug te vinden was bedekte alle muren. "Van hieruit staan we in verbinding met Parijs, alles wat zij zien zien wij ook en omgekeerd. Elke bekende Grimlogatoom is terug te vinden op deze kaarten..." Aoshi tikte met zijn vinger op wat op de kaart Zuidoost Europa voorstelde en de muren veranderden in een beschrijving van de regio, In het midden van de kaart preikte het Centrum van Bottelare 4006, Aoshi tikte de stad aan en er kwam een gedetailleerde stafkaart tevoorschijn. Her en der waren fluogroene gebieden te herkennen: Grimlogactiviteiten zo bleek later. Het was duidelijk erger met de stad gesteld dan Galadriel had gedacht. Een van de vier zijden van de briefinfroom zat volledig in het donkergroen: "hier zit de sleutel ergens, das alles wat we weten. Wat we van jullie verwachten is dat je je mengt onder de plaatselijke bevolking, of wat er van over is en alles probeert te weten te komen over de basis die jullie daar op de kaart kunnen zien: beveiliging, aantal Grimlog, die dingen en als toetje op de taart waar de Sleutel zich ergens bevindt...Laat je in geen geval opmerken als SPS leden of je wordt terplekke omgebracht en de Sleutel zal zich ongetwijfeld verplaatsen." Galadriel en Imoan keken elkaar aan met een veelbetekenende blik, maar ook vol hoop op een goeie afloop van hun Opdracht. "Begeef jullie naar de Special Ops kamer, daar zal je alles vinden wat je nodig hebt om te overleven, observeren en indien mogelijk binnen te dringen in de Grimlog basis; Jullie worden daarna voor twee dagen naar ons Buitencentrum in de bergen gebracht om op elkaar ingespeeld te raken en om krachten voor de komende maanden op te doen. Ik wens jullie veel succes." Aoshi liet de twee achter om alles op een rijtje te zetten wat de voorbije minuten maar half tot hen doorgedrongen was. "Ik was beter met mijn andere broer, Heyro, meegegaan, 'We're gonna get ourselfs killed' en ik heb nog niet eens de kans gehad om een man lief te hebben...", verklaarde ze, terwijl ze naar de grond tussen haar voeten staarde. "We zullen ons wel redden, laat ons beginnen in het Buitenverblijf de Missie te plannen en alles zal wel in zijn plooien vallen", sprak Galadriel vol overtuiging. "Jij bent duidelijk nog niet in een Grimloggevecht terechtgekomen waarin je als enige overlevende bent uitgekomen omdat de Grimlog over je heen gekeken hadden; ik heb toen ik 12 was zowat al mijn familieleden en vrienden verloren na een aanval door 20 Grimlogfighters, het dorpje waar ik toen woonde werd bestookt toen Aoshi en Heyro samen met mijn ouders de bergen waren ingetrokken om voedsel te zoeken... Toen ze terug kwamen vonden ze het kamp vernield achtergelaten, iedereen was vermoord, alleen ik had me tussen het vuilnis verstopt en liep al huilend op mijn ouders af. We vluchtten naar Sienjaal, en na een week werden Aoshi, Heyro en ik door het SPS opgeroepen. Heyro is nooit over het verlies van zijn beste vriend, Saigo, heen geraakt en is thuis weggelopen op het moment dat het SPS ons kwam halen. Ik heb daarna niets meer van hem gehoord, enkel geruchten die ik hier in de briefingroom hoorde vertelden me dat hij de leider van de grootste gangsterbende ter wereld is geworden, bestaande uit elke Lao Tzu die er nog op de wereld rondliep en mensen die hij op de straat tegengekomen is. Het schijnt dat er nog elke dag nieuwe leden bij komen... Op een dag zal ik me weer met hem verenigen, meer nog dit is mijn laatste Missie, daarna ben ik van plan om met de hulp van de mensen die ik ken binnen het SPS te verdwijnen, ik zou graag hebben dat je dan met me meeging... Als je ooit iets nodig hebt zal Heyro het je leveren, het SPS zal er nooit van weten. Laat ons nu naar de Special Ops gaan en ons voorbereiden op de Missie."
Galadriel
Part VII
"Uhm...Heyro, een vraagske....da buske is da beschikbaar?"vraagt Desdenova verwondert, "Its available yes....got special options inside, you can open the roof, theres an AntiGrimBlaster, full nitro-ignition, and so on....too much to tell".
"Gasten, wa peisde...da buske meenemen...het is toch beter dan dienen F&D Volvo, of hoe dat die brolkarre ook mag heten", "jaja, no prob, its ours now" glimlacht Anfortas.Na de full automatic electropumpgun, wat simpele pistolen, uzi's,ak-47's,granaten en 2 bazookas en meerdere artikelen vragen we de sleutels van het busje, Falafel krijgt ze naar het hoofd gegooid waarna Anfortas ze uit Lord F. z'n handen pikt. "Aaahh, HOEP!!!" schatert Falafel. Gevolgd door Desdenova, galadriel springen ze achterin het busje, wijl Anfortas de New Yahoepvan in gang zet, rijden ze het immense magazijn naar buiten, opeens 'BAF' de zijspiegel aan flarden geschoten, "what the fuck!!" roept Galadriel "was da"??
In zen achteruitkijkspiegel kijkend, merkt Anfortas dat een stuk of 6 Lao Tzu members naar enkele uzi's grijpen, "shit gasten waarom schieten die op ons"?
Eenmaal net om de hoek 100den meters van het wapenmagazijn en na een lange, enge, nijpende stilte en helaas enkele schoten in het ijzerwerk zegt Desdenova "uhm, was dat dan allemaal gratis bij onze goeie vriend Heyro?", tot grote verbazing van Dess. begint iedereen zich kapot te lachen, "shit, ja inderdaad Dess, we zijn gewoon vergeten te betalen, afrekenen gedoeme, ik dacht al dat diene Heyro zo rare gezichten aan het trekken was en vanalles aan het roepen was, maar ik zat in het buske, kon het niet goed horen", "ja erg, gewoon glad vergeten, ma kzit zo me Chennie in mijne kop" zucht Anfortas, "Ja, teruggaan en betalen eh" zegt Falafel, "no way gast, da moete nu niet meer in gedachten nemen, daar terugkomen betekent zeker ons einde,betalen of niet, geen simpele gasten ze die Lao's" informeert Galadriel. "Kut de Lao's nu nog op ons dak ook, doorrijden maar" zegt Desdenova, Anfortas heeft het moeilijk met het rijden..."ja, Chennie is normaal onze chauffeur eh, ben daar ni zo pro in" zegt Anfortas....ineens, 3 Floatmobiles, 1 boven, 1 links en 1 rechts van de Yahoepvan, Anfortas wenkt even naar zijn linkerkant en ziet de uzi's al boven komen, de Lao's openen het vuur, iedereen duikt onder de zetels, Anfortas ook en hij ziet een automatic pilot knopje, drukt het in, neemt zonder aarzelen zijn nieuw 'gekochte' Colt .45 boven knalt 2 maal na elkaar in de zelfde richting, en het was al gebeurd met de linkse Lao's alletwee in het hoofd, mooi van Anfortas. Hij zet zich terug achter het stuur en heeft plankgas....nitro dan maar denkt Anfortas, terwijl Desdenova en Lord Falafel de ruiten van de rechtse aan diggelen knallen en Galadriel, met zijn quick thinking simpel een granaatje naar binnen werpt, gedaan met rechts. Maar snel gaan we niet, nitro failure, no nitro inside..."Ja fuck, de nitro is niet fucking bijgevuld!! Anfortas, stop het buske,zodat die hopelijk niet aan flarden word geschoten en roept "allemaal uit den auto en da huis binnen , snel,snel", iedereen rent het huis binnen, Falafel voorop, breekt gewoon de deur binnen,"sleutels zijn verleden tijd" lacht Lord F., maar Galadriel als laatste struikelt over Desdenova zijne schoen die uitgeschoten was, en word in de enkel geschoten door de Lao's, maar heeft nog de kracht zichzelf een kamer binnen te slepen....De rest zit al boven in het huis, Galadriel roept nog "HELP" maar tevergeefs, door het lawaai van geweerschoten hoorde de crew Galadriel niet, de 2 overblijvende Lao's nog beneden voorzichtig rondkijkend hebben ze een vermoeden waar hun eerste slachtoffer ligt, ze proberen de deur de openen, maar die is op slot...."Ill shoot it open" zegt de ene Lao, yeah, go ahead" zegt de andere, ze nemen een stap achteruit, en op het moment dat Lao op het slot schiet is Desdenova al langzaam achter de niet schietende Lao geslopen en "KrAk" de Lao die net schoot schopt de deur open en Galadriel Never Gunless 2 welgemikte schoten richting Lao, 1tje recht in het hart, 1tje recht door het brein...Lao valt ten gronde en dan ziet Galadriel zijn redding en oorzaak staan met een lijk naast hem op de vloer met een gebroken nek, dead as can be..."Phew......merci Dess" zegt galadriel opgelucht maar in pijn "no problem G. en sorry..voor de schoen" excuseert Desdenova zich...terwijl de anderen naar beneden strompelen voorzichtig met de geweren in de hand, "kok G. we gaan u opknappen, kom gasten we zoeken ons ne veiligen onderduik","goed idee Dess, lets role" antwoord Falafel. En de Yahoepcrew is weer op de baan.
to be continued.... Desdenova
Part VIII
We reden Zuidwaarts daar Galadriel dringend verzorging nodig had. In de mobile heerste een raar gevoel, een gevoel van zowel opluchting als angst... Angst dat we niets meer zouden horen van Draven; het was nu reeds een jaar en drie maand om precies te zijn dat we hem zagen, op D-Day namelijk! Lord Falafel maakte cynisch genoeg een kruisteken waarop ze alle vier in een lachen uitbarstten alsof ze zeker wisten da Draven niet gesneuveld is! Na een goed uur probleemloos racen kwamen we aan in de geheime SPS-basis in Balegem, het voor ons dichtsbijzijnde 'veilig' oord waar we Galadriël konden achterlaten zodat we op zoek konden gaan naar Draven. We waren nog maar net aangekomen of een gewone SPS-soldaat kwam de ziekenhuiszaal binnengespuurt! Op bevel van een Medisch Sergant werd hij tot stilstand gehouden en op een 'permission to speak'saluteerde en meldde de man luidkeels; "Boodschap voor de Yahoepcrew, zij worden dringend verzocht naar de Briefingroom te gaan op bevel van de SPS Staff!" "Tot sebiet eh Galadriël" zei Desdenova en ze gingen zich melden in de Briefingroom waar ze te horen kregen dat er vermoedens waren waar de Noordelijke Sleutel zich bevond! Namelijk precies daar waar alle elende geland was, het kloppend hart der Grimlogs: Noord Amerika...Verder kregen ze ook bevel dat zodra ze Draven gevonden hadden dat ze zich dadelijk naar Parijs moesten begeven! Eenmaal terug in't hospitaal vernemen we van een schoon verpleegsterke dat de kogel succesvol uit Galadriëls wonde is gehaald en dat men nu nog bezig is de wonde te verzorgen. Anfortas besloot "Wel zeg hem dat we in de taverne zitte en da zijn pot bier klaarsta als em gereed is me verpleegsterkes bezighouden" In de taverne besloten we dat we Oostwaarts gingen zoeken omdat Draven daar familie had! Galadriël kwam binnen en we dronken gezamelijk nog ne pot of vier terwijl we ons kostelijk amuseerden met het jatten van slipjes uit de veldrugzakken van de vrouwelijke, halfdronken aanwezige soldaten. Hierna stelden we ons recht als één man, Anfortas zei "to the A-mobile!" en we verlieten de basis, in der haast nog een paar voedsel en munitiepaketten meepakkend!
We waren nog maar een goed anderhalf uur onderweg of we kwamen steeds meer gewonde, verschroeide, uitgeputte SPS-patrouilles tegen! Het was alsof ze tegen de duivel himself hadden weerstand geboden... halfverminkte lijken dragend, enkelen liepen met hun eigen verloren ledematen in de hand, nog anderen droegen barrieres met half levende, of beter half dode restanten van wat ooit een mens bleek te zijn, de ene na de andere transportwagen met de lijken van gesneuvelden passeerden ons. Anfortas, die intussen het racen al wat gewoon geworden was, smeet zijn freins toe en the A-mobile kwam tot stilstand! Hij draaide zijn raampken open, kamde zijn haar eventjes, stak een sigaret op waarvan de fabrikant waarschijnlijk allang niet meer tot de levenden behoort, en wenkte tenslotte de bevelhebber van het voorbijschreidend hoopje menselijk afval, wat men in betere dagen ook wel eens corps durfde noemen; "ey moatse, wor est ier party?" vroeg em. De man vroeg wie de pretensie had een officier van het glorierijke Special Police Squadron zo aan te spreken, waarop Lord Falafel op zijn beurt zijn vensterke opendraaide en sprak; "Muileman, insgelijks, ge klapt ier wel tege Anfortas, de ruler van Yahoep eh!" Desdenova vervolgens zijne kope er ook tussen stekend; "die manne in uniform, ze zouden zelf op t front ulderen helm afdoen om te saluteren" En Galadriël zijne kop er ook tussenwringend zodat Lord Falafel klemraakte, repliceerde "Awel eh, nu men toch over uniforms bezig zijn, da verpleegsterken in Balegem, die had pas een schoon uniformken!" "alleh manne, houd ulle klep es een vijve, ik wil ier met dien mens klappen" onderbrak Anfortas. "wat is jullie bestemming?" vroeg de man en hij kreeg antwoord van de drie musketiers nog altijd klemzittend; "Oostwaarts" Hij schoot in de lach: "Daar zou ik niet gaan; wij komen terug van de Germaanse Republiek (het voormalige Duitsland, Polen en Oostenrijk), De Grimlogs zijn de Beringzee overgestoken en hebben de Siberische Confederatie (Noord Rusland) veroverd en dag na dag wordt de frontlinie zo'n drie kilometer verlegt. We trekken onze troepen terug, het is hopeloos geworden in het Oosten!" Hierop vervolgden de troepen hun weg. Anfortas smeet zijn sigarettepeukje door de ruit, draaide zich om tot de inmiddels van de ruit bevrijdde crew en sprak tussen ze tanden, "t zal allegaar niet simpel worden ginder Draven terug te vinden" "Ik stel voor om ondergronds te reizen" sprak Desdenova, waarmee hij de tunnelwegen bedoelde die men in 2506 gegraven had omdat transportvoeruigen voor een te grote geluidshinder en gevaar voor andere weggebruikers waren. Langs deze lange, inmiddels vervallen, donkere tunnels kon men soms tot honderd kilometer reizen zonder ook maar een uitweg naar de aardkorst tegen de komen. "Goed idee, zo blijven we onder de linies van Grimlogs en buiten het bereik van diens spionagesystemen" verduidelijkte Galadriël! Anfortas wist nog een ingang zijn in de buurt van de grens van de Germaanse Republiek omdat hij daar als kind op schoolbezoek ging om te zien hoe onze voorouders leefden. De mannen kwamen aan en alvornes ze de tunnel binnereden stapten ze even uit, een beetje rustend alvorens ze de lange reis zouden aanvatten. Desdenova en Lord Falafel rolden een toepken, Anfortas kuiste de voorruit van the A-mobile en Galadriel was zijne Grimblaster aant herladen. Toen Galadriëls geweer herladen was, nam hij een viertal wollen mantels omdat het ondergronds behoorijk koud kon zijn, Lord Falafel weigerde omdat hij beweerde tegen de koude bestand te zijn daar hij jarenlang onergronds geleefd had. Zo gezegd, zo gedaan; ze reden hun eerste kilometers tegemoet in de tunnel, enkel verlicht door de farren van the A-mobile....
to be continued.... Lord Falafel
Die eerste kilometers was echt een lastig parcours: brokstukken lagen verspreid over de weg en aangezien Anfortas (zo leek het althans) dacht dat hij in de film 'Speed' meespeelde, heeft de crew bij tijden geluk gehad niet in (onzachte) aanraking te komen met een rotsblok. Na een halfuurtje rijden en ondertussen 4 pintjes werd iedereen in de van opgeschrikt toen het busje begon te slingeren over de rijweg...
"Platte band, Anfortas?" vroeg Lord F. Waarop Desdenova lichtjes aangeslagen: "Onmogelijk! Dit is de A-mobile, die hebben geen platte banden; nee Lordje, onmogelijk zeg ik." De crew besloot uit te stappen en een kijkje te gaan nemen. En inderdaad, voorlopig, had Desdenova gelijk, het was geen platte band, maar wat dan wel? Ze zagen de S-vormige remsporen van de A-mobile over de weg en volgden die naar de plaats waar Anfortas controle over het stuur verloor. Het was zo donker dat de crew ik schat slechts een meter of 5 voor zich kon kijken. Anfortas zou de leider van de groep niet zijn, als hij op elk moment niet onverwacht met iets op de proppen zou komen: "nog chance dak een pillampken bij heb e mannen..." De remsporen hielden op bij wat op het eerste zich een gewoon gat in het wegdek was, maar toen Anfortas een kijkje dichterbij nam en het geheel verlichtte met de zaklamp, slaakte de yahoepers een kreet van verbazing. "What the fuck, zou er hier iemand wonen? Galadriel hou uwen blaster maar bij de hand, voort zelfde geld hebben we een Grimlognest ontdekt" sprak Anfortas hem toe.
the story continues...
Galadriel
Part IX
Galadriel liep in lichte looppas richting the A-mobile, om zijn Grimblaster klaar te steven. De andere 3 hurkten voorzichtig neer aan het zwarte hol,"damn da stinkt ier" walgde Desdenova, "waarschijnlijk mensen die het ni zien zitten om bovengronds te leven uit schrik van de Grimlogs, of een grimlognest, maar ziet er verbazend kalm uit daarvoor" zei Anfortas......"JA,waar zitten die stoeme beesten" schreeuwde Galadriel met zijn reeds opgeladen Grimkiller.Lord falafel schrikt van G. zijn gebrul, verliest zijn evenwicht en valt zo 1.50m naar beneden, we horen een lichte,vage plof...er heerst een enge stilte.Anfortas fluistert "Falafel, in orde..?" Zijn stem bibberde een beetje uit schrik, maar daar hoorden we Falafel "cava,cava" zeggen, ik heb zijn stem nog nooit zo mooi gevonden."Hier een lampke" en Anfortas gooit zijn pillampke de donkerte in "AH!godverdomme" sist Falafel tussen zijn tanden "gelieve het hoofd te ontwijken als ge met projectielen gooit basketballerke van mijn voeten" lacht Lord F. "En wa ziede?" vraagt Desdenova, "iets om neer te knallen?" hoopt G., "neenee, ne gore stank..(Falafel steekt het lampje aan) oohlaalaa,jeezes, voos!" antwoord Falafel, heft zijn voeten op, waarmee hij recht in het groene slijm stond..en bijna op zijn achterwerk belande, maar nog juist zijn evenwicht kan houden."Jaja, tzullen de pintjes zijn zulle,hahaha!!" lacht Desdenova sarcastisch, "jaja, kzou maar zwijgen ze Dess, of kzal u kopke ier ne keer me insmeren" vuurt Lord terug."Wacht Falafel, we komen erbij, kom G. gij eerst" beveelt de Big Boss Anfie.En zonder nadenken springt G. naar beneden "coming down Falafel" roept G. en op het moment dat hij zijn sprong waagt, roept Falafel "nee wacht, da slijm!!!"Te laat G. komt met zijn voeten terecht in het slijm, glijdt uit voorover, waarop de Grimblaster afgaat, en gelukkig voor Falafel tegen het plafond van het hol schiet en een plaatselijke miniaardbeving ontstaat, wat brokstukken naar beneden vallen..."WOW, jeezes Galadriel, denkt ne keer na en doe wa normaal wilt ge" schreeuwt Anfortas,"iedereen oke?" vraagt Anfortas, en een algemene "CAVA" te horen kreeg. Anfortas en Desdenova volgden naar beneden, maar wel iets voorzichtiger, eenmaal dat iedereen beneden staat schijnt Falafel zowat in het rond, en zien we een hol van geschat 6 op 8 meter, en overal in het rond liggen zo te zien 2 mensenlijken, wat ervan overblijft, armorpacks en wapens van Grimlogs' zijnde, opeens merkt good eyes Desdenova iets op waarvan hij serieus zijn ogen opentrekt "kijk gasten,wa staat er hier gegraveerd, geef mij eens de lamp Falafel" trekt het uit Lords' handen en schijnt zo dicht mogelijk op de muur.Desdenova leest luidop voor "D.C.Z was here met" met een pijlke die de oostelijke richting uitwees."Yes!Riep G., a sign of Draven Chen Zhen, richtin het oosten dus,as we presumed",Anfortas maakte een directe beslissing, die ook eerder op een bevel leek, "Ja, gasten, uit da hol hier, en richting het oosten dus""Anfie, blijf ne keer wa rustig, we zijn nog altijd een democratisch team toch,geen dictatuur" spotte Falafel.De yahoepers hielpen elkaar uit de diepte, spoten wat deodorant onder hun oksels, en zetten hun reis voort... To be continued... Desdenova
Part X
De reis was lang en uitputtend. Anfortas had het ondertussen al lang opgegeven
om de job als chauffeur alleen op zich te nemen, dus werd er een beurtrol
systeem ingelast.
"G. man, tis tijd om te wisselen" riep Desdenova. "Moehaha, eindelijk is't mijnen toer, ik wacht daar nu al de hele tijd op." Galadriel kroop achter het stuur en zette de mobiel in eerste. "Fasten your seatbelts, ladies. This is gonna been one heck of a ride." waarop hij met piepende banden vertrok. "Yihaa! Het is fijn om bestuurder van de mobiel te zijn." zei hij genietend.
Uren gingen voorbij. Er werd gerookt en getuft in de mobiel dat het een lieve lust was. Er werd veel gelachen en er werd zelf gekaart. Maar er ontbrak toch iets, iemand.
Plots stond Galadriel op zijn remmen. Iedereen die vanachter zat, vliegt met zijn facade tegen de voorzetels. Massaal geklaag weerklonk vanuit de achterkant van de mobiel.
"Euh, gasteuh...probleemke."
"Wat ist nu weer Hoep, geen probleem is groot genoeg voor met mijn muile tegen de zetel te vliegen." mokte Falafel.
"Wel euh. Op de kaart staat er dat we altijd rechtdoor moeten é, maar euh, ik sta hier voor een heuse splitsing jongens."
"WTF", Anfortas kroop direct op de passagierszetel en pakte de kaart. Keek even op, keek weer op de kaart en "Godverdoeme, zeg dat het niet waar is é." Falafel trok de kaart uit Anfies handen en bekeek ze zelf ook nog eens, alsof G en Anfie er niets van kenden. Toch keek ook Falafel raar op. "Dju, wat nu gedaan?"
"Laten we erom stemmen" stelde Desdenova voor. Zo gezegd, zo gedaan. De uitslag was 3-1 voor links. Alleen Anfortas wou rechts inslaan, maar aangezien deze crew democratisch te werk gaat werd er links ingeslaan"
Hadden ze maar naar Anfortas geluisterd...De crew was nog geen uur onderweg of ze zagen al een lichtje schijnen aan het einde van de tunnel.
"Ah, de uitgang" riep Desdenova, "eindelijk." "Onmogelijk Desdé, we rijden nog maar een paar dagen door deze tunnels en we zullen waarschijnlijk nog een week door de tunnels moeten, dus dit betekend dat dat lichtje onheil voorspeld." legde Anfie uit.
De crew keek elkaar verbijsterd aan. G nam de wijze beslissing wat langzamer te beginnen rijden. De mobiel naderde het licht.
"Ik denk dat het beter is als we hier de mobiel stoppen en te voet gaan verkennen." "Goed idee Falafel, want met groot lawaai toekomen is niet altijd zo goed."
Ze stapten uit. G nam de grimblaster in de hand en herlade die. Falafel en Anfortas namen wat atomatische pistolen ter hand en Desdenova greep naar de sniper.
"Hehe, I love rifles with an infrared-zoom" fluisterde Desdé voldaan. De crew wandelde voorzichter dichter naar het licht toe. Af en toe stopte Desdé eens om met zijn zoom te kijken wat er gebeurt.
"Het is een olielamp, jongens. Maar er is geen teken van leven te bespeuren..."
"Thanks Desdé. Falafel, ga eens verkennen" commandeerde Anfortas. Falafel keek Anfortas aan en schudde het hoofd. Waarop Anfortas de ogen opentrok en zijn schouders ophaalde. Dit gebaar kwetste Falafels mannelijke eer, hij pakte de grimblaster uit Galadriels handen en was op weg.
"Desdé, geef hem dekking en Galadriel, bol mij eens een sigaret." "Hohoho, rustig Anfie, rolt gij zelf eens uw sigaret!" Anfortas keek verbaasd om en zei "sorry G, macht der gewoonte."
"Anfie, Falafel doet teken dat alles veilig is." "Oké, let's go"
De crew bestudeerde de plek goed. Het leek wel alsof hier juist nog iemand was. Desdenova dacht dat wie het ook was, zich verstopt heeft bij het horen aankomen van de mobiel. De crew was het daarover eens, Falafel nam de olielamp en ze begonnen allen aan de terugtocht naar de mobiel. Toen plost een kogel, Anfortas' hoofd net passeerde. Ze gingen alle 4 tegen de grond en kropen elk achter een stukje rots.
"Desdé, wat gebeurt er?" Desdé nam een kijkje door zijn lens en wist Falafel te vertellen dat er 2 mannen verscholen zaten achter de rots waar ze eerder de olielamp hadden meegenomen. "Shit, man. Knal die losers hun hoofd eraf Desdé en snel wat." riep Anfortas. Dit is een bevel dat je Desdenova geen 2 keer moet geven. Met 2 welgemikte schoten in het voorhoofd schakelde hij ze beiden uit. "They're gone." zei hij spottend. Anfortas sprong recht en rende naar de doden toe. Aangekomen bij het eerste lijk begon hij erop te schoppen. "Hij vuile klootzak! Hoe durfde naar mij te schieten! Nu is't minder zeker, onozelaar!" Anfie stopte met schoppen en pakte het geweer op. "Hoep." hij doorzocht de eerste man zijn kleren en vond een pakje sigaretten. Hij stopte de sigaretten in zijn broekzak en ging daarna naar de andere man en doorzocht ook zijn kleren. Het enige wat hij bij die kerel vond was een briefje met daarop de woorden: 'pr0g|\|05T3r4'. Anfortas begreep er de zak van en stopte het briefje in zijn binnenzak. Hij verkocht één van de twee nog een trap en stapte de anderen tegemoet. Kroop daarna de mobiel in en vertelde de crew van het papiertje. Niemand die er iets kon van opmaken, Lord Falafel probeerde nog: "tis misschien een adres van een lekker wijveke", maar de grap sloeg niet echt aan. G startte de mobiel en scheurde verder de duisternis in
The storie continues... Anfortas
Part X, bis
"Terug naar de splitsing zeker?" vroeg Galadriel retorisch en zette koers
naar waar ze een uurtje geleden de verkeerde keuze gemaakt hadden... "Ik
vraag me toch af wat die mannen ier deden en how on earth da diene tunnel
der gekomen is, das nochthans een van de recentste kaarten vant SPS."
"In feite heb je wel een punt G., we hebben nie echt de tijd genomen om
die gasten te vragen wazze ier deden, maar je kan toch moeilijk stellen dat
zij ook maar enige moeite gedaan hebben om ons de kans daartoe te geven.
They could have killed me for God's sake..." sprak Anfortas bij wijze van
antwoord. "Fock da wask vergeten, die mannen hebben gewoon het lef gehad om
op onze crewleader te schieten; da moeten gewoon mannen van Heyro geweest
zijn die door hem op de hoogte gebracht zijn. Zouden we anders nie ne keer
gaan kijken of er nix ligt da ons van dienst kan zijn of tenminste ons wa
wijzer kan maken over die mannen?" Desdenova was duidelijk niet
geïnteresseerd in het voorstel van Galadriel, maar Lord Falafel voorkwam een
discussie door er zich mee te moeien:"G., das nog zo geen slecht gedacht,
alles wat ons dichter bij Draven brengt kunnen we gebruiken en aangezien hij
daarstrax sporen nagelaten heeft, kunnen we maar beter checken of hij hier
ook geweest is." Zo gezegd zo gedaan en Galadriel maakte rechtsomkeer. Terug
op de plek stapten de vier uit en begonnen elk een deel van de 'grot' uit te
kammen. Het duurde nie lang voor de yahoepers zich een hoedje schrokken toen
Desdenova de stilte doorbrak met een subtiele "Ei gasten, kom keer naar ier,
keb iet gevonden!" Anfortas, Lord Falafel en Galadriel verzamelden zich rond
Desdenova en keken vol verbazing naar een koffer vol Grimlogelectronica.
Lord Falafel, expert ter zake, legde uit: een scanner om door muren heen
warmtebronnen te ontdekken, een Grimlogseintoestel (wat ooit GSM genoemd
werd) en een hem onbekend voorwerp dat eruit zag als de oortjes van een
discman met daaraan twee elektroden om op de slapen te plaatsen. "Da heb ik
nog nooit van mijn leven gezien! Iemand goesting om het es uit te proberen?
Anders wil ik da wel..." Na instemmend geknik, niemand was er immers happig
op om iets met die Grimlogtoestellen te forceren... Lord Falafel plaatste
het toestel op zijn hoofd en er gebeurde iets wat niemand verwacht had.
Lord F kreunde van genot (terwijl de rest van de crew stond met
verbazing naar de Lord te staren), dit duurde zo een twee minuten (de
anderen waren al aan het overleggen wie devolgende was om da spel op zijn
hoofd te zetten...) waarna lord Falafel klaarkwam zoals hij nog nooit eerder
beleefd had. "Dit is wat ze noemen 'a dream for humanity' zooo zalig, tis
een genotstoestel iets als een vibrator voor vrouwen, maar dan beter, denk
ik" glimlachte lord F, ", we weten duidelijk nog nie alles van de Grimlog,
maar we wisten wel al dat ze zeer ver stonden op het vlak van
neurostimulatie, die mannen zullen da gekregen hebben om zich hier wa bezig
te houden zeker... en over die mannen gesproken, ik weet al wa die zijn." De
anderen, nog steeds onder de indruk van het genotstoestel vergaten hun
vleselijke gevoelens even en luisterden aandachtig naar wat de Lord te
zeggen had. "Die gasten werkten voor de Grimlog, kweet zeker dazze vol me
implantaten zaten van de Grimlog om ze onder controle te houden. Hun job was
om al wat de tunnel doorkomt door te seinen naar de Grimlog die zoals ik
vermoed ergens aan het eind van de tunnel de voorbijgangers zullen staan
opwachten. Maar we zouden geluk kunnen hebben, de scanner lag af, de twee
zullen in slaap gevallen zijn op het moment da we hier toegekomen zijn,
vandaar hun trage reactie. Maar das maar een hypothese..." verklaarde de
Lord. "Da zou inderdaad een verklaring kunnen zijn, zijn we nu voort?" zei
Desdenova vol ongeduld. Anfortas gave him the eyes en sprak de crew toe:"Nog
zo geen slecht gedacht om hier es te passeren, voort zelfde geld hadden ze
ons opgemerkt terwijl we door de tunnel reden en konden we wel eens voor een
onaangename verrassing komen te staan hebben. We hebben wel geen spoor van
onzen Draven gevonden, nu maar hopen dat er die mannen hier nog nie zaten
toen hij ier passeerde. Now let's continue our travels." Galadriel nog
steeds aan het stuur en opnieuw richting splitsing...
Aan de splitsing de goeie richting gekozen, zetten de yahoepers hun zoektocht naar Draven voort. Anfortas had 20 minuten geen bier gedronken en de goesting nam de bovenhand:"jow gasten daarvanachter, edde mij geen pintje?" "Zwijg mij over drank, kmoe wa pissen... Allez omda gij het zijt, iere! Galadriel, zoude de A-mobile efkes langs de kant willen zetten, de nood is hoog..."
"OK, pispauze!" Galadriel parkeerde de van aan de zijkant van de weg.
"Wie datter moe pissen do it quickly, kzou zo snel mogelijk bij Draven willen zijn nu dawwe weten dat de Grimlog de tunnel controleren", liet Anfortas de leden weten. Lord F, Galadriel en uiteraard Desdenova lieten Anfortas van zijn pintje genieten en stapten uit.
"Tzou kunne dat wa meer dan een piske wordt bij mij, eefter iemand WC-papier bij?" vroeg Desdenova, duidelijk met een blaas onder spanning.
"Here you go mate" terwijl Galadriel hem een verse rol aanreikte. Even later klonken vanachter de rotsblokken wat verderop enkele goedkeurende 'oooooooooh's' en 'aaaaaaaaah's'. Galadriel en Lord F hadden al vlug gedaan en de goesting in een fris bierke was weer opgekomen. Ze stapten de A-mobile in, namen een pintje en G. startte de motor.
"Ja gasten, we zijn voort zeker" zei G. licht onder de invloed van zijn pintje en vergetend dat een van de crewmembers nog ergens tussen de rotsstukken een kakske aan't leggen was.
Na enkele minuten viel het overschot aan plaats in het busje Falafel op:
"Anfortas,....waar is Desdé eigenlijk?" Anfortas keek rond en keek Falafel aan. "Waar is Desdé?"
"Tja, dat is wat ik u vraag. Ik dacht eerst dat hij zich vooraan gezet had, maar ik zie hem daar niet zitten. Hé, G, wete gij waar Desdé is?" "Zit hij daar niet bij ulder?" "Nope."
Galadriel stopt de mobiel en draait zich om: "Waar is hij dan als hij niet vanachter zit?"
"Is Desdé niet samen met jullie in de mobiel gekropen?" vroeg Anfie
"Met ons? Die is u daarnet toch die rol WC papier komen teruggeven, of heb ik da gedroomd?" zei Falafel.
"Huh? Ik heb die nie eens zien toekomen. Jullie waren hier eerst, ik dacht dat die onopvallend achterin erbij was gekropen. G, start die rotmobiel en keer uw kas om! We zijn zijn hem toch niet kwijt..."
Het was muisstil in de mobiel....
Galadriel
Part XI "Godverdomme, wat is dat daar?" Desdenova steekt zijn kop boven de rotsblok uit waar hij zijn ding aan het doen was. Hij ziet de mobiel in volle vaart vertrekken. Hij loopt hen achterna, maar tevergeef. In de donkere gangen ziet Galadriel namelijk niets door zijn achteruitkijkspiegel. Desdenova wil nog zijn handpistool trekken, om te schieten maar tevergeefs. Ze zijn weg.
"Shit maat. Die mannen zijn gewoon zonder mij vertrokken. Het zal wel niet lang duren denk ik vooraleer ze doorhebben dat ik er niet meer inzit." Desdenova besluit wijselijk hen achterna te stappen, want ze zullen wel terugkeren om hem te komen halen. Het verloopt Desdenova wel moeilijker dan verwacht, aangezien hij geen meter voor zich uit kan kijken. Op zijn toch loopt hij meerdere malen tegen rotsblokken, de ene keer doet het al meer zeer dan de andere keer. Hij heeft de moed niet op en blijft gaan, tot hij na een 20min wandelen een slag in de nek krijgt. Alles wordt meteen zwart...
Hij komt bij. Hij hoort een geroezemoes en probeert zijn ogen open te trekken, dit gaat gepaart met een zware pijn in het hoofd en de nek. "What the fuck happend?" Hij laat zijn ogen aanpassen aan het felle licht en ziet 2 mannen voor hem zitten met knuppels in de hand. Desdenova wil uit automatisme naar zijn pistool grijpen, maar het lukt hem niet. Iets houdt hem tegen. Pas nu beseft hij dat hij vastgebonden zit aan een stoel. "Waar ben ik en wie zijn jullie?" schreeuwt Desdé. De 2 mannen pauzeren hun conversatie en kijken hem aan. "What did you say boy?" vroeg de linkse man. "I asked you where I am." De 2 mannen kijken elkaar aan en beginnen te lachen. Desdé begint woedend te worden, maar bewaart een pokerface. De linkse man begint "You are nowhere, you are here. But you'll get your answers soon, hehe."
Desdenova houdt duidelijk niet van misterie en spreek de linkse amn aan: "You sick fuck, tell me where I am! Or else..."
"Or else what boy?" onderbreekt de man hem. "You will do as we say and right now, that is to shut up!"
"I'm not gonna shut up frickin' mo'fucker "
De rechtse man springt op en haalt uit met zijn knuppel. Hij raakt Desdé recht op zijn schouder. Desdenova lost niets meer dan een doffe 'Uuuh' en besluit zijn mond nog maar even te houden. Uren gaan voorbij. Zijn polsen zijn ondertussen al zwaar verwond door het snijdende koord die hem aan zijn stoel houdt. Tot plots de stilte verbroken wordt door het geluid van een zware motor. De 2 mannen begeven zich uit de kamer. Desdé hoort iemand de 2 mannen aanspreken. Niet in de taal van de mannen, want dat was duidelijk een slavische taal, maar in het Engels.
"You found someone in sector eleven?"
"Yeah, he's a nasty motherfucker, boss. Come on in and I'll show you."
De deur gaat open, de 2 mannen komen de kamer binnen en achter hen verschijnt een impressionant figuur.
Hij verstijft. "What's wrong boss?" vraagt een van de 2 mannen.
De man die 'boss' genoemd wordt zet zijn helm af en glimlacht.
Desdé weet niet wat hem overkomt. "Zijde gij da?" vraagt Desdé verwonderd.
Boss beveelt de mannen om Desdenova los te maken. "Desdenova, ik ben blij u nog eens terug te zijn"
"Insgelijk Draven, ik ben zelf zeer blij u terug te zien!" Eerst heerst een korte stilte en daarna barst er een lachsymfonie uit.
"Hoe gaat het met u Desdenova?"
"Niet zo goed, ik heb namelijk veel hoofdpijn, pijn aan de nek en mijn polsen liggen helemaal open. Ik heb ook nog eens een onverklaarbaar grote dorst."
"Tja, sorry daarvoor." zegt Draven en reikt hem zijn veldfles toe "Maar in deze gangen lopen vele spionen van de Grimlogs. Wij schakelen die dan ook zo snel mogelijk uit."
"Dat heb ik gemerkt. Wat die je hier eigenlijk in deze donkere gangen?"
"Ik moest onderduiken, omdat de grimlogs ondertussen het hele Oosten domineren. Ik ben samen met mijn familie in deze gangen verzijlt geraakt. Ondertussen zijn we hier al goed georganiseerd zoals je gemerkt hebt."
"Dat heb ik gemerkt."
"Wat doe jij hier eigenlijk in deze gangen, helemaal alleen?"
"Wel dat is een lang verhaal." Desdenova vertelt uitgebreid wat er allemaal gebeurt is.
"Dus de andere 3 zitten ergens in de gangen?" vraagt Draven.
"Yup, ergens op de plaats waar je mij gevonden hebt waarschijnlijk."
"Dat is minder" zegt Draven "Het zit namelijk zo: we hebben je in sector 11 gevonden, maar dat is zowat 1 dag verwijdert van waar we nu zitten. Dit betekend dat het zeer moeilijk zal zijn de 3 te vinden. Ondertussen kunnen ze echt al overal zitten."
"Dit betekend dat ik 1 dag bewusteloos ben geweest?"
"Inderdaad man, vandaar de enorme dorst, denk ik. Maar laten we eerst iets gaan eten, die mannen kunnen wel voor zichzelf zorgen. Kom."
The story continues Anfortas
Part Part XII Zo gezegd zo gedaan Desde en Draven gingen op hun gemak wa boefen in 1 of ander ondergronds swingcafe. Het mocht dan wel oorlog zijn, maar fuifen waren de mensen nooit verleerd. Beiden ging The Getaway binnen, maar voor alleer zich aan een tafeltje te placeren besluit Draven om toch nog efkes een toepke te paffen. Desde die da volledig zag zitten, aangezien hij al een hele dag clean was volgde hem naar de achterkant van het cafe, door de keuken, tot ze in een soort van sfeervol ingericht achterkamertje kwamen. De kamer was gevuld met zetels en kussen, in het midden een klein tafeltje en op de achtergrond hoorde je de zweverige bassen van Underworld - Born Slippy. We installeerden ons gezellig tussen de kussen en voor dat we het wisten kwamen 2 knappe chineese dienstmeisjes ons voorzien van de nodige joints. Terwijl we the stairway to heaven aan het inhaleren waren begint Draven te vertellen over de voorbije jaren.
"Nadat het grootste deel van de wereldbevolking was afgeslacht op D-Day ben ik zo rap als ik kon naar China gevlucht voor daar onder te duiken. Omzo terug het verzet op te bouwen samen met de andere Ya'Hoepers. Spijtig genoeg heb ik jullie nooit kunnen bereiken doordat de Grimlog alle communicatie had platgelegd, en die Chineese postenduiven, met die spleetoogjes. Da vindt zijn baan nog nie eens in zijn eigen kot. Dus ben ik daar maar enkel jaren gebleven."
"Maar al die jaren in het Oosten wa hebde daar allemaal zitten doen???" "Ja de eerste weken, maanden was dat constant jullie proberen te bereiken maar toen ik hoorde dat de Grimlogs Bottelare waren binnen gevallen dacht ik dat jullie allemaal dood waren. Toen ben ik beginnen genieten van de Chineese cultuur en hun taal en gewoonten aangeleerd. Zo heb ik van nen zekeren Mr. Miyagi geleerd hoe dat je het best auto's was, zoiets van wax on, wax off."
"Ja k allemaal goed en wel, maar hoe gaan we Falafel, Anfie en G weervinden?? Die rijden waarschijnlijk nog in sector 11 rond, opzoek naar mij."
"Ik vrees dat we momenteel niet veel kunnen doen, sector 11 is druk bezet door Grimlog omdat 2 human spys doodgeschoten waren. 2 headshots, die mannen wisten nooit wat er aan de hand was waarschijnlijk. De sletten, ze moesten ze scalperen. De mensheid zo verraden. Ma vrees nie Desde ik heb 2 van mijn beste mannen op pad naar sector 11 gestuurd voor de rest te gaan zoeken. Als ze der nog zijn, dan zullen we ze wel vinden"
The Story Continues... Draven
Part XIII Na het tuffen van een sigaarke en het genieten van een echt ouderwets Belgisch Duvelke besloot Draven zijn 2 mannen die hij op pad heeft gestuurd even te contacteren...Terug in Draven zijn "kantoor", plaatst hij op wat eerst lijkt op een koptelefoon, maar een communicatiemiddel bleek te zijn op zijn hoofd, het bestond uit een oortje, een klein microfoontje en een display. Hij sprak mooi articulerend de naam van zijn collega in "Domien, come in", na enkele seconden kregen we gelukkig een antwoord "Ja Drave, we zijn gearriveerd in Sector 11 en zijn nog niemand tegengekomen","oke, en alles in orde met Jossuh"? "Yup, alles in orde, we contacteren u wel als we nieuws hebben", "nee, laat maar" zei Draven, "Ik en Desde komen af...meet you at 11". Draven gooit dat ding van zijn hoofd, doet zijn verborgen kast open, haalt er 2 zware AK 52's uit, doet zijn boots aan, zijn muts, zijn lange lederen vest springt op zijn Yamaha Jett One motor, ik spring er achteraan op, de motor wordt gestart en we zijn op weg naar sector 11. Draven kent precies zijn weg hier wel, 135 door de tunnel, tot we opeens iets te laat de Yahoepvan tegenkomen, Draven slipt en net achter het busje valt de motor op de grond en vliegen wij recht op de Van, "ah fuck" schreeuwt Desde, "Drave, cava ofwa"? "Mjaja" antwoord Draven, "Das hier diene fucking Yahoepvan", "AAANNFFIIIEEEEEE, FALAFFFEEEELLLLL" schreeuwt Desdenova, maar het enigste antwoord dat hij krijgt is zijn echo en een vraag naar stilte van Draven. Desde opent de Van met zijn reservesleutel, kijkt naarbinnen, alles ligt er nog, alle wapens, de sigaretten, drank, kledij.....maar geen Yahoeper te zien, "damn" zegt Desde ten einde raad, helpt Drave terug staande, blazen beiden even uit, zetten de motor terug op zijn wielen, buiten een paar schrammen op de carrosserie blijkt alles nog in orde te zijn. "Voila, en nu?" vraagt Drave aan Desde, ze draaien zich beiden om, waarop ineens iemand in Draven en Desde's nek springt, en met gezicht richting grond op de grond duwen met een pistool in de nek. "Wowowowow, van mij af, GODVERDOMME" roept Draven, "Desde, zijde gij da"? Desdenova draait zijn hoofd waar het zweet ondertussen al vanaf druipt, "Anfie!!" schreeuwt Desde van blijdschap....En wie is diene fucker hiere vraagt G. die in Draven zijn nek is gesprongen, we hebben u gered Desde zeker een human spy van de Grimlogs....Terwijl dat G. Draven omdraait om te kijken wie het is, zegt Desde "nee bende hoepen!! Da is Draven". "Wadde, Draven ofwaaaaaaa????" G. helpt Draven terug op zijn voeten, Anfie ziet het gezicht van Draven na jaren eindelijk terug, neemt zijn hoofd in zijn beide handen en kust hem op zijn voorhoofd, "Da werd fuckin tijd, hahahaha, wohoow Draven!! "Godverdomme" zegt Desde, " ik kon al 5 keer dood geweest zijn, hier in de stomme tunnels, tword es tijd dat we hier uit zijn, da werkt hier op mijn systeem!!" "wa doede gulder hier?" vraagt Draven, "we waren hier gestopt om een sigaarke te paffen, en we hoorden ineens iemand niezen" zegt G. "en kort daarna in de verte een licht van een pillamp en het geluid van ne zware motor, toen dachten we dat we in een Grimlog ambush zaten","onze enigste oplossing was naar de pillamp rennen weg van het motorgeluid, wat er dan wel gevaarlijker uitleek", "we zagen het licht dichter komen, namen onze Colt's in de hand, en gooiden die mannen daar tegen de muur, ze waren totaal verrast, ze beweerden dat ze niets met het Grimlog te maken hadden, we hebben ze dus maar in leven gelaten onder bewaking van de Falafel", "Ahja, de Falafel, roept em eens", "FALAAFFEELLLL" schreeuwt Anfortas, 2 minuten later, kwam Falafel glimlachend toe met 2 mannen die voor hem liepen elk met een zwaar pistool tegen het achterhoofd gericht. "Yo de mannen, problemen?", " Ah Desde!!, en......" Falafel kijkt even dichterbij, waarna zijn ogen opengaan "DRAVEN!!!" "jeezes godverdomme, welcome the fuck back mate!!" en omhelst onze verloren broeder, je voelt de blijdschap van de Yahoepers afstralen. "Anfie, wa moet er gebeuren met die 2 pipo's hier?" vraagt Falafel, op dat moment ziet Draven dat het Domien en Jossuh zijn, "ah de mannen" lacht Draven, bloedend uit de neus en opgelucht als geen ander antwoord Domien "Feeww Drave, ben kik wa blij u te zien", "laat ze maar los ze Falafel"zegt Drave,"da zijn Domien en Jossuh, een van mijn beste tunnelbewaarders......"Gasten, dit is de volledige Yahoepcrew waar ik over verteld had","Lord Falafel, Anfortas, Galadriel, Desdenova, en ik" stelde Draven ons voor aan de 2, na het handje schudden haalde Falafel zijn Joint boven die net gerold was,"this is what ive been waitin for babe" sprak Falafel de joint aan, iedereen barstte uit in lachen, Anfortas haalde een paar six-packs uit, en toostten we op de ontmoeting, en het begin....... Desdenova
Part XIII ......"Gasten, dit is de volledige Yahoepcrew waar ik over verteld had","Lord Falafel, Anfortas, Galadriel, Desdenova, en ik" stelde Draven ons voor aan de 2, na het handje schudden haalde Falafel zijn Joint boven die net gerold was,"this is what ive been waitin for babe" sprak Falafel de joint aan, iedereen barstte uit in lachen, Anfortas haalde een paar six-packs uit, en toostten we op de ontmoeting, en het begin...en begonne ware we, die sixpack werd al vlug ne 'sweet sixty'-pack an dien joint werd door een -s vergezeld, waardoor het lachen in een lachkickske werd omgetoverd...Minder werd gelache de volgende ochtend... of zeg maar middag, what the hell...ge kunt het toch ni zien ondergronds... Anfortas, the leader of the gang werd eerst wakker! Hij opende zijn oogjes (want erg klein waren ze als gevolg van de zware nacht) en vond zichzelf terug, zittend in de voorzetel. "Jah, fuck, khem mijn lichte late aanstaan vannacht...Rap die manne ier wakker make dat we kunne vertrekke!" Zijn ogen werde vlug groter toen hij de puinhoop zag en de crew die ertusse lag,zat of hing te slapen, al dan niet vergezelt van het nodige kwijl en gesnurk. " Soms vraag ik me af wie het best op de mens gelijkt, de Grimms of die varkes daar..." zei hij terwijl hij het hoofd schudde. Hij besloot eerst G wakker te make, daar dienen een uurwerk bezat en Anfortas wel es wou wete hoe laat het was. G wist hem te vertelle dat het grote wijzerke op 10 voor en het kleine op 2 stond."middag of nacht"vroeg Anfie. "Vraag et aan Mr. Rolex he pipo" luidde zijn antwoordt...Anfie (ni veel wijzer) gaf uit frustratie, aangewakkerd door zijn disoriëntatie, ne kick aan Lord Falafel die nog slapend een bierscheet liet en zich vervolgens omdraaide. "oke, dan Desdenova maar eerst" Desdenova was slechtgeluimd en schold de twee uit voor vorte vis, maar zodra hij zijn ontbijt ter hande nam veranderde zijn pruillipje in ne big smile. Ge moet wete da Desdenova's ontbijt uit ne joint bestond die als enige de ravage van de vorige nacht had overleeft! Als Desdenova een appeltje voor de dorst bewaart, kan het ni anders dan een toepke zijn! De geur van dit vredespijpke wekte Draven en toen het toepke op was, waren G en Anfie net terug van voedseljacht omdat de crew door hun boefkicks van de vorige nacht het hele rantsoen geplunderd hadden. Ze hadden enkele Radjo-eireren gevonden... Radjos waren dieren die u als lezer kunt vergelijken met waterkiekes uit de 20e eeuw. Die leefden namelijk in de vochtige ondergrondse tunnels en grotten. "Aha een omelet, daar eb ek wel goeste in" zei Draven, die weer ne boefkick had gekrege. "Bah, eiers, de stank zal weer ni te luchte zijn in onze mobile" repliceerde Falafel, die net wakker schoot en Galadriel met een gamelle in zijn hande zag zitte. "je hebt ontbijt gemist, Falafel" plaagde Desdenova. Draven schoot in de lach en geraakte er niet meer uit, waardoor de eiers uit zijn mond vielen.... "ja moost wa met 't eten, 't is 't laatste da we hebbe" zei Anfie vaderlijk. Lord Falafel was wa op zijn tene getrapt omdat hij de joint had gemist en besloot zich af te zonderen in de A-mobile, totdat de crew gedaan had met eten. "ey Draven" riep hij "wat gedaan met uw twee muilemannen hier, die zijn met geen stokken wakker te krijgen, ze zijn toch ook ni veel gewend hoor!" Draven beval ze eruit te halen, en ze achter te laten samen met een briefje waarop stond: 'Bedankt voor de bewezen diensten, ik vergezel mijn vrienden op een belangrijke geheime missie. Keer terug naar jullie basis met mijn Yamaha Jet One. Veel succes en Viva la Resistance Humanitaire!!!' Na het schrijven van deze boodschap reden ze terug Westwaarts. Ze begonnen aan het tweede deel van hun missie! Maar eerst veilig zien Parijs te bereiken. De lange rit werktte helend voor de crew hun kater, ze hielden zich bezig met vanalles en nogwat, zoals 'Wie is het?'-travel edition enzoverder. Enkele dagen leefden ze op Radjo-eieren, rattevlees en benzinelucht maar eindelijk bereikten ze uitgehongerd de uitgang van de tunnel, waar ze lange tijd geleden ook stonden. Toen ze buiten reden smeet Anfie zijn remmen toe...."Sjit man, ik zie geen reet meer, ik ben blind...blind zeg ik u!" G was co-piloot en deelde lachend mede dat hij zijn ogen enkele minuutjes tijd moest geve om aan het zonlicht te wennen. Niet ver daarvan was een boerderijtje, waar ze halt hielden om te eten, even de benen te strekken enz...Toen ze uitstapten kwam de boer ze tegemoet; "nondedju, menschen? Wa doede gulle ier?" Anfie begreep het niet en vroeg om uitleg... "ah, get onder de grond gezete, nou verstok et! K zalt ulle nekeer explicere. Die Grimmlogs ulle troepen hen ier de grens van de Germaanse Republiek bereikt en naar 't schijnt trekken ze nu richting Antwerpen. Mor op mijn erf moen ze ni kommen of ze hen ne riek in hun lijf!!! Mor zeg nekeer kan ek ulle helpe mee iet?" Desdenova draaide zijn ruitje open en zei dat hij honger had gelijk een paard! De boer bereidde een heerlijke hutsepot en als ze allen vol zaten kwam de boer af met een fleske wijn en zette zich bij hen aan tafel. Anfie besloot hem een sigaretje te rollen en vroeg de boer om tabak omdat ze door de lange reis allen zonder sigaretten zaten. "Blaadjes heb ik zelf" zei hij en hij reikte naar zijn binnenzak. "ah hier se, oh nee to ni, t is da blaadje me die code op..." Draven was niet mee dus vroeg waar Anfie het over had. "awel in den tunnel hebbe we twee man neergeschote en een ervan had deze code bij zich, hier gij verstaat da mssn..." Draven bekeek de code en riep; "godverdomme, 'prOgI/I05T3r4' is het wachtwoord voor mijn ondergrondse basis, die manne ware mijn verkenners!" De crew excuseerde zich maar Draven zei dat het hun vergeve was omdat ze het toch ni konde weten. "gasten, ebte gulle verder nog iet vandoen want ik moe nog een beke ploegen op mijn erf he.." onderbrak de boer. Galadriel antwoordde onmiddelijk dat ze wel wat voedsel, benzine en munitie nodig hadden en Desdenova en Falafel vroegen in koor of hij ook niet wat weed kon misse. "Ik ken de boerestiel voor iets eh jongens maar de munitie kan ik niet geve!" Zo gezegt zo gedaan, de Yahoepcrew vertrok met de A-mobile richting Parijs (met nen volle benzinetank, enkele jerrykannen erbovenop, ne trekzak me boef en 50gram vers grief vergezeld van rizlas en toebak rijker)!
Lord Falafel
Part XIV Een algemene zucht weerklonk toen ze op hun vertrouwde plaatsen in de A-mobile gingen zitten...."Kheb toch weer wa vitamine C voor de lange reis die we tegemoet gaan, we gaan wa ni toekomen" zegt Desdenova, "hiere,....lange blaadjes" reikt Lord F. naar hem uit erop duidend dat Dess. eentje moet krullen."Oke, cava, cava, ben al bezig" repliceert Dess., "haast u een beetje Dess., want ik moet dan nog kijken voor in Parijs te geraken, en remember, da moest zo snel mogelijk" dringt Anfortas op,"En ik zit hier godverdomme al 2 weken zonder sex, kunde da geloven" sloeg G. door, "mijn hormonen schreeuwen hier voor affectie......khoor zelf de stemmen in mijn hoofd ni meer";"Ah, nog ne keer een lekker sigaarke, zo lang geleden..da ga wa stuiken zijn" reuzeglimlacht Draven, "ja, stopt hier maar...da ziet er hier wel wa rustig uit" zegt Galadriel, iedereen stapt uit, Dessdenova met een grote toeter in zijn hand, en Draven die zijn stap mist, en over zijn eigen voeten valt, er word gelachen en gebulderd bij de crewleden....."ok, cava, fewwww....ik haal ffkes de WWT-kaart(world wide travelling)", "hahaha, Draven toch......magoed, KOMKOM Dessn. steekt die sigarre op!!" Het is even stil terwijl Desdenova zijn groenten in vuur en vlam steekt, maar de stilte word al snel weer onderbroken door Anfie die luidop de kaartaanwijzingen geeft richting Parijs en stelt voor met het PAT (Public Air Transport} te gaan," PAT, bestaat da nog???" vraagt Falafel zich af, "er zijn er nog, maar niet in de buurt, als ik maar iets vind dat vliegt en liefst met snelheid" zegt Anfortas, "dat is het eerste dat we doen na deze intermezzo" lacht Desdenova terwijl hij de sigaar doorgeeft aan Falafel en zo wat nieuwsgierig begint rond te neuzen en Anfortas nog bezig is met wat wiskundige berekeningen, bijgestaan door Draven en G.....Na een paar keer sleuren geeft Falafel de sigaar door aan Draven en besluit Dess. te volgen, tot de 3 blijvenden opeens een korte gil horen en rennen ze naar waar ze Draven en Dess laatst gezien hebben, daar zien ze een oude man in het hoekje liggen en Draven en Dess die ernaar staren alsof ze een spook gezien hebben. "Wow" zucht Draven en geeft de sigaar door aan G.,"dat was even schrikken, alles in orde?" "ja, uhm........cava" antwoorde Dessdenova twijfelachtig....."jaja" antwoorde Falafel met een haperende stem, "laat mij ne keer trekken" zegt Dess. tegen Draven...krijgt het in de handen gestoken en trekt met volle genot van de joint en geeft het vervolgens terug aan Draven. "Wa was da hier" vraagt G., "wel....." antwoord Falafel in halve shock "wij liepen hier wa rond te neuzen, en ineens ne vent die op mij springt, god wat een stank, hij keek recht in mijn ogen, het was......pffff, het was echt......zijn ogen wouden mij iets vertellen, ik zag een flash , maar weet niet meer wat het was", "Dess. heeft hem tegen de grond gegooid, met zijn hoofd tegen een steen...gelukkig."Ik had hetzelfde voor" zei Desdenova "voor hij op de grond viel, zag ik een soort van flash, een beeld die mijn hersenen doorflitsten, ik kan niet meer zeggen wat het was", "Mja, misschien door die groenten, misschien fuckin Logs messin with our minds.....you never know" zegt Draven..."magoed, doorzoekt diene vent ne keer,misschien vinden we wel iets interessants, smoort die sigaar op, da we kunnen vertrekken" beveelt Anfortas....
-->>To be continued Desdenova
Part XV Draven steekt zijn handen in de jas van het lijk, hij haalt een minigrimblasterke, een half stokbrood van 2 weken oud (ge kunt er ene mee dooslaan peist Draven in zijn eigen), een portefueille me wa geld in en een briefke. "Geeft da briefke ne keer iere", vraagt G., "ziedet dak da van ergens kende, das van ne flyer van een undergroundparty waar Imoan mij meer dan een jaar geleden mee naartoe gevraagd had, kmocht da zeker nie vergeten... Chance dawwe diene pee tegengekomen zijn: 't is morgen, in hartje Parijs, nie ver vant hoofdkwartier, als we wa doorrijen kunnen we daar vanaaf nog zijn zodawwe uitgerust morgen op zoek kunnen gaan naar wa deftige nieuwe kleren, kweetnie hoe dat het me jullie zit ma ik wil ne keer iet proper aandoen..." "Schitterend idee G.", sprak Anfie, alsof G. de mening van de groep verwoord had. "Kzal wa op mijne gaz duwen dawwe vanaaf ook ne keer een echt bedde onder ons hebben... kunnen we morgen gaan shoppen en de boel verkennen."
Zo gezegd, zo gedaan... het A-busje scheurde aan 250 per uur door de binnenwegen (autostrades waren nutteloos want volledig onde Grimlogcontrole, op de binnenbanen bevonden zich nogal wat onafhankelijke verzetsstrijders die zelfs de Grims liever links lieten, voor ons was er natuurlijk geen probleem). En nog voor het donker was zocht Anfie, bijgestaan door G. die de kaarten bij zich had in de wagen, de weg naar een veilig onderkomen. "Waarom kunnen we nie gewoon int hoofdkwartier blijven maffen?", vroeg Des snugger als hij was. "Ja hallo, alsof ze ons dan nog buiten gaan laten om een fuifke te doen voorda we op missie vertrekken, die mannen kennen ons wel zenne, morgen wil ik wel uitslapen of kben de rest van de week een wrak!!!", repliceerde de Lord, die we de laatste tijd nie zoveel gehoord hadden, ma alst over feesten gaat, weet hij wel hoe hij het moet aanpakken... "Goe gesproken Lordje, ma best wel wa in de buurt, kben nie van plan om me mijn zatte kl*ten nog kilometers af te leggen, zenne." Anfortas zette het busje aan de kant voor wat op een ouderwetse herberg leek... van binnen was het wel een hypermoderne aandoening, maar tzag er toch gezellig uit. De yahoepers stapten op de balie af."Kunnen wij ier blijven maffen vanavond en morgen? En wete soms een goe restaurantje zijn in de buurt?" sprak Anfortas als woordvoerder van het team. "Joat, joat geen probleem, 1 grote kamer voor 5 man?" Antwoorde de grijze man die blijkbaar dees boelken draaiende hield. "Jip", zei Anfortas, "en da restaurantje, ister ier iet goe in de buurt?" "mmmmmmmm, ne keer peisen, iet deftig? (de groep knikte instemmend) ok, gewoon de straat uit en dan naar links, opt einde van die straat vinde 'Chez Odul PavanGi', een vande beste Poolse koks die ik ken: fijne keuken en toch redelijk betaalbaar." "Ok da zullen we dan es checken, thx mate" zei Anfortas, terwijl hij de sleutel van de kamer in ontvangst nam. "Eerst een goe doucheke zeker?" zeiden Draven en Desdenova in koor. "Ik moe toch eerst ne keer een goe ei leggen zenne mannen, kzie jullie binnen een uurke wel were op de kamer", ratelde G. terwijl hij naar de toiletten sprintte. Na de heerlijke hete douche voelde iedereen zich als herboren en ready to go out. Ze hadden hun laatste deftige kleren aan die nog niet onder het bloed van vermoorde Grimlogs of ander gespuis zaten en begaven zich naar de bar om een aperitiefke te drinken. Daar hoorde uiteraard een toepke bij die de kring rond ging. De barman (dienen ouwe pee weer, wa hadde anders gedacht, een lekker wijf misschien, spijtiggenoeg nie) bracht 5 volle Baileysglazen, en de groep begon wat te praten over de tijd voor de Grimlogs dazze zo alle weken samen zaten om een Baileyske te zuipen.... Galadriel
Part XV bis Na de heerlijke Baileys vertrok de crew met het busje richting 'chez Odul PavanGi' alwaar ze vriendelijk verzocht werden uit te stappen en de sleutels te overhandigen aan de parkingchef... "Zijn die mannen te vertrouwen?" aarzelde Desdenova. Anfortas stelde hem gerust: "da spel ziet er chique genoeg uit, maak u geen zorgen..." Onder begeleiding van nog een andere picolo werden de 5 naar de balie gebracht... "Onder welke naam hebben jullie gereserveerd?" vroeg de 'chef des picolos' (hij had namelijk drie gouden strepen op zijn vestjen, de rest maar 1 of geen enkele). Anortas antwoorde droog "Wij zijn Yahoep". "Uiteraard", was het antwoord, "hoe kon ik me vergissen, vergeeft u mij alstublieft". "No problemo maat, kan iedereen overkomen" stelde Anfortas de man gerust, terwijl de rest van de crew met vragende blik naar Anfortas keken van 'zijn wij ier al geweest ofwa?'. "Kzalt sebiet aan tafel uitleggen" sprak Anfortas de leden toe. Hun jassen werden weggehangen en de crew werd naar hun tafel begeleid. De apéritief maison stond al klaar en uit de keuken kwamen 5 obers met de amuse-gueuletjes. Anfortas stelde crew voor om zich te zetten en legde uit dat sinds Yahoep het verlengstuk van de SPS secret service was geworden alles wat van dicht of ver door SPS gecontroleerd werd ter onzer beschikking stond. "Hoe denkte dawwe tot ier geraakt zijn zonder tegengehouden te worden... en zonder te betalen voor ons nitrofuel voor int buske?" "Daarzit inderdaad iet in", vond Draven. "Als we morgen gaan shoppen, zal alles net als vanaaf voor niet zijn, ook de herberg is vant SPS..."
"Gaan ze ons dan nie komen zoeken?" vroeg Lord F zich af. "Wees gerust, als ze ons nu moesten hebben, stonden ze hier al zenne, SPS heeft gans Parijs onder controle. Maar laat ons daar nog nie aan denken, vanaaf en morgen gaan we ons nog es goe laten gaan voordawwe aant echt werk beginnen. Santé!" De yahoepers klinkten op de laatste twee vrije avonden en beleefden letterlijk een heerlijke avond, met het lekkerste eten, de beste wijnen en de schoonste opdiensterkes van Parijs..." Na het eten ging de crew zich in het comfortabele salon van het restaurant zetten en kwam de kok zelf eens de crewleden begroeten met een eigenhandiggemaakte reuzenjoint. Allen G. was al meer dan een uur nie meer te bespeuren. "G. ging toch maar efkes een piske gaan doen?" vroeg Draven aan Anfie. Odul himself verklaarde G. met drie opdiensterkes naar de slaapkompartimenten te zien sluipen hebben. "Die G. toch, altijd het zelfde... ma hij zal wel nie zolang meer wegzitten, hij had daarstraks al verklaard het nie te lang te trekken om morgen ne keer goe door te kunnen gaan." zei Anfortas. De rest genoot van de zalige toep spéciale met een Baileyske (hoe kon het ook anders) in hun handen. Even later kwam G. voldaan de groep vergezellen en kreeg direct een glas en de gigatoep in zijn handen gestoken...Toen de fles gekuist was en de wiet opgesmoord vertrok de crew naar het hotelleke. Een nacht van ongekende rust nam hen in haar armen en liet hen ontwaken door de middagzon... "Is da al f*king 12u? Laat ons vlug iet bikken en dan tstad in, goe?" stelde Desdenova die wonder boven wonder als eerste wakker werd de crew voor. Half slapend sloeg G. een kussen aar Desdenova en ongewild begon hij zo een ordinair kussengevecht. na een kwartiertje was iedereen uitgeput, namen ze zich een douche en begaven ze zich naar het ontbijt. "Nog chance da ze ons ier al wa kennen en ons om half een nog ontbijt serveren..." grapte Lord F. Na de maag wat tot rust te laten komen maakten de yahoepers zich klaar om het stad in te trekken op zoek naar iet deftigs voor de undergroundparty die avond. G. deelde de crew vlug mee dat hij Imoan nog even wou opzoeken voor vanavond. "Ebde gisteren nog nie genoeg gemogen?" schaterde Desdenova. "Haha, kmoe Imoan nog efkes spreken voor we vertrekken, das toch begrijpelijk, nie? En kwil haar eigenlijk al terugzien sinds we bij Heyro gevlucht zijn. Kheb net een berichtje gekregen van haar dazze in de buurt is, dus na dawwe kleerkes gaan passen zijn, ga ik jullie efkes laten. En ja, Des,als ze goesting heeft... wie ben ik dan?" glimlachte G. terug.
De crew stapte in de van, die in het restaurant duidelijk een wasbeurt had gekregen, en trok richten de beste couturiers die nog leven... Galadriel
Part XVI Eens toegekomen int stad, sprak de groep af elkaar terug te zien om 18u aan de mobiel. We spraken ook af, dat indien iemand hier niet tijdig zou zijn, hij ons wel ziet op de party of in de herberg.
Iedereen verspreidde zich, allemaal op zoek naar het unieke ding om op de party aan te doen. De tijd verstreek en voor je het wist, was het al 18u. Iedereen stond aan de mobiel, uitgezonderd Galadriel.
"Ja, Galadriel is niet op tijd, hij zal waarschijnlijk Imoan gevonden hebben." sprak Draven. Niemand sprak Draven tegen, het was immers zo afgesproken. Terug naar de herberg. Eens daar, nam iedereen zich een douche of bad en maakte zich klaar voor de party. In geen tijd was het al 22u. "Dit is een deftig uur om de party te starten" dacht Anfortas bij zichzelf. Hij riep iedereen samen (behalve G, die nog steeds niet aangekomen was) en een uurtje later waren ze al op weg naar de party.
"Hey, gasthue. Laten we eerst nog een toepke smore, nu we nog samen zijn. Want straks is de kans klein dat we lang samen zullen blijven." sprak Lord Falafel de groep toe. De crew keek elkaar een voor een aan. En al snel bleek dat daar niemand problemen mee had. Ze stopten onder de baan. Desdenova haalde het gerief boven en crulde een mooie joint. Dit voorbeeld werd door ieder van de groep gevolgd. Het duurde niet lang of iedereen liep al met een grijns op zijn gezicht. Er werd nog even gebabbeld en al snel zette de crew zijn tocht voort.
"Shhh, zijde keer allemaal stil" fluisterde Draven. "Hoorde da?" Iedereen spitste de oren. "Oyo!" riep Desdenova uit, "Da zot!" De crew was nog maar een paar kilometer van party verwijderd en hoorde de beats al weerklinken. Draven reed ergens een duister steegje in en reed 2 zwaar bewapende mannen tegemoet. De 2 mannen laadden hun geweer en richtte die op de mobiel. Draven stopte de mobiel juist voor de 2 hun voeten, we stapten uit en gaven de sleutel af. Ze vroegen onze naam, waarop Anfortas vertelde dat ze de Ya'Hoep crew waren. "Kom binnen Ya'Hoep crew. En enjoy!" zei de man met de riotgun. We deden de deur open en de musiek sloeg ons om de oren. "Zwaar! Zwaar!" riep Anfortas, "Das gewoon Ann Clarck met Our Darkness!" Desondanks techno niet ieders favoriete muziekkeuze was, begon ieder crewmember te springen. De zaal was compleet donker en werd enkel verlicht door vele strobo's, lasers en lichteffecten. Er was veel volk en de gehele massa bewoog zich voort op de flow van de muziek. Er waren enkel schone vrouwen en ruige mannen. Het was de echte droomfuif. Langzamerhand verloren ze elkaar uit het oog. Anfortas en Lord Falafel zochten al dansend de bar op, terwijl Draven en Desdenova zich tussen de halfnaakte vrouwen begaven.
Anfortas bestelde een megapint en Lordie volgde hem in zijn keuze. Toen juist op dat moment iemand op Anfortas' schouder tikte... Anfortas
Part XVII Het was niemand minder dan Heyro Lao Tzu himself...Anfortas verschoot zich een ongeluk en die reflex opmerkend, greep Lord Falafel instinctuief naar zijn grimblaster! Heyro grijnsde even en zei spottend "Laat die maar waar hij was, heer Falafel, dat is gezonder voor u en uw vriend; kijkt u maar even rondom u" Een tiental zware jongens, want dat was de enigste soort daar aanwezig, ontblootte de borstkas en hun Lao Tzu tatoos werden zichtbaar..."Damn!!" riep Falafel, terwijl Anfortas over Heyro's schouders heen zocht naar Draven en Desdenova. Hij zag enkel enkel Draven die op een verhoog stond te dansen tussen twee lekkere grieten, als het ware bijne gesandwiched! Desdenova zag hij niet. "Hoe geraken jullie hier man?" vroeg Lord Falafel. "Ben je dan niet blij ons terug te zien?" antwoordde Heyro, "De man uit de bomen, herriner je die? Hij had niets voor niets een flyer bij zich! Alles was opgezet spel! Maar kom, volg me naar een rustiger plek waar we deftig kunne praten. Eenmaal aangekomen in de 'Chill Lounge' gaf Heyro een klein fluwelen zakje aan de bewaker van de nooduitgang. Die bekeek op zijn beurt de inhoud, knikte even vriendelijk en zwaaide de metalen deur open met de loop van zijn riotgun. Het gezelschap, onder bewaking van 6 Lao Tzu members vervolgden hun weg in een kleine gang, bestegen een smalle, donkere trap en dan volgde weer zo'n metalen deur, ditmaal zonder bewaker. Twee Lao Tzu members stelden zich op aan de buitenkant van de deur. De andere 7 betraden een sfeervolle, ruime en met blacklight verlichtte kamer waarvan de grote glazen vloer uitkeek over de party. Heyro knipte even met z'n vinger en een bewaker stelde zich op naast de deur, nog twee andere waakten in de twee verste hoeken en de laatste begaf zich naar de bar waar hij drie whisky's uitschonk. "spiegelglas" zei Heyro opmerkend toen hij Falafel's ogen de zaal onder hem zag afspeuren op zoek naar Draven. "maar gaat u zitten heren, uw vrienden zullen u zo dadelijk vervoegen." Het drietal nam plaats in zwarte lederen zetels,de whisky's in de hand! "Heyro heeft overal spionnen, heren, zelfs in de hoogste kringen. Vergeet dat vooral niet!" Enkele Lao Tzu members grinnikten even... Lord Falafel die de geheimdoenerij allang beu was, wou net even aan zijn kruis krabben toen hij bemerkte hoe Draven de deur van de Chill Lounge binnentrede onder companie van 2 Lao Tzu members. Even later kwamen de drie de kamer binnen, en de 2 Lao Tzu members gingen weer buiten. Net voor de tweede buitenging kuchtte Heyro even waarop de man zich omdraaide, knielde en smekend zei dat de vierde en vijfde persoon niet meer in de zaal aanwezig waren maar dat de overige Lao Tzu members allang bezig waren met het zoeken van de twee! "Dat zal niet meer jouw taak zijn, lafaard!" waarop de deurbewaker zijn mede Lao Tzu member tussen de ogen knalde en diens lijk de trap afduwde..."Welgekomen, Lee (zo heette de whisky-man dus), bedien deze man eens! "on the rocks!" beval Draven en hij knipoogde even naar Lee. "Jullie hebben me ten schande gemaakt, heren! Niet alleen mij, maar de hele clan! Het vertrouwen van mijn klanten daalde, dus ook mijn winstmarge..." Lord Falafel onderbrak het gesprek even door met zijn vinger even op het glas te tikken. "En toen de Grimms Antwerpen binnenvielen eergisteren was mijn hele handeltje allang verkocht aan menselijke resterende verzetsstrijders! Met dat geld startte ik vandaag een nieuw handeltje!" Hij haalde een fluwelen zakje tevoorschijn (net zoals hij aan de bewaker eentje gaf) en legde het open op tafel voor de neus van de drie Yahoepmembers. "28 karaat-diamand" zei hij. "jawadde Anfie, oeveel toepkes kunde daar ni van kopen jong?!" Heyro antwoorde: "heren, ik heb een voorstel voor jullie! Omdat ik weinig zin heb een derde keer te verhuizen, verwacht ik van jullie dat je een man deze kist bezorgt,vergezeld van een omkoopkontrakt." "en de naam?" vroeg Anfortas verwonderd... "Baste Röwlund!!! Zo hoef ik niets te vrezen bij de uitbouw van mijn diamant imperium in Parijs. In ruil staan jullie effen wat mij betreft. Alle onkosten worden ruimschoots door mij vergoed! Wat denken jullie ervan?" Hij legde dreigend zijn linkerhand op de kist en zijn rechterhand op een riotgun. "wel,wat wordt het?!" herhaalde hij...
Lord Falafel
Part XVIII Ondertussen..... "Shit, ik heb dorst gekregen van al da schoon vrouwvolk!" dacht Desdenova bij zichzelf. Hij sprong van het verhoogje, stak een sigaret op en ging richting bar. Plots zag hij dat Draven begeleid werd door 2 mannen. "Darn, what the fuck is happening?" Desde keek eens snel in het rond, maar zag Anfortas en Lordie ook niet meer. Hij besloot wijselijk zo snel mogelijk een veilig onderkomen te zoeken. Smeet zijn sigaret weg en wandelde ongemerkt naar buiten, gaf de buitensmijter wat geld en wandelde weg.
"Hey, blijf staan!" Desdenova keek om en zag dat de buitenwipper zijn geweer op hem richtte. Zonder enige twijfel zette Desdenova het op een lopen. Elk duister steegje die hij tegenkwam liep hij in, terwijl 2 zware mannen hem achtervolgden. Het lukte Desde maar niet die 2 van zich af te schudden. Desde liep echt de benen van zijn lijf, nog nooit had hij zo gerend. Tot plots..."IIIEEEEP" Het geluid van een auto die remt, Desde kijkt opzij en ziet de auto naderen. De wagen kon niet tijdig meer stoppen en schepte Desde op. Desde werd 35meter verder gekatapulteerd. Alles werd zwart.
Terug bij Heyro en de 3 Ya'Hoep leden: "wel,wat wordt het?!" herhaalde hij...
De deuren vlogen open en een Lao Tzu member stormde de CristalFloorLounge binnen. Hyero keek verbaast op en vroeg: "Wat is er zo dringend, dat mijn gesprek ervoor mag gestoord worden?" De man moest even bekomen en nadat hij terug op adem gekomen was zei hij dat er 2 Lao Tzu members verdwenen waren. "Welke 2?" vroeg Hyero. "De 2 die de ingang tot de party controleerden. Het laatste wat we van hen hoorden was dat ze een Ya'Hoep member gespot hadden en dat ze de achtervolging gingen inzetten."
De 3 Ya'Hoepers keken elkaar even met de glimlach aan, maar veranderden hun gelaatsuitdrukking al snel naar 'pokerface'.
"Stuur er een speurteam achteraan en zoek hen!" beval Heyro. Hi draaide zich om en keek de 3 Ya'Hoepers terug aan. "Wel wat wordt het?" Anfortas schraapte even de keel en stelde zich vervolgens recht. "Wel, we zullen er over nadenken."
"Niets nadenken!" Heyro pakte zijn riotgun en richtte die op Lord Falafel. "Ik wil het nu weten!"
"Vergeet het Heyro, wij gaan eerst wat verder fuifen, dan een nachtje slapen en morgenvroeg staan we hier weer met het antwoord." zei Anfie koeltjes. "Yeah, wij gaan nog wa potten pakken" riep Lord Falafel, alsof Anfie al niet duidelijk genoeg was.
Er ontstonden kleine zweetdruppels op het voorhoofd van Heyro. Het was duidelijk dat Heyro de Ya'Hoep crew nodig had en dat hij die niet zomaar zou vermoorden; maar het feit dat zijn bevelen niet direct opgevolgd werden door de Ya'Hoepers deed hem innelijk pijn.
Er heerste een enorme spannning in de CristalFloorLounge. Even was het alsof je de botsing van 2 luchtmoleculen zou kunnen horen, zo stil was het. Elk Lao Tzu member had op dit moment een 'itchy triggerfinger', maar had genoeg wilskracht om nog niets te ondernemen. Draven, die blijkbaar ongevoelig was voor de intense spanning die er hing, pakte een sigaretje en stak die op, het geluid van de bricquee deed een paar Lao Tzu members verschieten en er waren bijna ongelukken gebeurt. Anfortas en Lord Falafel keken kwaad in Dravens richting. Draven sleurde eens goed van zijn sigaret en haalde zijn schouders op, alsof hij niet besefte wat hij bijna aangericht had.
Met "Oké" verbrak Heyro de stilte, "het is goed, ga nu maar. Let wel, ik laat jullie schaduwen EN ik verwacht morgen een antwoord!"
"Jaja, ge kunt ons vertrouwen" antwoorde Anfie en keek in Lordie en Dravens richting. Die 2 knikten instemmend. De riotgun van Heyro zakte en de 3 Ya'Hoep members stapten de CristalFloorLounge buiten en gingen naar de Chill Lounge, alwaar ze zich naast elkaar op de zetel zetten en elk een wiskey bestelden.
Na enige minuten zonder gesprek sprak Draven: "Waar zou Desde zitten? Zou hij ergens een schuilplaats gevonden hebben? Of zit hij in een of ander appartementkamertje bij een chick? En Galadriel, waar zit die? We hadden toch afgesproken hier op de party en nog altijd niets van hem te bespeuren?"
Lordie en Anfie keken Draven aan en namen nog een slokje wiskey....
Anfortas
Part XIX Ergens in een duister onderkomen: "Desde, desde, word wakker" fluisterde een stem.
Desdenova kwam langzamerhand bij. Zijn hoofd staat op ontploffen van de pijn.
"Ha, Desde, ik ben blij dat je bijgekomen bent." Na enkele seconden beseft Desde dat het Galadriel is die over hem gebogen staat. "Shit, hebben ze ons te pakken?" vraagt Desde. "Ons niet, nee" antwoord Galadriel, "ik heb je gisteren nacht aangereden, je liep de straat over zonder kijken. Er liepen 2 Lao Tzu members achter je aan. Wel, die heb ik dan maar uit voorzorg neergeknalt. Ik vermoedde direct dat er wat scheelde, dus heb ik je samen met Imoan ergens ondergebracht. Ik heb geen idee waar de rest zit, of wat er met hen gebeurt is.... Wat was er eigenlijk aan de hand?" Desdenova steekt zijn hand uit, "geef me eerst wat water, man." G doet teken naar Imoan om wat water te brengen. Na zijn droge keel te bewateren begint Desde zijn verhaal: "Wel, we waren op die party en ik had plots zin in een drankje, dus ik op weg naar die bar, tot ik plots Draven onder begeleiding van 2 zware mannen weg zag gaan. Ik keek rond en zag Anfortas en Lord Falafel ook niet meer. Dus vermoedde ik problemen en heb het op een lopen gezet. 2 mannen liepen me achterna en dan het ongeluk." "Ah, zo" zei Galadriel, "zodra je beter bent zullen we best de rest gaan zoeken. Hopelijk leven ze nog." "Kom, laten we nu gaan. Ik kan wel tegen een stootje." "Weet je het zeker?" "Tuurlijk wel." zei Desdenova.
Ze raapten hun gerief bij elkaar. Enkele wapens, voedsel en tabak. Ze sprongen in de wagen en reden terug naar de plaats waar de party was.
Daar aangekomen, parkeerden ze de auto uit zicht. En gingen tevoet tot aan de ingang. Met de geweren in aanslag gingen ze de party hall binnen. Tot hun grote verbazing was daar niets meer, alsof er nooit een party geweest was. Voorzichtig gingen verkenden ze elke milimeter in het gebouw, maar niets. Terwijl ze druk bezig waren met zoeken hoorden ze plots een paar auto's toekomen, deuren toeslaan en gebabbel. Snel verstopten de 3 zich ergens achter een paar houten kisten. Er kwamen een 20tal mannen binnen. Allemaal Lao Tzu members.
"Hey, mijn broer is er ook bij" fluisterde Imoan.
"Shhh, stil zijn. Hij mag niet weten dat we hier zitten." fluisterde Galadriel terug.
De Lao Tzu members verspreidden zich over het hele gebouw. Het was duidelijk dat ze strategische posities innamen om iemand te ontvangen. Plots het geluid van een andere auto die met piepende banden tot stilstand komt. Er komen 3 mannen binnen. Jah, de 3 zijn beter bekend als Anfortas, Draven en Lord Falafel. Ze waren blijkbaar ongewapend...
"En? Kun je me een antwoord geven?" riep Heyro hen toe. Anfortas nam zoals gewoonlijk het woord: "we hebben een probleem Heyro. We kunnen namelijk.." "Probleem? Ja! Dat kun je wel stellen, want momenteel zijn wij je grootste probleem. Denk niet dat ik jullie niet durf te doden! Is het Ja of Nee?" zei Heyro zeer sarcastisch.
"Wel euh... we kunnen nog niet beslissen zolang we niet voltallig zijn. We zijn 2 members verloren gisteravond."
"Is het Ja of Nee?"
"Gij uil, kunde echt niet een paar dagen wachten tot we volledig zijn. Dan pas kunnen we een beslissing nemen!" riep Lord Falafel. Draven grinnikte even.
Een synchronische CLICK echode door de zaal van elke Lao Tzu member die zijn geweer laadde.
"Ja of nee?" herhaalde Heyro geirriteerd. Anfortas
Part XX "Wel, uhm......." Anfortas aarzelt even, en ziet een kwade blik in de ogen van Heyro. "Wow, dat kunnen we niet maken" fluistert G. tegen Desdenova, "time for some action" glimlacht G., waarop Dess. even diep fronst en maar instemt met G.
"3 2 1" G. springt in een mum van tijd recht van achter de bar waar Heyro tegen geleund staat en richt zijn riotgun met afgezaagde loop tegen de schedel van de Chinees, en tegen de Lao Tzu's zegt: "aint no triggerin' now, one sound and you can wave daddy byebye" bluffend als hij het kan gijzelt G. Heyro naar buiten samen met de rest van de crew. Eenmaal buiten blokkeren Draven en Desdenova de uitgang, en komt Falafel op een fenomenaal idee..."Geef es die riot" vraagt Lord aan G., Lord neemt het geschut aan richt het richting Heyro, de crew verschiet en roept in koor "wowowowow", "chill gasten, just chill,.....
kleren uit freak" beveelt Falafel Heyro, "no way" antwoord Heyro stoer en Falafel grijpt met links naar zijn Colt. schiet Charlie in de rechtervoet, met geschreeuw als gevolg en zegt "kleren uit freak" met een mooie glimlach op het gezicht. Uit pure wanhoop trekt Heyro achter de hoek zijn kleren uit onder bedreiging van Falafel, terwijl G. achter de auto gaat en stopt aan de Lord z'n voeten, Falafel plaatst Heyro aan de deur, klopt op de deur, springt de auto in, en G. vertrekt als gewoonlijk met schierende banden. In de auto kijkt iedereen Falafel aan alsof hij net een grote fout had begaan en vervolgens iedereen in een deuk ligt van het lachen. Maar 100 meter verder,.....Lao blokkade op de weg, G. draait zijn kar 360 graden waarop het lampje pingt...Out of fuel.
--> to be continued Desdenova
Part XXI "Fuck da moest weer lukken waar, die mannen zijn nog georganizeerd ook" zei G.
"Lock & load everybody it's party time" riep Lord Falafel zijn maten toe. Iedereen nam hem nen mp5 full auto met laseraim in de hand en snoerde nog rap even een kogelvrijje vest aan. Ze keken elkaar nin de ogen alsof ze wisten dat dit misschien de laatste keer was dat ze elkaar nog levend zouden zien.
"GO GO GO" riep Anfortas, de achterdeuren werden opengemeten en ons hevige kogelinslagen sprongen de Ya'Hoepers uit de van en opzoek achter dekking. Desde en Anfie kwamen achter nen container terecht en konden zo enige cover geven aan Draven die zijn voet verstuikt had bij het uit de van springen.
Lord Falafel was de andere richting uitgelopen om zo de Loa Tzu te proberen flanken. G die in het oude gemeentenhuis was terecht gekomen nam zijn positie op het dak om zo een volledig overzicht te hebben over de situatie.
Terwijl Draven al kruipend tot bij Anfie en Desde probeerde te geraken riep G "Anfortas, ACHTER ONS , ACHTER ONS, HEYRO in zijne boxershort en zijn maatjes komen ook af!!!"
Stilaan werd de Ya'Yoep gang meer en meer ingesloten.
"héy gasten tis nie voort één of tander maar euhm...da ziet er hier nie goed uit hé, we zijn bijna langs alle kanten omsingeld en ik kan nie vluchten met mijne voet."
"Maar vrees nie ik heb een plan om hier uit te komen, luister...."
Opeens stelden zich de 3 hoepen recht, allé Draven hing meer aan een ijzeren staaf maar twas toch al ver recht, en liepen met getrokken pistolen , met de lopen wijzend naar elkaars hoofd, naar het midden van de straat..... Draven
Part XXII Opeens stelden zich de 3 hoepen recht, allé Draven hing meer aan een ijzeren staaf maar twas toch al ver recht, en liepen met getrokken pistolen , met de lopen wijzend naar elkaars hoofd, naar het midden van de straat.....
So the motherfucking story continues, Draven, Anfie en Desd stonden nog altijd met getrokken wapens tegenover elkaar...De Lao Tzu mannen staakten uit verbazing het vuren en wachten geduldig af. G die alles zag aankomen begreep direct het plan maar hield zich toch klaar voor mogelijke verrassingen. Opeens duikt er een donkere schim uit de van richting onze 3 helden: "Stop met schieten!!! Ik ben het, Aoshi". Imoan stormde de trap af om haar oudste broer te omhelzen. "Heyro, heb je er wel enig idee van wat er gebeurt als je deze gasten afknalt? Zij zijn de Uitverkorenen die wat er nog overblijft van onze wereld een veilig onderkomen moet verzekeren... Snap je dan niet dat ze strijden voor een hoger doel, ver boven de maffia of het SPS?" "Ik zou het nie beter kunnen gezegd hebben", voegde Anfie eraan toe. "Zat gij nie in Bottelare 4006? Gij komt u ook altijd moeien alsk just ne slag aant slaan ben e. Geef mij ne keer een goeie reden om jullie nie allemaal om te leggen en de heerschappij van de underground voor de rest van mijn leven te verzekeren?" "Ik dacht daggij toch wa meer brains had dan dat: ge weet toch dat er op termijn nix te beginnen zal zijn tegen de Grimlog, ze passen zich razendsnel aan en zitten nog altijd mijlen ver voor opt gebied van techniek. Het enige wat we kunnen doen is standhouden, maar voor hoe lang? En dan zijde vet me uwen underground... Voor mijn part pakte nu uw boelke en organiseerde uw maffia tot ge derbij neervalt, maar laat die mannen hier under werk doen!" "Was het niet voor Imoan, kzou jullie al allemaal afgemaakt hebben... maar waag jullie nooit meer binnen mijn territorium, dan zal ik niet zo meet nadenken voor ik schiet. Imoan, ik laat jou de keus: ofwel ga je nu met dienen G. van u mee en zie je me nooit meer terug, of je keert met mij terug naar Sienjaal om aan mijn zijde de machtigste organisatie van het moment verder te leiden. Veel kans geef ik uw romance dan wel niemeer... hahaha". Imoan keek de crew aan met tranen in de ogen: "Ik kan dit niet meer aan, die gevechten vreten aan mij, khad al in Bottelare 4006 beslist nooit aan meer nodeloze bloedvergieten deel te nemen, vandaag was het bijna weer zover. Jullie zijn beter af zonder me, ik zou toch maar een blok aan jullei been zijn, sorry maar ik ga met Heyro mee." G. kon zich niet meer bedwingen, gaf Imoan een vlugge kus op de mond en liep verward richting zo ver weg als mogelijk. Imoan namefscheid van de crewleden, die allen met gemengde gevoelens tegen haar afscheid aankeken, ze omhelsde haar oudste broer, fluisterde hem in het oor dat ze deze keer niet zo lang zou wachten om contact op te nemen en stapte op Heyro af. "So long succers, see you guys in hell." en de Loa Tzu's vertrokken.
"Ik weet het, tis een ingewikkeld verhaal aant worden, maar kzal alles morgen uitleggen: jullie worden om 15u in het SPS HQ verwacht, zorg er maar voor dat de volledige crew aanwezig is zodat de missie eindelijk kan beginnen!" sprak Aoshi. "G. zal wel int hotel zitten, I'll take care of him", antwoordde Anfortas. "Blij dawwe van die Imoan af zijn, kon haar al vant begin nie goe af, maja da kunde zo nie zeggen tegen den G., é" zei Draven, nog steeds mankend. De rest trok zijn schouders een sop en zette doodvermoeid koers naar het hotel in een ordinaire taxi... Galadriel
Part XXIII De taxirit was een stille rit; gemengde gevoelens, terugblikken op betere tijden en daartegenstaande een stille hoop op de toekomst dwaalden door het hoofd van elk crewmember. En dan was er nog iets... Na enkele kilometers ging het raampje van de taxichauffeur naar beneden en het flaschte een en al rood geel groen!... bleek dat de taxichauffeur een oude jamaicaan met een zwarte kat bleek te zijn; 'yo yo yo man, where do the gentlemens like to go on this beautiful day?' na elkaar even in de ogen te kijken antwoordde Anfortas 'hotel and then Parijs' 'If I was on a journey, i would go to Hawaï, anyway what you think about 200 dollar?' De crew keek elkaar aan en fronsden de wenkbrouwen' Aoshi had ons toch verzekerd dat deze taxi ons dichtbij de HQ bracht en dat hij reeds betaald was? Desdenove zei dat we geen geld hadden en dat ze dachten dat hij reeds betaald was geweest door de SPS. 'Me dono any fool on earth whose been called like this!' lachtte de jamaicaan. 'You don't know SPS?' vroeg Draven 'Do you know what a Grimlog is?' vroeg Anfie achterdochtig. 'What the hell are you guys talking about, in my entire life i've seen sex in my taxi, loonatics, hippies,..you tell me! But I never heard such a crap!' Anfortas speelde even voor woordenboek en legde de twee begrippen uit. 'is there a war going on?' vroeg mr cabdriver zich af...'Jah, wa zitte ier weer bij ne frisse' fluisterde Desdenova. 'What about me taking you to hotel and Paris, and me getting payed over there?' 'DEAL' zeidden ze eenstemmig. Eenmaal in het hotel zocht Anfie G op die zich inmiddels zijn verdriet in de bar aan het verwerken was. Draven verzorgde zijn voet en Lordie en Desdenova pakten de bagage en laadden de taxi. We zullen diene pipo ier maar nog maals herrineren dat hij 5min moe wachten zeker? waarop de taxichauffeur met kleine oogskes 'no problem man' antwoordde. Draven kwam buiten gemankt en vergezelde de 3. Na enkele minuten bleek Anfie erin geslaagd te zijn G te troosten want ze kwamen buitengewaggeld... G althans. En zo vertrok de volledige crew richting Parijs. het was een lange rit in een taxi waarvan men zich meer iets kon voorstellen als een oude, versleten bruine volkswagen waarin een ergerlijke geur hing van benzinne, weed en G zijne Alcoholadem. En dit onderbroken door zeer vlug opeenlopende intermezzo's van reggeaman. Na 4 uur rijden werd de taxirit onderbroken door een lange file die de hoofdstad wilde binnenrijden! we draaiden het ruitje open en bemerkten zowel gewapende burgers als vluchtelingen van over de helde wereld, als van het front terugkerende sps soldaten als grote betogingen...je kon het je gewoon allemaal niet inbeelden!! Een massa van verontrusting, schrik, weemoed, hoop en ..ruzies die soms dodelijk afliepen. Helicopters vogen over de massas en een ervan richtte en zwarte laser op onze taxi. Er werd plaats geruimd en een tiental SPS soldaten kwamen ons per moto halen. De taxichauffeur werd betaald en we raakten vlug voorbij de Grote Controle die de hoofdstad haar bescherming moest zijn tegen spionen. Finally Paris... Lord Falafel
Part XIV Grote chaos alom, je kon het horen."We zijn er heren..jullie mogen uitstappen" beveelde de chauffeur van de Hummer die ons van over de brug door de controle tot aan het SPS hoofdkwartier bracht.Stil stapten de Hoepers uit en werden onmiddelijk door 2 bewakers van de RSA (Royal SPS Army), beide hadden zo een serieuze uitstraling,zware jongens in zwarte lange jas en leren handschoentjes....we volgden ze door een grote straat, wat eigenlijk geen straat meer was, je wist dat ze er was...je zag het gewoon niet.Van alle vroegere winkels en huizen waren de ruiten afgebakend met hout en bewaakt door een enkele guard, er was een groot gebouw, niet afgebakend, het blonk uit over gans de straat en was bewaakt door army jeeps. Onze begeleiders waren blijkbaar hoge pieten, elke bewaker knikte of saluteerde volgens rang als ze voorbijkwamen.De Yahoepers werden zenuwachtiger elke stap dichterbij het HQ, Desde stak z'n hand en zijn broekzak tastend achter een geurig zakje en propte het wat dieper, Anfie merkte het op en lachte nietsvermoedend.Eenmaal aan de grote vingerafdrukgestuurde inkomdeuren legden de 2 begeleiders voorzichtig hun wijsvinger op een scanner waarop deuren opengingen voorafgegaan door een zwaar hydrolisch drukgeluid. De ene bewaker, de kleinste van de 2 draaide zijn hoofd en zei beleefd "Welkom heren...in ons Emperium" en lachte heel geruststellend...Mr.Röwlund bleek boven te zitten, het is 17.05, net te laat merkte G. op...."nah, komt wel goed" zei Draven en zette zijn kolleke van z'n hemd omhoog.De lift bracht ons naar de 25ste verdieping waar zoals het leek alleen maar hotelkamers waren en 1 grote houten kunstgeslepen eikenhouten opgeblinkte deur met in kleine lettertjes 'Baste Röwlund' op de deur, de bewakers zwaaiden ze open..... Desdenova
Part XXV De 5 stapten de ruime kamer binnen. "Aha, jonge heren eindelijk is het zover, na veel moeite ontmoeten we elkaar."
"Jipjip, we zijn onder de baan teen en tander tegen gekomen... vandaar de vertraging, ma da zulde al wel weten zeker?" "Uiteraard heb ik jullie reis vanop de voet gevolgd, ik heb maar eenmaal moeten ingrijpen, jullie weten wel wanneer...", verklaarde Baste met enig leedvermaak. "Maar soit, dat doet er allemaal niet meer toe, nu telt enkel de Missie." Lordje repliceerde onmiddelijk: "ja vertelt ons daar ne keer iet meer over, oe zit da me die sleutels, zijn der al gevonden?"
"Tja, alles op zijn tijd jongens, Aoshi zal de operatie begeleiden, hij zal jullie van alles op de hoogte brengen als de tijd daarvoor rijp is. Eerst blijven jullie hier een weekje in het HQ om inside informatie over de Grimlog te krijgen en om in een ijltempo de missie voor de bereiden. Aoshi zal jullie meenemen, ik zal jullie elke dag vanaf nu updaten hier in mijn kantoor voor het middageten, aan de slag guys..." De 5 keken elkaar aan met een blik van we-hadden-onze-ontmoeting-toch-lichtjes-anders-voorgesteld... en liepen de gang op waar Aoshi hen opwachtte. Galadriel
Part XXVI Aoshi droeg een lichte grijns op het gelaat toen hij ons groette met een handdruk. 'heren' sprak hij, 'ik kan me voorstellen dat het allemaal wat verwarrend is! Daarom vraag ik u me te volgen...'
Alweer stapten we de logge lift in, richting gelijkvloers. De brede gangen vormden een T-splitsing: de gang voor ons leidde naar de ingangspoort, links waren magazijnen en garagepoorten, telkens bewaakt door 2 soldaten per poort.
De rechter gang leek eindeloos! Aoshi stapte naar de het kleine wagentje dat voor de lift geparkeerd stond, rukte het papiertje 'reservé' van de deur en nam plaats achter het stuur. Wij stapten in en reden de rechtergang in. 'Heren, wat jullie dadelijk te zien krijgen, daar spreken jullie alleen met mij en Mr Röwlund over..OK?' Anfie stemde in met de regel door een knik. 'en de rest?' vroeg hij terwijl hij over zijn schouder naar achter keek' jajaja sava sava klonk het. 'Waarom die geheimzinnigheid man, vertel ons gewoon waar we heen gaan..' 'G heeft gelijk, ik ben dit overmaats golfkarreke ier beur zene, en kwil ne toep paffe' repliceerde Lordie. We stopten aan een hek met zwaailichten, massaal veel camerabewaking ed... Plots kwamen vier soldaten van Röwlunds elite leger (REC Röwlands ELite Corps: kanjers van gasten)op ons af en begonnen ons te fouilleren, de wagen te onderzoeken enzo...Ze stopten al onze bezittingen in een zak met onze namen op. De vier gingen terug achter hun gele lijn staan en knikten naar het meisje achter de balie, ze nam de telefoon en belde kort. 'Dit is normale procedure hoor heren' stelde Aoshi. We kregen pasjes en onze duimafdruk werd ingescand, gevolgd door een persoonlijke code. Het hek ging open en we reden verder de gang in, deze keer lichtjes afhellend, opmerkelijk donkerder en massas bewaking onderweg: camera's, lasers,... ' Na zo'n kleine 10 minuten rijden kwamen we aan het eind van de gang. Niets dan een door muren omringd plaatsje wachtte daar op ons! Enkel iets dat leek op een praatpaal in het midden. Aoshi nam het woord toen de telefoon ging. Hij las enkel zijn code voor, haakte in en even later kwam een lift uit het plafond. Twee Recs stapten uit, de ene kontroleerde onze pasjes en begeleidde ons naar de lift, de ander reed het wagentje terug, zonder dat ze ook maar een woord zeidden tegen ons. Toen we uit de lift stapten kwamen we in een massale grote ondergrondse ruimte! 'Heren dit is het Hart! Als de mensheid het wil halen, moet dit geheim blijven. Hier gebeurt alles maar terzelfdertijd niets, begrijp je? We bevinden ons nu 80 meter onder de tuinen van het voormalige Louvre (nu is het sps hoofdkwartier gebouwen op de ruines van het Louvre). Hier bevinden zich alle high tech snufjes in onze gallerijen, alle secret info in onze bibliotheken, alle operaties en research worden van hieruit geleid! Welkom in het Hart...' 'Thx Aoshi voor den intro! maar waar zijn onze kamers?' vroeg Draven zich af. We kregen elk een suite, met daarbijhorend een secretareske.
'nog een laatste iets heren, het is nu 18.52u, na 24u is het Hart hermetich afgesloten voor de veiligheid, verlaat de kamers dan niet! Morgen om 14u komt de raad bijeen en dan moeten jullie aanwezig zijn! Intussen laten jullie pasjes toe wat je maar wilt dus, geniet ervan, voor de laatste keer! Lord Falafel
Part XXVII De ogen der Hoepers volgden Aoshi tot hij uit de gang verdwenen was en staarden vervolgens elkaar aan... 'dus euh...die kaartjes laten alles toe ofwa?' zei Galadriël lachend met een blik op zijn secretareske. 'Nog even geduld G, k' stel voor dame eerst wa gaan boefe' repliceerde Anfie. Lord Falafel en Desdenova besloten eerst nog een toepke te paffe voor de honger op te wekken, want van al die zenuwen was die wel verdwenen! Met kleine oogleden begaven ze zich naar de 'chill lounge' waar ze de rest terugvonden, genietend van glaaske champagne, kwestie van te apperitieven... Toen kwam een bebaarde man in smoking het vijftal halen om aan tafel te gaan. Een zesgangenmenu volgde en voldaan begaven ze zich naar de bar in het restaurant van het Hart. Daar staken ze een sigaretje op en dronken een whisky (correctie: 3 whisky's) om hun eten te laten zakken. 'kstel voor dat we naar onze logies gaan want tis al half twaalf en sebet sluiten alle deuren hier! En morgen moeten we de politieker gaan uithangen op de Raad he gaste!' adviseerde Draven. G en Desde deelden zijn mening. Anfie en Lordie bleefden hangen voor een vierde en vijfde Whisky en gingen dan naar de kamers van de anderen om slaapwel te zeggen. Draven was verdiept in de film 'species'terwijl hij samen met zijn secretareske in de jakuzi zat. 'en zeggen dat de mensheid dit vroeger science fiction heette haha!' merktte Draven op. Desde lag met ne blund op zijn bed te stuiken maar zijn secretareske ontbrak. En toen we vroegen waar ze was wees hij spontaan naar het toilet omdat ze was misselijk geworden bij het inhaleren. Het tofste was toen we binnekwamen bij G.. allehja, binnenkomen deden we niet want bij de deur hoordden we reeds genoeg! Al lachend liepen Lordie en Anfie door de gang op weg naar hun suites waar ze hun bed opzochtten. De Yahoepcrew vond elkaar terug s' middags aan de ingang van het auditorium waar de Raad bijeenkwam. Een zestigtal personen ging naar binnen en een hels lawaai van discussierende Raadsleden begeleidde hun inkomst. Aoshi wees hun plaatsen en legde uit dat de opinie van de Raad verdeeld was over Rowlünds beleid. Na enkele minuten begaf Rowlünd Baste zich naar de micro's. 'welkom heren! Zoals elke week komt de Raad bijeen om de toestand te bespreken maar deze week is iets speciaals; zoals ik jullie reeds beloofde, waarde heren, heb ik een team kunnen hierheen halen die een grote kans bied om ons probleem op te lossen. Graag vraag ik jullie het Yahoepteam welkom te heten in de Raad. Naar alle waarschijnlijkheid zullen zij volgende week de missie starten en hopelijk de sleutels tot de poort tot ons brengen.' Er klonk handgeklap van links, boe geroep van rechts en luide discussies van beide partijen. Plots stelde een man van de tegenstaande partij zich recht en argumenteerde dat Rowlünds ideën onmogelijk uit te voeren waren. Dat hij zichzelf zelfs belachelijk had gemaakt bij het instemmen op Bastes voorstel en dat de SPS niet langer bij machte is om, zelfs al lukt de operatie van het Yahoepteam, de Poort te herroveren van de Grimlog en de restanten van de mensheid te begeleiden bij deze onderneming... Nog luidere discussies braken los en enkelingen begonnen zelfs elkaar te verwijten en te roepen! Na driemaal orde in de zaal te vragen riep plots Carlos Munch, een van de meest beruchtte tegenstanders; 'verzoek tot aftreding van Baste!' Het verzoek werd afgewezen maar er werd besloten dat Baste nog 2 weken volmacht had over het beleid, en dan zou een herstemming plaatsvinden! Lord Falafel
Part XXVIII De Hoepers verlieten de massale vergaderzaal. G keek even op zijn polshorloge die hij ooit van Imoan gekregen had... Imoan... de gedachte spookte nog steeds door zijn brains...'Anderhalf uur politieke bullshit, tkan me worst wezen zeg!' De overige crewmembers moesten lachen met G's opmerking. 'kstel voor damen allemaal wa gaan trainen tot als dinnertime is' stelde Anfie voor. Lordie vond direct zijn gedacht in de wapenzaal waar hij nieuwe wapens leerde kennen en natuurlijk hoorde testen daarbij. Anfie vond het zijn taak nieuwe strategiën door te nemen terwijl Desdenova een cursus psychische manipulatie bijwoonde. Draven ging wat nieuwe gevechtstechnieken aanleren en G vond zijn interesse ging meer uit naar de simulatoren. Tijdens het avondmaal kwam Aoshi bij de Hoepers zitten! 'yo gasten, kwil ulder maaltijd ni verpesten maar Baste wil ulder zo rap mogelijk nekeer klappen... denk dat hij beetje pist loopt van de beslissing van de raad daarnet, anyway, meld je vandaag nog op zijn kantoor! Enneh, geniet nog van jullie 'laatste avondmaal' hahaha... Bij deze woorden verliet Aoshi het restaurant. 'Laatste avondmaal... en wat about onze training hier in het Hart?' Na nog nekeer te genieten van een sigaretje met gebruikelijk bijhorende whisky begaven de Hoepers zich naar Bastes kantoor. Voor de tweede maal staat de bende voor de grote kunstgeslepen en opgeblinkte eikenhouten deur. Een Sps-Rec zwaaide de deur open onder de woorden; 'Heer Baste Röwland verwacht jullie heren.' Baste zat achter zijn bureau door het vensterram naar buiten te kijken. Zonder zich om te draaien zij hij; 'wees welkom heren, ik liet jullie tot hier komen omdat er wijzigingen in het plan zijn. Jullie waren aanwezig vanmiddag dus jullie weten wat er aan de gang is!' Bij deze woorden draaide hij zich om en keek de Crewmembers in de ogen. 'Mijn verdere loopbaan ligt in jullie handen, en omgekeerd ook, want zonder mijn steun hebben jullie hier ook niets meer te zoeken! De sps soldaten beginnen te praten over mogelijke schandalen binnen de raad, een staking of dienstweigering wordt binnekort niet uitgesloten dus! Hopelijk blijven mijn Rec's loyaal! Om ter zake te komen, volgende week komt de Raad bijeen, als ik dan geen resultaten kan voorleggen, loopt onze toekomst gevaar! Ik vraag jullie dus zo spoedig mogelijk op zoek te gaan naar de eerste sleutel! Hopelijk zie ik jullie terug voor volgende week of anders zullen de gevolgen onherroepelijk zijn! Bij deze woorden verlieten de Hoepers Baste's kantoor! Lord Falafel
Part XXIX 'Timecheck' riep Anfortas. '20.34u time for some action' klonk het uit G's mond. De Hoepers zochtten Aoshi op die net op weg was naar hen met het nodige papierwerk. 'Kom jongens, ik zal jullie vlug nog een spoedbriefing geven, er is geen tijd te verliezen...' Belangrijke zaken die Aoshi ons liet weten waren oa dat nieuwe geëvolueerde Grims geland waren die naar alle waarschijnlijkheid, omdat ze niet zo groot in aantal waren(ong 200), slechts de meest strategische punten zouden bewaken. Deze plaatsen zijn de vier doelen waar de de sleutels zich bevinden, waarvan we er slechts twee met zekerheid kennen (nl een kleine nederzetting in het vroegere Beirut, Israel, en een Tempel in Ulaanbattar, Mongolië) Andere plaatsen waar de geëvolueerde Grimlogs (oftewel Grüins)zullen ingezet worden zijn natuurlijk de Grim basis in N-Amerika en de voormalige militaire basis van de sps waar de Gateway zich bevind. 'Excuseer dak u onderbreek, ma kunne we gewoon geen nieuwe Gateway bouwen?' vroeg Desdenova zich af.. Aoshi antwoorde er slechts 23 van de 250 ingenieurs die aan de vorige poort werkten D-day hadden overleeft. Zij houden zich nu voornamelijk bezig met wapens, voertuigen en andere methodes om onze ondergang op de Grims maar enigzins uit te stellen. 'En wa is ter nu feitelijk zo speciaal aan die Grüins?' wierp Lordie vragend op tafel 'Wel, naar onze eerste berichten zijn zij zowel op land als in water als in de lucht actief, zij hebben niet alleen hoogtechnologische wapens, maar ook biologische gifgassen in hun anatomie. Net als regenwormen kan elk lichaamsdeel apart leven en precies dat is wat ze zo gevaarlijk maakt, want je weet niet precies wanneer ze dood zijn.' 'Fijn' repliceerde Draven. 'Jullie eerste doel zal de Zuidelijke Sleutel zijn die zich in Ulaanbattar bevindt omdat die, volgens onze spionen ter plaatse, het makkelijkst moet te herroveren zijn. De bewaking ervan bestaat enkel uit gewone Grims en tot nu toe nog geen Grüins. Een 50tigtal in aantal. Dit omdat de Chinese Rebellerende Krijgsheren vele Grimlogs het leven zuur maken. Zo'n 2000 grims zouden de basis in N amerika verlaten hebben en momenteel de Beringstraat oversteken om zodoende de Grims op het Chinese front versterking te bieden. Na de val van de Siberische Confederatie zijn de Chinese Krijgsheren onze meest betrouwbare partners. Tot zover deze eerste briefing heren, ga naar de magazijnen op het gelijkvloers en kies jullie materiaal. Vanacht om 5u vertrekken jullie. En vergeet niet dat het verboden is op elektronische wijze contact op te nemen met het Hart, dit is trouwens door ons magnetisch schild toch niet mogelijk! Anfie, dit zijn plannen van de Tempel, je zal ze kunne gebruiken. Veel geluk jongens.' Het vijftal verlaat het hart en begeeft zich naar de magazijnen. 'kzal ekik een buske zoeken' zei Anfie. 'Ik en Lordie zullen wapens en munitie gaan klaarleggen' zei Desdenova. G ging achter levensnoodzakelijke middelen zoals eten, booz en dergelijke. Draven ging achter iets speciaals zei hij. Twas ongeveer half een tege dat de Hoepers met alles klaarwaren. 'Fuck' zegt Anfie ' k denk da wen een probleemken hebben Hoepkes...' Waddade' Vroeg Lordie zich af.. 'Awel we kunne nimeer binne int Hart, tis al half een!!!' 'Fuck it' zegt G ' Kwou best nog wel afscheid neme van mijn secretaresken...' Late we nekeer de bloemekes buitezetten in Parijs voor de laatste nacht da we da kunne, we zulle morgen onderweg wel wa slapen...' stelde Draven voor. Iedereen was akkoord en ze stapen alle vijf richting 'The Black Pussycat' een beruchte nachtclub in de buurt waar vele Sps soldaten vertoefden die hoogstwaarsch off-duty waren. Al vlug begonnen G en Anfie na enkele Martini's met een blonde tweeling te dansen. Desdenova vond troost sedert het begin van de avond bij een lokale schone, maar het bleef bij diepzinnige gesprekken, voorlopig toch... Draven en Lordie hadden het best naar hun zin aan de bar, waar ze zowat alle biersoorten daar aanwezig in hun keelgat goten en vervolgens toen ze van allemaal geproefd hadden aan de cocktails begonnen. Dit was een kort liedje natuurlijk... Intussen hadden G en Anfie trouble met de liefjes van de blonde tweeling, die blijkbaar veel vriendejes hadden in de nachtclub. De twee beren van kerels haalden uit naar G die antwoordde met een kopstoot. Anfie verzocht Draven en Lordie om hulp door een oogblik in hun richting te werpen maar bemerkte dat Draven psychich aan het vechten was met zijn barkruk die blijkbraar Draven niet kon luchtten. En Lordie, tjah Lordie was zowat tegen de iedereen die de bar bevolkte al waggelend aan het zeveren over het feit dat hij wel wist wie ze waren, maar dit niet openbaar kon vertellen omdat hij dan zijn identiteit zou veraden en hogere krachten de ondergang van de aarde zouden teweeg brengen, als de Grims hen niet voor waren. Anfie zag zich dus genoodzaakt zich samen met G eeen weg naar buiten te banen, wat hem wel lukte, maar niet op de manier die hij wilde! Ons duo moest veel incasseren tot enkele aanwezige Sps soldaten hen te hulp schoten. Toen werd het plotseling veel kalmer bij het zien van de Sps uniformen. De soldaten brachten het viertal naar buiten bij Desdenova, die afscheid nam met een tongzoen van Freya. Ze stapten, sleepten of waggelden alnaargelang naar de basis terug en kawamen net op tijd aan om te vertrekken. 'Alles mee gasten?' vroeg Desdenova, die nog het nuchterste van al was! Niemand antwoordde dus hij vertrok maar. Lordie, Draven en Anfie sliepen al na een kwartierke. Na zo'n 4uur rijden stopten ze even in een dorpje net voor de Oostenrijske grens. Draven schoot wakker en nam een zakske 'ontbijtkoeken, vers sinaasappelsap en gekookte eikes gasten, boeft ulder wel' 'merci eh maat!' zei Anfie 'was da de surprise?' 'Part of' zei hij waarop hij nen blauwe rugzak nam, vergezeld door het geklingel van glazen flessen. 'Booz and weed for everyone gentlemen!' 'Ah max' schreewde Desdenova het uit! Na het ontbijt nam Draven het stuur met Anfie als co piloot. Ze reden richting Wenen waar ze een ondergrondse transpottunnel zouden nemen die tot in ürümqi zou gaan (Noord China). 'Tunnel 327 Draven, zo staat het op de kaart van Aoshi.' Wist Anfie te vertellen. Het werd een lange vermoeiende reis met vele pitstops om een sigaarke te tuffen.
Part XXX De Hoepers waren uit verveling een potteke aant pokeren tot plots Lordie (die Desde aan het assisteren was aan het stuur van de crewbusken) een lichtpunt bemerkte in de verte. Hij nam vlug het plan van de aziatische transporttunnels en bemerkte dat hij volgens de wegcodes aan de muren van de tunnels bijna tunnel 327 verliet en zo ürümqi binnenreed. 'Ey gaste we zijn der verre!' De Hoepkes achterin t' buske krege plots nen brede smile op hun gezicht... Enkel Desdenova reageerde nogal onverschillig, eigenlijk reageerde hij niet. Diene gast zat dan ook al 14 uur te rijden en was de uitputting nabij! Het buske stopte op ongeveer 1 mijl van de uitgang van de tunnel. Galadriël stapte uit en pakte een jerrycan nafte omdat het buske dorst had. Draven installeerde een zare mittraillette op het dak van het buske, deed een helm aan en nam zijn positie in op het dak. Desdenova rolde een toepke en warmde een taske oploskoffie achterin de auto. Lord Falafel besloot de Grimblasters almaar te laden. Anfie bestudeerde vlug nog eens het stratenplan van ürümqi terwijl hij genoot van een halve tas koffie die hij cadeau kreeg van Desde. Als iedereen weer in het buske stapte startte Anfie de motor en vertrok met gierende banden richting lichtpuntje. Naarmate het lichtpunt alsmaar groter werd kregen de Hoepers alsmaar meer last om hun ogen aan te passen aan het daglicht. Eens de tunnel verlaten reden de Hoepkes al 10 minuten richting het centrum van ürümqi. De voorstad leek geheel verlaten en verwoest totdat plots enkele schoten in het luchtruim weerklonken. Het geschut kwam vanuit de bergen. G antwoordde met mittraillettevuur maar het buske zijn linker voorband werd platgeschoten en door de hoge snelheid raakte Anfie de controle kwijt over het stuur waardoor het buske slipte. Een stoeprand zorgde ervoor dat het buske al slippend kantelde en op de zijkant zo'n 20 meter verderschoof tot een rotsblok het buske zijn reisweg versperde. G wist gelukkig tijdig in het zand te springen en zo niet geplet te worden door de rots en het dak van het buske. De hoepkes, die op Desde na niets mankeerden, wilden het buske verlaten toen ze de motor zagen roken. 'Gaat t Desde?' vroeg Draven die zich vanvoor in t buske bevond. Lordie die naast Desde zat wist te vertellen dat Desde in slaap was gevallen en zijn hoofd gestoten had aan een stuk glas die kapotsprong toen het buske op zijn kant viel. 'Fuck' riep Anfie! 'En waar is G?' Het geweergeschut begon weer, al waren het maar enkele schoten. Draven was er in geslaagt door het dakvenstertje te ontsnappen en maakte de mitraillette los van het dak en legde deze grond naast het buske om zijn vrienden te dekken in hun poging het buske te verlaten. Al vlug wist Anfie ook het buske te verlaten, zijn reactie was Lordie te helpen met Desde er uit te halen en te verzorgen. Plots stuikte G al mankent toe en rukte een blandbusapparaat los van de zetels om zo de motor te koelen. 'Oef man! We dachten al dat ge...' merkte Lordie op maar G onderbrak hem lachend dat onkruid niet vergaat! 'Wa scheelt er met Desde?' vroeg hij. Anfie legde het uit en zei dat het niet zo ernstig was maar dat Desde best wat sliep. 'Wa ebte gij voor aan u been?' vroeg anfie. 'Kben van t dak moete springe en mijne zwakke enkel heeft t begeven, fucking Lao's' waarmee hij verwees naar ons tragisch avontuurke in Oud-Antwerpen. Het bleek dat onze belagers niet zo talrijk en slecht bewapend waren aangezien er maar vanop 3 plaatsen geschoten wert en enkel wanneer hun doelwit duidelijk zichtbaar was. Lordie kroop weer in het buske en nam nen granaatwerper ter hand. Schoot op 2 van de 3 doelwitten en wachtte op verder geschut, dat gelukkig uitbleef... 'K denk da ze t hoekske om zijn, Anfie, den derden zal wel gevlucht zijn.' Lordie had gelijk wat dat laatste betreft, maar niet voor zijn granaatsalvos' De reden waarom kwam aan in de verte, gevolgt door een grote stofwolk. Het waren de vaandels van Lee Hu Quar ( een der machtigste krijgsheren) die op voorgrond van de oosterse zon wapperden aan de tanks en legervoertuigen. 'Kijk, da zijn ons partners, we zijn safe nu! vlug maak ne witte vlak' zei anfie. Draven scheurde zijne t-schirt en bond deze aan een electriciteitsbuis. Enkele jeeps omsingelden het buske . Enkele tanks reden rond de jeeps en beschoten de bergwand met raketvuur. Twee legercamions reden de circel binnen tot aan het buske. Uit de eerste kamion sprongen soldaten die de hoepers ontwapenden en uit de tweede kamion kwamen soldaten met draagberries om de gewonde Desde en Draven naar het militair ziekenhuis in ürümqi te brengen. Het overblijvende drietal stapte in de kamion. Het gehavende buske werd op een vrachtauto getakelt en het hele convooi vertrok naar het paleis van Lee Hu Quar. Daar aangekomen kwam de krijgsheer zelf de Hoepers verwelkomen. 'Welcome, welcome!!' I heard many stories about the five of you, my people and I are counting on the succes of this mission to have a free China again! I have about threethousand soldiers under my command who are all willing to die for the cause. Two thousand of them are already heading to Ulaanbattar with the mission to break trough most of Grimlog forces. They are guided by 60tanks and a small artillerie. My battlepartner Wu Hang Zarat sends also 500 soldiers and 40 tanks. Tonight they start bombing and in the morning its your turn. Now enter my palace and take anything you need so you will be prepared for tomorrow!' De meesten aten, douchten en gingen slapen (hoewel dit niet makeklijk was door het lawaai in rond het paleis gemaakt door de soldaten)maar Draven schreef nog een brief naar het thuisfront omdat hij een slecht voorgevoel had... Lord Falafel
Part XXXI Het was een prachtige Oosterse morgen, zo een zoals je je kan voorstellen als in die 1000 en 1 nacht verhalen van in de 20e eeuw... Desdenova die al vroeg wakker was, omdat hij een tijdje in het buske al geslapen had, wandelde door de paleisgangen met als doel een westers ontbijt op bed te bestellen voor de Hoepers. Zover geraakte hij echter niet want Dravens kamerdeur stond open. Desde die dit verdacht vond nam een kijkje en zag Draven op het balkon staan, starend naar de bergen waarachter de schuchtere zon opdook. De hemel was nog roodgekleurd, alsof een of andere god in de bergen geland was. Desde ging zwijgend naast Draven staan en stak een safke op, genietend van het panorama. 'Alsk da zo zie begrijp ik waarom we het vechten niet opgeven...' zei Desde. 'tjah de wereld is inderdaad waard om voor te sterven, er zijn zo nog dingen..' Desde begreep dat Draven zijn geliefde bedoelde maar wou het gesprek in een andere richting leiden en antwoorde; 'sterven? ja! ma to ni voor die fucking grimms zene!' Op da moment kwam Lord Falafel de kamer binne. 'Yo gaste, ier zitte gulder! de rest is em al aant klaarmaken!' Lordies woorden werden onderbroken door een lichtflits in de bergen en een donderachtig geluid... 'bliksem of donder zo vroeg op de morgen?!' vroeg Desde zich af. 'Das al heel de morgen aan de gang, t komt van achter de bergen!'verbetert Draven! 't gaat er ginder heftig aan toe me dunkt' repliceert Lordie. Lordie had gelijk, Lee Hu Quar's tanks hun raketvuur verlichtte de hemel met flitsen. 'Kom, we gaan' zei Draven met een treurig gezicht. De andere Hoepers waren al op het binnenplein van het paleis wapens aan het overladen van het buske in hun trekzakken. Dan gingen ze allen aan boord van een legerhelikopter die hen naar het front zou brengen. 'Woehoe, fucking key, here we come!' schreewde Anfie het uit toen de heli opsteeg. G voegde hierbij toe; 'we're gonna kick some grimm asses!' Draven keek naar G, er verscheen een lachske op zijn somber gelaat en hij opende een pint. Lordie kreeg ook goesting maar t'was Draven s laatste dus nipte hij maar even van zijn fleske whisky dat hij in zijn pijpzakske droeg en stak een sigaret op. Desde moest lachen met Lordies reactie en liet een toepke rondgaan. 'Aanpassen aan de hoogt hé' zei hij high in the sky. Het lachen verging hen vlug als ze vanuit de lucht konden waarnemen hoe de Grimms op ong 1.2 km al lelijk wat schade hadden toegebracht aan Lee Hu Quar en Wu Hang Zarrat hun troepenmacht. De hoepen landden met de heli op anderhalve km van de frontlinie. Een tank gaf hen een lift tot aan het front. Een 20-tal Grims boden hevig verzet maar de Hoepers trokken door naar het amfibievoertuig waar enkele generaals vergaderden. 'Hoe is de toestand mannen?' een brede jongen antwoordde dat ze er sinds gisternacht al in geslaagt waren de frontlinie al 400 meter hebben kunne opschuiven dus dat ze eig nog 3 dagen zouden overdoen om tot aan de tempel te kunnen doorstoten. Tenminste als de vijand geen versterking zou krijgen. Onze satelieten meldden ons trouwens dat die 2000 grims versterking morgen tegen de middag zouden Ulaanbattar binnevallen. 'We hebben dus maar weinig tijd meer om onze missie te volbrengen.' merktte Anfie pienter op. 'inderdaad, daarom stel ik voor bij het vallen van de avond dat jullie met 200 soldaten en onder artelleriedekking trachtten de tempelingang te bereiken.' Lord Falafel
Part XXXII (32) Anfie ging es bij de generaals kijken om wa kaarten van de omgeving te bestuderen en het aanvalsplan van de crew ineen te steken. Hij nam Draven mee om ne keer een klapke te kunnen doen, want net zoals de rest van de crew zag Anfie dat Draven er iets gespannender bijliep dan de anderen. De rest van de hoepers gingen ondertussen een pintje pakken met de reservesoldaten en hun wapens nog es dubbelchecken.
Anfie en Dravenn kwamen aan in de kaartkamer van Lee Hun Quan's leger (die trouwens zeer goed werk hadden geleverd want zowat elke vierkante meter rond de tempel was in kaarty gebracht). Anfie greep direct de plattegrond van de tempel vast en begon de wirwar van gangen van de ingang tot aan de sleutel te ontcijferen; Draven keek over zijn schouder mee en vroeg zich af of er geen geheime ingang bestond. Anfortas had net uit het doolhof de kortste weg naar de sleutel gevonden toen Draven een eigenaardigheid aan de kaart ontdekte: aan de zijkant van de tempel was er een stukjevan de muur met stift overschreven. De twee besloten uitleg te gaan vragen bij de generaals.
Een van de oudere bevelhebbers wist hen te vertellen dat volgens oude legenden daar een tweede ingang zou zijn die rechtstreeks in verbinding zou staan met de sleutelkamer. 'Maar van de 3 verkenningstochten tot aan die zogezegde ingan is er maar 1 , en dan nog halfuitgemoord, teruggekomen om te zeggen dat er nix dan muur was... Na die bevindingen hebben we die optie dus maar doorstreept...' Anfie en Draven keken es bedenkelijk naar mekaar en keerden terug naar de andere hoepers om te overleggen. Draven geloofde dat elke legende op een zeker vorm van waarheid berust en deed zijn voorstel aan de crew, wat hem duidelijk al wat meer op zijn gemak stelde. 'Laat ons met ons vijven die geheime ingang nog es proberen, wie weet vinden we iets waar die chinezen over gekeken hebben. Het leger kan dan voor een schijnaanval naar de echte ingan zorgen. Als ons plan nie zou lukken proberen we alsnog door te stoten naar de hoofdingang.' Alle crewleden mompelden iets wat op een instemming leek en Anfie ging naar de generaals om het plan uit te leggen.
De avond viel al gauw en de hoepers begonnen zich klaar te maken voor hun o zo belangrijke opdracht: camouflage pakken aan, genoeg armory om een gans leger uit te schakelen en iedereen me nen toep en zuip om wa te ontspannen. Iedereen op zijn gemak gesteld en alles gepakt vertrok de crew naar de generaals om te zeggen da ze me underen afleidingsaanval mochten beginnen, de Yahoepcrew is klaar om de eerste sleutel te halen!!! Galadriel
Part XXXIII (33) En dat is precies wat ze nu van plan zijn te doen! In de schemering klonken de woedende motoren van de tientallen army vehicles die voor een afleidingsmanoeuvre gingen zorgen. Dat hels lawaai konden zelfs de hoepen nog horen, die al tot op enkele honderden meters van de tempel geslopen waren, van rots tot rots. Lordie die voorop sloop met nen zware grimblaster in zijn handen, stak een vuist in de lucht! De Hoepkens doken vlug achter een rots of een boomstronk want twee grims passeerden op hun patrouilleronde. Anfie maakte van de gelegenheid gebruik om zijn kaart even boven te halen... 'Daar waar die toren uitsteekt zou de geheime ingang ergens moeten zijn..' dirigeerde hij Desdenova, die naast hem verscholen zat. Desde deed teken naar G en Draven die achter de boomstronk lagen en die op hun beurt naar Lordie die de Grims nog altijd in het vizier hield tot als ze om de hoek waren...en dat was nu. Lordie keek om en deed teken dat de kust veilig was. Anfie liet Draven en G op de uitkijk op zo'n 30tal meter van de tempel verwijderd, terwijl Lordie en hijzelf zochten naar de geheime ingang. Desdenova dekte hun rug. Hij inhaleerde een laatste keer van zijn joint en doofde hem tegen de muur. 'In films vinden ze de ingang altijd als iemand per ongeluk zijn hand tegen de muur zet' merkte hij op. Toen Desde bijhorende beweging maakte schoof plotseling de grond onder hun voeten weg. De drie verdwenen onder een luid 'Whaaaaaaaaaaaaaa' in het gat dat opgevolgt werd door een soort brede sleerbaan. Toen Draven en G dit zagen renden ze naar de tempel en jumpten vlug nog in het gat alvorens het zichzelf weer dichtte. De sleerbaan kwam na lange tijd uit boven een onderaards meertje, dit was waarsch ook de reden waarom de Mongolen deze locatie uitkozen om een tempel op te richten. Met ne grote 'plons' belandden het vijftal in het meerke, dat niet groter was dan een sportzwembad. De vijf keken vlug om zich heen maar geen Grim-danger te bespeuren op het eerste zicht. Het gat waaruit de Hoepkes kwamen gevallen vormde de mond van een soort duivelsbeeld. Toen G om uitleg vroeg wist Draven te vermelden dat deze tempel opgedragen was aan de doodsengel Morhim, aldus het Mongoolse geloof. Deze laatste werd bij elke halve maan tevredengesteld door 10 naakte maagden die opgesloten werden in de offerzaal, tevens de grootste zaal van de tempel. 'Fijn' antwoordde G. De mannen kropen uit het meer en gingen naar een kleine donkere poort, de enige uitgang. Anfie ging op zijn knieën zitten en richtte zijn geweer op de deur terwijl Lordie's combat shoes nen zware kick tege de eikenhouten deur gaven. Onder het geluid van en griezelig 'krrr...' zwaaide de poort open. Enkele Grims die verder in de gang waren openden het vuur naar onze Hoepen. Desde reageerde direct met nen granaat of 3 de gang in te gooien en na een doffe knal werd het stil. De Hoepkes volgden de gang en kwamen uit op een T-splitsing. Volgens Anfies plan moesten ze naar links en kwamen ze dan in een zuilenzaal, waar stervende Ulaänbattarï hun laatste adem gingen geven, tegen een zuil leunend, zelfs nog tot net voor de komst van de Grims was dit traditie in deze streken. Een passerende rat kondigde de zuilenzaal aan. Bij het binnenkomen zagen ze overal lijken en skelleten, vergezeld van knagend ongedierte. 'damn, riek dat aroma' commentateerde Draven. Tussen beenderen en dergelijke stappend kwamen onze vrienden tot het midden van de zaal tot plots Lordie zich mistapte en een bot brak van een skellet dat daardoor omverviel en veel lawaai met zich meebracht. Plots gingen alle ratten op hun achterpoten staan en wegrennen naar gaten in de muur. Alsof ze bang waren voor wat komen ging. 'uhmz..sorry gaste, maar k denk da we best op ons hoede zijn nu. Draven keek naar boven en zag overal schaduwen tegen de zuilen. 'Hoepkes, vecht voor uw kloten want ge gaat ze ver kwijt zijn pijsk' De Hoepen richtten hun Blasters omhoog en vanuit de verluchtingsgaten kwamen overal grims naar binnen. De Hoepen schoten dat genen naam had, lopend tussen de zuilen. Desde wisselde van wapen en nam nen lichten raketwerper om raketten in de verluchtingsgaten te schieten. Lordie nam Desde's Blaster over en schoot met beide blasters à volenté Grims van de zuilen. Een afwijkende raket nam in zijn vlucht een zuil mee, die op zijn beurt in zijn val weer enkele zuilen meenam. 'Woehoew domino' hoordde men Anfie roepen tussen het helse lawaai van wapengekletter, gekrijs van de grims, woeste kreten van de Hoepen en natuurlijk de omvervallende zuilen. Nu werd het pas heet onder de voeten. Men moest niet alleen meer opletten voor de Grims, maar ook voor vallende brokstukken en door de zuilen afgeweken minutie van de Grims maar ook hunzelf. 3 van de 8 verluchtingsgaten waren aan het brandden waardoor geen enkele grim zich erdoor waagde. Desde's granaten waren op en Lordie gooide de blaster terug. Plots doorkliefde een zwaar mitraillettegeluid alles. Kogels zo dik als een bierglas met als enigste doel de grims een nederlaag bezorgen. Wel zeker 40 lijken lagen al op de grond toen de mitraillette in actie kwam, het was G, omringd door het gekletter van kokend hete hulzen, wel 10 per seconde. Tot zover het geluk aan de kant van de Hoepen want plots kwam een stuk zuil terecht op Anfie's knie. Draven die niet ver daarvandaan was gaf Anfie dekking terwijl deze zich bevrijdde uit zijn situatie, de woorden 'fucking domino' en 'dat wordt een blessure' prevelend. Anfie was niet de enigste die gewond raakte... Dat bleek toen plots het mitraillettegeluid ophield. G was geraakt in zijn maag, wat bijzonder pijnlijk bleek te zijn, althans volgens G's mimiek te zien. De situatie bleek hopeloos, reeds een honderdtal Grims vonden hun dood maar ze bleven toestromen langs de 5 resterende verluchtingsgaten. 'De mitraillette...' schreewde Anfie. Lordie nam G's positie over en G zelf beschermde al liggend Lordie. Draven rendde als een gek rond tussen de zuilen. wierp hier een granaat, dan weer daar, schoot Grims van 't plafond ed... Desde wierp kleefbommen in de verluchtingsgaten, in de hoop dat deze zouden instorten en zo de Grims tegenhouden. De meeste bommen bleven kleven aan zuilen of aan de Grims zelf, bij het verlaten van de gaten. In de hoop op succes duwde Desde op het rode knopje en plots werd de hele zaal verlicht en gevuld met rook. Enkele van de zuilen die nog rechtstonden vonden ook hier hun einde. Gelukkig was er ook een gat die instortte. Nog 4 waar Grims bleven binnenstormen. Plots stopte de stroom van Grims. Anfie, de pijn verbijtend, zag dit en riep 'Nog efkes gasten, tzijn de laatsten. Amper een kwartier later smekte het laatste lijk van buitenaardse afkomst bloederig tegen de 'grond'wat nu bestond uit menselijke overschotten, stof, steengruis, bloed en grimlijken en massas minutie. Af en toe nog wat beweging kenbaar makend door stuiptrekkingen waren de Grims verslaan in de zuilenzaal Alhoewel, slechts 14 van de 100 grijze, nu roodgeleurde, zuilen stonden nog enigszins recht. De Hoepers namen een enkele minuut de tijd om te herladen of andere wapens te nemen. Draven's minutie was op en gaf zijn blaster aan G, wiens accu leeg was. Lordie nam de zware mitraillette mee op zijn schouder. Desde ondersteunde G, die al veel bloed verloren was. Anfie mankte naar de poort die toegang gaf tot de zaal waar ze moesten zijn, daar waar de zo fel begeerde sleutel te vinden was: De offerzaal. 'Ready to rock?' vroeg anfie alvorens hij de poort opende. 'give it a swing' zei Draven en de Hoepkes namen nen entree in de op het eerste zicht veilige zaal. Het was een ronde, hoge zaal met vier poorten. Aan het plafond hingen tientallen gestroopte en gruwelijk gefolterde lijken van soldaten, die ooit tot aan de tempelingang bleken doorgestoten zijn. En in het midden van de offerzaal een groot altaar, waarop, jawel, de sleutel te lag. Anfie nam hem snel, stak hem in de lucht en de Hoepen lachtten en vreugdekreten volgden. De vreugde duurde niet lang want plots begon de vloer te daveren.... de Gruïns komen wraak nemen op hun kleinere broeders.
Part XXXIV Op het altaar waar de sleutel oplag stonden allerlei mysterieuze tekens gegraveerd, gestorven legenden van een oude beschaving, niemand van de crew verstond een word van al da chinees maar een van de tekentjes leek toch verdacht goe op een van de tekens op de kaart, nl het tekentje dat een andere zaal aanduidde... Verder was de offerzaal een zaal net zoals de andere waar de crew gepasseerd was vooraleer hier te geraken. Van achter de hoepers kwam opnieuw een vertrouwd geluid: stervende grims en soldaten die voor hun leven aant vechten waren... Het kwam van de ingang van de tempel, de Crew zag dat Lee Hun Quan's leger zich een weg had weten banen totaan de ingang (waarschijnlijk omdat de crew zelf nogal de aandacht van de aanwezige Grims had opgeëist...) en besloot een handje te gaan helpen. Draven, Lordie en Desdenova sprintten naar de ingang, terwijl Anfie, nog steeds met de sleutel veilig in zijn hand, en Galadriel, leunend op elkaar achter kwamen strompelen. NOg chance da Anfortas een planneke had want anders zoude zot worden in dienen tempel vrees ik, alle gangen en zalen lijken zo goed op elkaar dat je niet weet of je nu een zaal verlaten had of gewoon was blijven staan. Bij de ingang aangekomen zagen de 3 hijgende hoepers maar een tiental Grims die met hun laatste krachten de ingang verdedigden met daarbuiten het leger van de chinese krijgsheren dat het duidelijk ook al zware
klappen had gekregen. Desde, Lordie en Draven openden het vuur en binnen een mum van tijd was de ingang vrijgemaakt en begroette de nu voltallige crew Lee Hun Quan himself, die zoals het een echt krijgsheer beaamt mee vocht in de tweede linie. 'Do you got the key?', was het enige wat zijn vermoeide lijf uitkraamde. 'Yep', antwoorde Anfortas droogweg, maar toch niet zonder enige zelfvoldoening van de crew. 'Maar euhm der is nog iets, we vrezen datter Gruins op de baan zijn om zich te vreken op ons veldslagske en we zouden graag de tekens op het altaar es willen ontcijferen, kunde ons daarbij es helpen? Kzou de rest van uw leger ier voor den ingang posteren om de Gruins tegen te houden, dan kunnen wij nog altijd ontsnappen via de geheime ingang.' Lee Hun Quan gaf vlug een bevel aan het overblijfsel van wa ooit zijn leger was (dat al uitbundig op de overwinning aan zuipen was en vergezelde de crew terug naar het altaar. Hij wist dat de ouderen altijd spraken van een legende die aan het altaar vasthing dat in een tijd die op de zondvloed leek het altaar redding zou brengen maar aangezien hij niet in legenden geloofde en die ouderen dementer me de dag werden, had hij er nie echt rekening mee gehouden. Anfortas wijsde hem het teken aan dat hij ook op zijn kaart had terug gevonden en vroeg waarom dat teken zich op het altaar bevond. De altaarkamer werd sinds het offeren meer dan 1000 jaar geleden nutteloos bevonden werd enkel gebruikt om de wijzen van de stammen hun laatste rustplaats te gunnen, te vergelijken me de zuilenzaal voor gewonen stervelingen. Vandaar dat hier dan ook nog niemand de laaste 1000 jaar levend terug was buiten gekomen... Het lezen van het altaar was alleszins geen sinecure (op meer dan 1000 jaar kan een taal wel wa veranderen) maar Lee Hun Quan kon er toch iets uit opmaken: 'It says something in the way of "put the key in the hole and there will be light in the darkness", and then something of the prediction of the end of the world'.
'Aha, steek de sleutel in het gat, daar zijn we vet mee, maar het lijkt erop dat die ouwe chinezen wel de zondvloed voorspeld hadden...', zei Desde. 'Follow me', was het enige wat Lee Hun Quan de crew toesprak voor hij op een drafje een andere zaal binnenliep. De muren daverden voor een tweede maal, nog erger dan die eerste keer, een teken dat de Gruins gevaarlijk dichterbij aant komen waren. Ze kwamen aan in de kamer die ook aangeduid was op Anfies kaart en Lee begon halstarrig te zoeken naar een uitstekende steen in de bodem. Door de vele jaren lag ook deze zaal vollig onder het stog en lijken van ratten enzo, de afbrokkeling van de muren door het geweld van de laatste uren vergemakkelijkte het zoeken ook al niet. De eerste kreten klonken al van uit de verte, de Gruins hadden de tempelingang bereikt en het zou niet lang meer duren vooraleer ze de crew te grazen zouden nemen. De hele vloer was nu min of meer afgezocht maar geen uitstekende steen te vinden, zou legende eens te meer falen? Sterfkreten galmden doorheen de hele tempel, de Gruins hadden een bres geslagen in de verdediging in de eerste Gruinvoetstappen weerklonken in de tempel. Steeds meer Gruins stroomden binnen en nog steeds halsstarrig zoeken hoorde de crew en Lee Hun Quan de Gruins dichterbij komen. Ze waren nu nog maar een zaal van de hunne verwijderd... Draven posteerde zich aan de ingang om de Gruins tegen te houden met zijn geladen Grimblaster, maar dat heeft bijna gen zin, de Gruins zijn te sterk ze worden er amper door opgehouden. Een hele horde Gruins staat nu voor de ingang van de zaal waar de hoepers zich op hun knieën zoekend naar een mythe bevinden. Draven kan het nauwelijks aan en Lordie snelt hem te hulp met de zware mitraillet, maar ook dat houdt ze bijna niet meer tegen, dan herinnert Lee Hun Quan zich iets, 'uitstekend' is ook 'hoek' in het oud chinees... 'Gdv', vloekt Anfortas in zichzelf en de vier die nog aan het zoeken zijn trekken elk naar een hoek om de speciale steen te vinden. Lordie verweert zich hevig, maar Draven begeeft het bijna, de Guins staan tot op een meter van hem en een ervan kan hem bijna grijpen ware het niet dat Lordie hem even te hulp kwam, maar dat was pas uitstel van executie enkele momenten laten kan een van de Gruins zijn Grimblaster wegslaan en hebben ze Draven te pakken.... Desde heeft ondertussen de lotto gewonnen, want in zijn steen zit een minustcuul gaatje waar precies de sleutel inpast, Anfortas gooit hem dee sleutel toe en Desde twijfelt geen minuut, hij steekt de sleutel erin en wat volgt is een totale chaos!!! Vanonder het hart van de tempel onstaat een schok die alle Gruins en Grims tot honderden kilometers ver het leven ontneemt, wat je zou kunnen vergelijken met een EMP... De crew haalt opgelucht adem, enkel Lordie is niet zo enthousiast... Galadriel
Part XXXV Het stofgordijn trekt via de verluchtingsgaten uit de zalen. Men hoorde Desde vreugdekreten roepen en de anderen volgden, weggeslaan uit hun verwarring! De Hoepers verlieten dolenthousiast de Tempel en een schamele horde verzetsstrijders van Lee Hun Quan deelden in hun vreugde, aslook die ene soldaat die overbleef van het 500 koppige leger van Wu Hang Zarat. Zij waren de gelukkigen onder de 3500 Chinese soldaten die deelnamen aan de strijd die niet sneuvelden. Het was inmiddels twee uur snachts geworden en een tank of twee en zelfs wat overlevend arteleriegeschut werden klaargemaakt voor de terugreis naar Urümqi, waar onze vijftal dezelfde terugreis naar het Hart zou ondergaan omdat ondergronds reizen nu eenmaal de veiligste manier is geworden. Een man of 20 bleef achter en begon de gesneuvelde soldaten te begraven. De anderen (waaronder de Hoepers, Lee Hun Quan en een strijder of 30) vertrokken terug naar het paleis. Onderweg werd behoorlijk wat gezopen en gesmoord. Desde had er niet beter op gevonden de sleutel in een zak weed te verbergen, die hij altijd bij zich hield in zijn rugzak. Terug in het paleis van Lee Hun Quar was het dik feest. Vele Noord Chinese strijders kwamen erop af, anderen vierden het uitbundig in hun eigen kringen zodra ze het nieuws van de sleutel hoorden. Lordie die nog steeds niet zo enthousiast was, zocht Draven op die aan het bekomen was van een kater van de dag ervoor. Beiden stonden weer op dat balkon, waar ze voor hun vertrek naar Ulaanbattar ook al eens stonden. 'Weet ge't nog Lordie, enkele dagen terug stonden ik en Desde hier wa te klappen toen ge de kamer binnenkwam, awel he, voor t zelfde geld was dit mijn laatste gesprek. Merci he om mij te dekken toen die Gruïns te close kwamen.' Lordie; 'Snixke Draven, daarvoor zijn we er eh, Hoepers laten elkaar nu eenmaal niet in de steek.' 'Waarom loopt ge dan rond met een gezicht van kzal u gaan hebben? Als er bier of weed in the house is zijt ge normaal den eersten in de rij en nu hebt ge amper een krat of twee uitgezopen en uw laatste sigaar het ge halfweg zelf uitgedooft? Wat scheelt er Lordie?' vroeg Draven zich af... Lordie antwoorde dat toen hij Draven' s leven redde, hij bijna het zijne opgaf en voor hem zag flitsen. Lordie verliet na deze woorden het gesprek en nam op weg naar zijn kamer een derde krat mee! De Hoepers verbleven nu reeds 3 dagen op het paleis tot plots... Een luid paniekgeroep weerklonk toen een viertal erg gehavende strijders, voor zover ze daartoe nog in staat waren, het binnenplein overstrompelden, de woorden prevelend 'Grims...Grims...lots of them...' Er brak paniek uit onder de paleiswacht, althans die onder hen wiens alcoholgehalte het nog toeliet rationeel te denken! Zeker toen de aarde begon te beven en enkele paleismuren begonnen te scheuren en uiteindelijk instortten tot de grote verontwaardiging van Lee Hu Quan, die alle moeite had zijn strijders te bedaren en orde te scheppen. Vanuit de wachtoren zag G, die al vlug wilde weten wat er gaande was, dat over de gehele horizon stofwolken te zien waren. Deze waren afkomstig van de 2000 Grims die blijkbaar tot groot ongenoegen van de Hoepen en Lee Hu Quan en zijn leger de EMP overleeft hadden!!! Zo snel ze konden renden de Hoepen naar hun van, die inmiddels opgeknapt was en voorzien van een krachtige V8 motor! Onder het geluid van gierende banden vertrokken de hoepen richting tunnel 327... Vanuit de buitenstad zagen de hoepen de vernietiging van het paleis, dat in vlammen opging. De Grims slechts op oogafstand van de Hoepers verwijderd... Lord Falafel
Part XXXVI Draven stopte de van en stapte uit. De rest van de crew deed hetzelfde. "That was close man" sprak Draven en liet zich achterover vallen op de zachte berm. "Zo zot, da scheelde inderdaad geen haar", zei Desde "We zouden in het vervolg misschien beter wat voorzichtiger zijn." De rest knikte instemmend, terwijl ze de verdere verwoesting met pijn in het hart volgden vanop veilige afstand. "Jaja..." vervolgde Anfie "Gasteuh, ik stel voor dat we ginds bij die struikgewassen een tijdelijk kamp opstellen, zodat we wa kunnen bekomen. Ik denk dat we dat best wel kunnen gebruiken. Ik kan het in ieder geval gebruiken." Niemand reageerde op Anfies woorden. Anfie kroop dan maar in de van om de inventaris te checken. Draven lag nog steeds op zijn rug in het gras met zijn handen op zijn hoofd alsof hij gestraft was. G, Lordie en Desde stonden nog altijd in de verte te staren. Lordie nam een safke en Desde vroeg of hij er ook eentje kon krijgen. Lordie stak eerst zijn saf op (Hoepen, weet je wel) en bood daarna Desde een vuurtje aan. "Al die mooie kamermeisjes zijn niet meer..." dacht G luidop, waardoor er een glimlach op Lordie en Desde's gezichten verscheen. "Shit gasteuh, de weed is op!" riep Anfie. Draven zat direct rechtop en de andere drie draaiden zich ook subiet om waarop ze alledrie in koor "Wat?" riepen. "Ah, eindelijk heb ik ulder aandacht" zei Anfie lachend. "Klootzak" mompelde Desde en trok daarop nog eens goed aan zijn sigaret. "Jah, Anfie heeft eigenlijk wel gelijk. Laten we een voorlopig kamp opzetten" zei G. "Niets van", zei Lordie "wij trekken verder. Er zijn daar ruim 2000 grims en ik ben nog niet van plan om dood te gaan, niet vandaag, niet morgen, zelf niet overmorgen!" "Lordie heeft gelijk gasten, we moeten verder. Onze missie is nog lang niet geklaard e." hielp Desde. Anfie sprong uit de van en stapte op Lordie af: "Wij blijven hier Lordie en daarmee basta. Zijde plots bang geworden omdat ge uw leven voor u hebt zien voorbij flitsen? Zo ken ik u niet Lordie! We moeten morgen terugkeren naar..." "Fuck you" onderbrak Lordie en duwde Anfie met groot geweld tegen de van. Anfie die ondertussen ook al zijn 'cool' verloren was, haalde uit en zijn vuist landde in Lordies maag. Er brak een klein, maar hevig gevecht los tussen de 2. "50 dollar, dat Anfie wint", glimlachte G waarop Desde "hehe, forget it. Lordie wint!" "50 dollar!?" "OK!" De 2 woestelingen rolden ondertussen over de vloer, elk om beurt de overmacht nemend. Toen plots de combat -maat 43- van Draven, zowel Lordie als Anfie in het gezicht trof en dat in enkel 1 beweging. "STOP HET GASTEN!!" riep hij "Misschien dat we morgen best nog eens teruggaan om eventuele overlevenden te helpen en misschien enkele documenten mee te nemen, zoals kaarten van de tunnels enzo." Anfie voelde even aan zijn neus en checkte daarna zijn hand voor bloed. Lordie stond al lang recht, schopte keihard tegen de van en nam zichzelf nog een sigaret die hij nonchalant aanstak. "Kruip allemaal in de van, we gaan een goed plekje zoeken voor ons tent!" Er werd even getreuzeld, vooral omdat iedereen van Draven zijn reactie was verschoten. Draven kroop in de driversseat en riep nog eens: "Kruipt erin, GODVER!!!" en iedereen volgde zijn bevel. Draven reed verder riching tunnel 327, de hing op dat moment rare sfeer in de van. Lordie en Anfie zaten recht tegenover elkaar en zeiden geen woord, alhoewel ze genoeg tegen elkaar zeiden met een paar intimiderende blikken. Desde en G waren ondertussen een gezellig babbeltje begonnen over wie er zou gewonnen zijn, had Draven niet ingegrepen terwijl ze een jointje deelden. Plots maakte de van een stevige bocht en reed een veld in. De hele van werd door elkaar geschud, terwijl hij richting een bosje reed. Desde en G vonden dat duidelijk wel plezant. "Precies een pretpark" lachtte G luidop. "HAHAHA" lachte Desde uitbundig. Die joint was duidelijk vet! Draven reed de van het bos in en stopte na een 50tal meter. "Perfect" zei hij meer tegen zichzelf dan tegen de rest. Iedereen stapte uit en Draven gaf de opdracht een put te graven zodat de tent daar kon worden overgeplaatst. "Kwestie van beetje dekking te hebben, want de Grims zijn nog steeds vrij dichtbij en ze weten waarschijnlijk wel van de vermiste sleutel." De Hoepers begonnen te graven, het duurde wel even vooraleer de put gegraven was. Het was een vrij diepe put van ongeveer 1m50 diep. "Jah, als wij een putje graven, dan graven we er ook eentjen e!" zei Desde trots, de diepe put bekijkend. "Ik stel voor dat we hierover juist een zeil plaatsen, genoeg voor wat bescherming van regen. En graaf direct nog een kleine greppel rond de put, zodat het toch binnensijpelende water kan weglopen zonder da wa natte voeten hebben." "JAH!" antwoorde G, "want ik kan daar niet tegen, tegen slapen met natte voeten. Ik heb ooit eens..." "jaja, da verhaal hebt ge ons al een triljoen keer verteld. Telkens als we een tent opzetten zijde daar met uw verhaal" spotte Desde. "een triljoen en 1 keer" antwoorde G stilletjes terwijl hij naar de grond staart en een steentje wegschopt, om toch maar iets terug te kunnen zeggen. Desde lachte alweer luidop en gaf G een mannelijke knuffel. "Ben u maar aant kloten eh, G!!" "OOOOHHH" riep G en pakte Desde ook vast. Dit uiterst onnozele moment bracht iets los in Anfie en Lordie, die elkaar eerst een stevig hand gaven, elkaar vergaven en elkaar dan een mannelijke knuffel gaven. "Jah, en ik dan gasteuh!?" vroeg Draven, die zich wat eenzaam begon te voelen, waarop een groepsknuffel volgde. Niet lang natuurlijk, het moet mannelijk blijven. De mannen zetten zich, namen een stevige pot beer en dronken gezellig samen hun kater weg. Er werd wat geluld, gelachen, gezeverd. "Toch erg", zei Draven die plots veel kalmer werd, "wij zijn ons hier wa aant amuseren terwijl een 5tal km verder mensen, vrienden, kameraden worden afgeslacht." De crew werd er plots stil van. Enkel G wist de stemming weer om te slaan door Draven zijn zin te vervolledigen: "...en mooie kamermeisjes!" waarop hij een zeer triest gezicht trok. Desde was weer de eerste die hierom kon lachen en de rest van de crew volgde al rap. Zo gingen ze samen de nacht in en kropen daarna in hun veldbedden. Anfie word in het gat van de nacht wakker, kijkt even rond en ziet Draven in kleermakerszit op zijn bed zitten met een grimblaster in aanslag. Anfie kruip uit zijn veldbed en gaat zich naast Draven zetten. "Wat scheelt er Draven, je loopt al een tijdje zo...zo...zo anders." "Ik weet het niet Anfie, ik heb zo een raar gevoel, inderdaad al een tijdje. Eerder een slecht voorgevoel." "Laten we hopen dat ge geen gelijk krijgt. Nobody is waiting for bad thing!" probeerde Anfie filosofisch te antwoorden. "Jah" zuchtte Draven, "we zien wel zeker" en keek Anfie aan. "Shit maat, gij geeft mij echt de creeps, gij. Ik ga een piske gaan doen, boedah't gij maar wa verder. Laten we hopen dat ge ongelijk hebt." fluisterde Anfie. "K, kunde een pak tabak uit de van meepakken, want kheb geen meer!" Anfie kruipt uit de put, het bos in. "Shit da is hier kou" zegt hij tegen zichzelf terwijl hij een mooi boompje uitkiest. De het een heldere nacht en het maanlicht verlichte het bos juist genoeg. Terwijl hij een piske maakt kijkt hij voortdurend rond zich, want de woorden van Draven maakten hem toch wel een beetje ongerust. Toen plots een geweerloop tegen de achterkant van zijn hoofd werd geplaatst. Anfie verstijft en plots wordt er gelachen "ik ben het maar, ik ben zelf mijn tabak gaan halen" "Klootzak, door u heb ik nu op mijn poten gepist! Moek da nu nog afwassen ook!" "hehe" was het antwoord van Draven "zin in een toepke, we gaan dan mssn beter kunnen slapen!?" "Tis goed Drave, kom we zullen anders eentje bollen terwijl we een wandelingske maken." De 2 Hoepers waren nog geen 5 min aan het wandelen of Draven bedekte Anfies mond met zijn hand. Rustig bukken de 2 zich en Draven wijst naar de verte tussen enkele bomen. Daar liepen enkele grims met geweren in aanslag. "Hebben ze ons gezien denk je" fluisterd Anfie. "Ik denk het niet. Maar wat nu?" "Jah, inderdaad. Durven we terug te keren of zou da te riskant zijn" "Mja, misschien beter niet bewegen enal. Mijn voorgevoel klopte nog ook verdomme" "Shit, ze komen onze riching uit." Anfie besluit het erop te wagen. "Kom Draven, laten we ons zo snel mogelijk uit de voeten maken" "Waarheen? Niet naar het kamp, dat halen we nooit." "Waar anders naartoe dan naar het kamp? Tenzij je denkt die grims met enkel 1 grimblaster aan te kunnen, stel ik voor dat we zo snel mogelijk meer wapens in ons bezit hebben en versterking hebben van de rest van de crew." "Oh, shit maat, lets do this!" zegt Draven. "Begint gij op mijn teken maar te krossen ik zal ze hier proberen ophouden." "Oke, Draven, op uw teken!" "Oke...Seg, Anfie." "Jah, Drave?" "Komt wel zo snel mogelijk terug e!" "Tuurlijk Drave, tuurlijk!" "3..2..1..Seg, Anfie" "Jah, Drave?" "Als ik dit niet overleef..." "Hey, Drave, gij overleeft da wel!" onderbreekt Anfie, "Trouwens, ge moet hier ook niet blijven liggen wa! Trek ook terug, zorg gewoon dat ik dekking heb terwijl ik spurt." "3..2..1..GO GO GO!" Anfie springt recht en loopt zich de benen vanonder het lichaam, terwijl zijn kameraad hem dekking geeft. Anfie weet met veel geluk het kamp te naderen. De rest van de crew stond bij zijn aankomst al buiten. Desde gooit Anfie een grimblaster toe en Anfie begint al sprintent zijn terugtocht, de rest van de crew volgt. "Waar is Draven?" roep G. "Die zit daar nog, hij moest mij dekking geven" roept Anfie terug, maar zijn woorden verwateren door het oorverdovende lawaai van kogels. Het parcour is moeilijk, overal liggen taken en bovengrondse wortels waarover moet worden gesprongen. De crew ziet de grims en ze zoeken dekking om daarna de grimblaster het werk te laten doen. Anfie kijkt zenuwachtig om zich heen, maar geen Draven te zien. "DRAVEN! DRAVEN!" roept Anfie. Geen antwoord. Het vuurgevecht gaat onvermindert door en de kogels fluiten om de crews oren. "Geef mij dekking!" schreeuwt Anfie, terwijl hij rechtspringt en verder voorwaarts loopt in de hoop Draven te vinden. Plots blijft hij met zijn voet ergens aan hangen en valt tegen de grond. Anfie probeert zijn voet los te krijgen, maar dit lukt hem niet. "Ey, Anfie, rustig!" Anfie kijkt om en ziet de grote glimlach van Draven. "Eindelijk, daar zijt ge!" vervolgt Draven. "Wa ligt gij hier te doen boerke!?" repliceert Anfie. "Mijn munitie was juist op toen ik jullie het vuur hoorde openen." "Oke, probeer terug te kruipen naar waar de rest van de crew zich ophoudt, ik geef u van deze keer wel dekking!! 3..2..1..GO GO GO!!" Anfie opent zonder eerst te richten het vuur richting grims en treft de laaste van de 5 grims recht in het hoofd. "HA!" roept Anfie terwijl hij trots rechtkruipt. Draven die nog geen 2 meter gevorderd was blijft recht en doet een vreugdedansje. "5 down 1995 to go!" roept Anfie richting de crew. Anfie stapt opgelucht richting de rest. Op dat moment weerklinkt er een schot en wordt Anfie tegen de grond geduwd. "NEEE!!" roept G. Anfie kijkt om en ziet Draven rechtstaan, bloed stroomt over zijn hoofd. Anfie en Draven kijken elkaar recht in de ogen, waarna Draven in slow motion op zijn knieen gaat. "Anfie..I...I was right...A...Aoshi...." Het vuur wordt door de andere crewleden geopent richting de grimlijken terwijl ze voorwaarts stormen en terwijl ze hun longen uitschreeuwen. Maar alles gebeurt voor Anfie en Draven in slow motion. Het geluid van de kogels en het geschreeuw is voor de 2 enkel een ver dof geluid. "Nee, Draven...Niet zo!! Niet op deze manier!!" roept Anfie terwijl hij Draven opvangt die maar bloed blijft verliezen. "Aoshi...vergeet het niet..." fluistert Draven Anfie toe "zeg de rest dat ik zeer blij was die dag toen jullie in mijn ondergrondse gangen verzeild raakten,..... gaf mijn leven weer...weer meer betekenis!" "Hey, Draven, zeg dat niet! Gij zult dit overleven!! Tis maar een kleine vleeswonde, zo weer gefikst!!!" riep Anfie. "Aoshi..." waren de woorden die Draven sprak waarna hij het leven liet. The Story Continues... Anfortas
Part XXXVII De yahoepleden wisten wat gebeurt was, ze zagen het aan Anfie's gezicht. Er werd geen woord meer gesproken. De leden pakten het lichaam van Draven op en brachten het naar hun van die een eind verder in de bossen stond. Daar aangekomen pakte Lordie wat verband om het bloeden te stoppen terwijl de anderen stil en ingetogen de boel opkraamden. Ze stopten al hun gerief in de van en legden ook Draven erin. Iedereen stapte in en zonder een woord te zeggen werd er beslist terug te keren naar het paleis. Om daar dan onze vriend Draven een mooie verdienstelijke begraafplaats te zoeken. Een begraafplaats die paste bij een man als Daven. Op weg naar het paleis zagen de leden af en toe nog de hemel oplichten van kleine gevechten hier en daar. Dit weerhield hen echter niet naar het palies toe te rijden. De zon was ondertussen al gerezen en de lage stand van de zon bemoeilijkte enigzins het zicht in de verte. Er werd nog steeds niet gesproken. Galadriel reed met de van en had een blik op oneindig. De andere leden waren elk met hun ding bezig. Met een tik op G's schouder en de vinger wijzend naar links, wijzigde Anfortas de koers. Na enige tijd rijden stopte G de van. Ze waren gestopt aan de ingang van een schuilkelder. Het leek al een tijdje rustig in de omgeving van het paleis. Hoewel het grootste deel van het eens zo ongeloofelijk grote paleis tot ruines was herleid bleven hier en daar nog muurtjes rechtstaan. Lordie ging de trappen af en klopte op de zware deur van de kelder.
"Who is it?" bulderde een zware stem. "Lee Hun Quan, it's us. The Yahoep-crew." Er ging een kleine opening in de deur open waardoor iemand even keek. Ze zagen dat het goed was en de deur ging open met een zwaar gepiep. Lee Hun Quan kwam persoonlijk de crew begroeten en keek daarna eens nieuwsgierig rond. "Are they gone?" "Uhu, think so" antwoorde Lord Falafel. Daarna vroeg Lee Hun Quan waarom de crew nog niet weg was op pad naar de volgende sleutel. Daarop deed Lordie het hele verhaal. Lee betuigde zijn medeleven en bracht de crew naar een plekje verder ten Zuiden van het paleis.
"This" zo sprak hij "is the place were all great ancient leaders were buried and were I once hope to be buried. I think this place is mostly suited for Draven." "That's what I think" sprak Lordie die de enige was die sprak. Lee had al een eigen stenen kist voor zichzelf laten maken in het geval dat...en zei de crew dat ze gerust zijn graf mochten gebruiken. "I won't die for the first couple of years,...I hope." zei Lee met een vragende blik.
De crew nam Draven op en legde hem in de stenen kist. Iedereen nam in stilte afscheid van Draven, hoofden gebogen. Anfie pakte zijn wiskeyflesje en legde die bij het hoofd van Draven. Met een eerder nerveuse lach zei hij: "Dat kan ie misschien nog gebruiken." Galadriel pakte Dravens grimblaster uit de van en gaf die ook mee aan Draven. Daarna beslisten Lordie en Desde gelijktijdig hun tabak en gerief in Dravens graf te leggen. "Vergeet de blaadjes en filters niet" zei Galadriel. Daarop werd de stenen kist afgesloten met het stenen deksel. De kist werd verzegeld door Lee en hij zei dat hij er het gepaste opschrift zou laten in graveren.
"Kom, het is tijd om te gaan" zei Anfie, waarop de crew zich richting de van begaf. De crew kon het zich niet permiteren langer te blijven staan bij het graf. Bang dat ze misschien de aandacht van grims zouden trekken. En het laatste wat de crew wou was dat de grims die grafplaats zouden ontdekken en vernielen. Na een kort afscheid van de krijgsheer Lee Hun Quan, begaven de crew zich uiteindelijk naar tunnel 327 op weg naar de volgende sleutel... Anfortas
Part XXXVIII De terugreis liep voorspoedig en al vlug waren de Hoepers weeral aangepast aan het donkere ondergrondse. De kilometers volgden elkaar vlug op maar in de van leek elke minuut een eeuwigheid. Zelden kwam er iets uit. De levendige gedachte van Draven bleef rondspoken in ieders gedachte... Als door een tumor werd iedereen gekweld, de sfeer was er allesbehalve! Het was mssn mede de omgeving die de Hoepkes hierin parten speelde, je weet wel, het ondergrondse was tenslotte Draven zijn vertrouwde omgeving! Plots verbrak Desde ieders gedachte maar ook meteen de stilte. 'In 't paleis voor we naar Ulaanbattar vertrokken hadden Draven en ik een goed gesprek op t balkon. Draven voelde zijn einde naderen...hij wist het gewoon. Hij zei dat wanneer zijn moment er was om afscheid te nemen, we even de tijd mochten nemen om afscheid te rouwen maar dat we daarna verder moesten gaan met het doel. We moesten ervoor zorgen dat zijn bloed en dat van vele lotgenoten niet nodeloos vergoten werd. En .. als we terug in het Hart waren moestek zeggen dat we een vat moesten geven op Röwlund zijn kosten. haha. Draven vond de dood een waardig afscheid van aards leiden. Hij vind dat wij dit nu moeten vieren! ' Anfie voegde ook nog eens toe dat hij wat met Dravens bloed doordrenkt zand in een leeg weedzakske gedaan had zodanig dat op die manier Draven nog altijd een beetje mee is met de crew. Galadriel begon een toepke te rollen uit de algemene voorraad en Lordie pakte hem een pint om Dravens dood te vieren. Anfie weigerde een trekse van G's joint omdat hij aant rijde was. Vreemd vond de crew. Desde kreeg ook goesting in een sigaar en voelde tevergeefs in zijn zakken. Tevergeefs want hij was blijkbaar vergeten dat hij en Lordie hun toebak en gerief met Draven meegaven. 'Weed, de sleutel tot de poort der vergetelheid' grapte Anfie al rijdend. Plots kreeg Desde iets wat leek op een woedeaanval. 'Stop! Stopt dien fucking van ier!' Anfie verschoot en smeet zijn remmen toe waardoor de van 45° slipte. Onder luid gevloek en onverstaanbaar getier begon Desde tegen alles te schoppen en te kloppen wat uit tastbare materie bestond. Anfie en G stonden verdwaasd te kijken... G had zo een beetje een blik van een boer met zijn sigaar in zijn bek die merkte dat zijn koeien plots oranje geworden zijn. Anfie krapte even in zijn haar enja zoals een echte man betaamt ook even aan zijn kruis. Lord Falafel die als laatste uit de van stapte op zijn gemakske dronk ne laatste slok van zijn pintje, plette het met zijne combat shoe maat 45 en stak vervolgens een safken op dat achter zijn oren zat, filter welliswaar. Waarop hij daarna vroeg wat er scheelde. ' Aaaargh fuck eh! fuck!fuck!fuck!fuck! Dien klote weed ligt nog bij Draven! Kut! echt fucked up eh! ' Opnieuw moest een van de wegplakaten eraan geloven! Galadriel die dacht dat hij de situatie begreep bood zijne weed aan ma die werd 5 meter verder gesmeten door ne pistzijnden Desdenova. Lordie vroeg nogmaals wat er zo erg was aan zijne weed die daar was... Desde; 'Ah dien sleutel eh gasten... dien sleutel zat in mijne weed... Lord Falafel
Part XXXIX 'Over kut gesproken...', legde Anfie een arm over Desdes schouder om duidelijk te maken dat hij er evenzeer mee inzat. 'Der zit nix anders op dan terug te gaan, da graf open te breken en de sleutel terug te halen', zei G cooltjes. Lordie dacht efkes langer na bij wat G net gezegd had en kwam tot de conclusie dat da toch nie zo simpel zou zijn...: 'die spleetogen gaan da nie zo tof vinden vreesk, gasten, die zijn namelijk nogal gehecht aan tradities en op grafschending staat, als ik mij nie vergis, de doodstraf.'
'We zullen in't grootste geheim toch de restanten van de tempel moeten binnen dringen en zo onopgemerkt mogelijk da zakske wiet van bij Draven moeten gaan halen, may he rest in peace.', sprak Anfortas. Lordie stak een megasigaar op me wa datter nog in het zakske van G en op de grond lag, en liet die rondgaan vooraleer de crew terug in't buske stapte om de tunnel uit te rijden, terug naar Lee Hun Quan's territorium.
Na alweer enkele uurkes rijden (die, hoewel G zwaar plankgas gaf, toch trager voorbij leken te gaan dan daarstrax, waarschijnlijk omda ze da alles al ne keer gepasseerd waren) was er eindelijk terug licht aan het einde van de donkere gang. Nu ja, licht kon je dat niet meer noemen, daar de schemernis al was gevallen en het niet lang meer zou duren voor het onmogelijk zou zijn om zonder licht op te steken voort te rijden. G stopte de van en keek smaen met de rest met een vragende blik naar Anfie. 'Any plan, Anfie?' vroeg Lordie. 'We rijden tot aan de grens waar Lee Hun Quan zijn legerke verblijft, daar verbergen we de van en gaan we gecamoufleerd te voet verder. We gaan samen naar de begraafplaats, daar gaan er 2 van ons samen verder om de sleutel te halen, terwijl de andere 2 op de uitkijk blijven.' G startte de motor en de 4 overgebleven hoepers zetten opnieuw koers naar de tempel. De van vertraagde, G die de hele rit zonder licht gereden had, wreef even in de ogen, en de crew stapte uit. Ze deden allemaal donkere kleren aan, namen wa Grimbasters mee en slopen tot aan de rand van het legerkamp.
'Wie gaat er de naar het graf?' vroeg Anfie. Lordie was de eerste om te reageren: 'ikke liever nie, kweet nie of ik het aan ga kunnen om het dode lichaam van Draven terug te zien', 'No problem Lordie, Desde en ik zullen wel gaan he Desde?', gaf Anfie aan. Desde knikte instemmend en G nam zijn blaster nog wat steviger vast alsof hij nu al op de uitkijk stond.
De crew sloop in een boog rond het kamp tot bij de ingang. Ze ontmoetten niemand op hun sluiptocht, maar ze hoorden de soldaten wel op de achtergrond en zagen het de silhouet van een kampvuur. G en Lordie stelden zich zo op, dat ze niet gezien werden, maar toch de boel in het oog konden houden. Anfie en Desde maakten zich klaar om de begraafplaats binnen te gaan, knikten naar elkaar en kropen voorzichtig naar Draven's rustplaats. G en Lordie vonden het wel vreemd dat er zo weinig guards waren, zelf geen patrouilles die het rond het kamp liepen...
'nu ja, wel te begrijpen als je zoveel verliezen hebt geleden',
'maar de Gruins dan?',
'tja daar zegt ge iets, die zijn we ook nog nie tegengekomen, zouden ze under kar gekeerd hebben, toen ze beseften dat de sleutel weg was?'
'das mogelijk, maar kblijf het wel verdacht vinden, laat ons nu maar hopen dat er nix misgaat me Anfie en Desdenova'.
Na een 3 kwartierkes, waren de 2 nog steeds niet terug en Lordie besloot om es een kijkje te nemen. 'Hey, you're not going in there on your own, I'm coming with ya', zie G en wat verderop zagen ze Anfie en Desde druk graven naar in de nog verse aarde waar Draven lag. Ze liepen er naartoe en G stak een handje toe, Lordie hield zich een beetje afzijdig om de reden die we allen kennen en begon rond te kijken of hij toch nix zag bewegen. 5 minuten later lag het graf weer open en nam Anfortas het zakske wiet, ze dekten Draven zorgvudig terug toe en Lordie gooide de laatste aarde bovenop de tombe, met aanzwellende tranen in zijn ogen, en hij fluisterde 'you'll be in our hearts forever', waarna de crew rechtsomkeer maakte en terug naar de van begon te stappen. 'Weet je nog wat Draven's laatste woorden waren? Aoshi, wat zou Draven met hem willen zeggen hebben?' vroeg Desde zich af, 'laat ons hem eerst eens een bezoekje brengen.'
'Als we daar nog veilig geraken...' sprak Anfie Galadriel
Part 40 De crew kroop terug in de van. 'We moeten verder!' sprak Desde 'De toekomst heeft ons nodig.'
G. stak de sleutel in het contact en gaf er een stevige draai aan. De motor sloeg aan, waarna G. de V8 eens goed liet loeien! 'Arrgh!' brulde G. 'Let's roll!' Ambriage, in 1ste, plankgas en G. zorgde voor een nieuw record, wat het optrekken van een busje met 4 man erin betreft.
'Yeah', was het enige dat uit Lordies mond kwam, waarop hij een pintje uit de minifrigo haalde. 'Wie nog?' Iedereen had blijkbaar dorst, Lordie deelde het gouden vocht uit. 'We missen iets', zei Anfie, terwijl hij een flinke slok nam. 'Muziek missen we.' Anfie deed het handschoenenkastje open en haalde er enkele 8-tracks uit. 'Hehe, ben ik blij dat we in een oude van rijden, uitgerust met een 8-track speler!' Anfie nam blindelings een van de 8-tracks en stak ze in het toestel, zette de boxen hard en drukte op play. De 8-track speelde de song: Bobby Womack – Across 110th street.
'Ha zalig' spraken Desde en Lordie.
'Waar moeten we eigenlijk heen? Ik weet dat we Aoshi willen opzoeken, maar waar zit die nu?' vroeg G. de rallyrijder.
'Shit if I know' antwoorde Anfie en Lordie vervolledigde 'I know nothing, I am from Barcelona!'
Er werd gelachen en Desde's drank kwam er zelf langs zijn neus terug uit. 'Laten we eentje rollen, tis toch weeral een paar uur geleden' onderbrak G. het gelach. Desde nam verantwoordelijkheid voor het rollen, dat moest ook volgens Lordie, want die beweerde dat hij verantwoordelijkheid had genomen voor het nemen van drank, dus... Desde maakte er geen probleem van en begon aan zijn missie: bollen.
De uren gingen vlot voorbij, de 4 namen regelmatig elk om toer het stuur over en de 8-tracks werden honderduit versleten. Het voedsel en de drank was bijna op, dus werd er beslist om de eerste afslag uit de tunnel te pakken om zo ergens de proviant bij te vullen. De tijd vloog en ondertussen waren ze tunnel 327 uit en reden door het oud-Poolse platteland. 'Hey!' riep G. 'Is dat niet die boerderij?' 'Wa boerderij?' vroeg de crew zich af. 'Wel die speciale boerderij, weet wel! Weed enal. Hebben we daar de vorige keer niet achter een voorraard geweest?' 'Das juist, die boer gaf ons da gewoon. Laten we daar even stoppen en wat inkopen doen' commandeerde Lordie meer dan hij het sugereerde. De crew stopte de van voor de deur en Lordie stapte uit om eens te kijken wie er thuis was. Na een aantal keer op de deur te kloppen en enkele keren op de deur te beuken draaide Lordie zich om en haalde de schouders op. De rest van de crew stapte uit en ze gingen allemaal langs achter. Er brande geen licht, er was niets te horen. 'Zouden ze elders getrokken zijn, naar de stad ofzo?' dacht Anfie luidop. 'Baneen, da kan niet, volgens mij zijn die mensen er niet meer. Dood waarchijnlijk.' antwoorde Lordie.
G. stampte de deur in en een walm van verdorven vlees verwelkomde de crew. 'Mja, dood, das duidelijk.' en G. ging als eerste woonst binnen, de rest volgde. Terwijl G. en Lordie rondneusden, begonnen Anfie en Desde met het openen van alle ramen, dit uiteraard om de stank te kunnen luchten.
'Ik heb het koppel gevonden!' riep G. terwijl hij naar 2 lijken wees die duidelijk waren geslacht. 'Damn', zoveel doden gezien, maar dit ... dit heb ik nog nooit gezien. Dit is in ieder geval niet het werk van Grims. Dit kan niet anders dan het werk van mensen zijn!'
'De dood blijft ons gelijk achtervolgen.' sprak Lordie. 'Shut up!' antwoorde Anfie 'tis al lang goed! Er is schijte aan te doen, dus laten we zijn voorraard zoeken, waarschijnlijk in de kelder.' 'Maar neen Anfie, tis daar veel te vochtig! Laten we op zolder eens kijken.' De crew ging naar de zolder waar ze al snel bergen groen zagen liggen. 'Woeptie doe, it's my lucky day!' riep Desde en snelde naar de berg toe en sprong erin. Deze daad was zeer aanstekelijk want nog geen 5 seconden later lagen ze alle 4 in de berg gezond gras. Ze zwommen er letterlijk in. 'Hey, gastuh, ik heb een idee' 'Hola, Desde heeft een idee en we weten allemaal dat als hij een idee heeft, het ofwel een geweldig idee is ofwel zo stom als lood' plaagde Anfie. 'Laten we hier overnachten, ik heb nog nooit in zo'n zalig bed gelegen!' De crewleden keken elkaar even aan en het duurde niet lang of Anfie riep: 'Ik zal de auto veilig wegzetten!'
De crewleden namen bier uit de van en toebak. Elk zocht een plekje uit op de hoop en gingen liggen.
'Hey Desde' zei Lordie.
'Jah?'
'Niet teveel van mijn bed smooren e vannacht!'
'Bwaaaaa, gij kieken!'
De duisternis viel en de crewleden vielen ieder om beurt in slaap.
The story continues..... Anfortas
Part XXXXI Een hels gekraai afkomstig van een mannelijke Radjo, blijkbaar de enige overlevende van de slachtpartij, maakte de Anfie wakker! Hij stelde zich recht, keek op zijn horloge en merkte dat het pas 5u was maar de zon was al op...'Fucking Poolse seizoenen' mompelde Anfie met zijn gedachten bij de aardrijkskundeles van toen hij nog een klein manneke was! Hij nam zijn Grimblaster in de hand verheugend op een stukje Radjo als ontbijt. Toen hij benedenkwam merkte hij op dat de geur van verdorven vlees grotendeels was weggetrokken... Hij stopte even voor de deur die schijnbaar opengewaaid was! Terminatorsgewijs laadde hij zijn Blaster en schopte de deur open. Nadat hij enkele passen in de aarde neergepoot had, plantte een jachtmes zich een weg doorheen Anfie's schouder!!! Het gekraai werd vervangen door een veel luidere 'AAAAAAAAAAARRRRGGGHh' van Anfie. De Radjo herkende zijn meerdere en blies de aftocht! Anfie zakte door de benen van de plotse pijn en t verschiet! Hij draaide nog vlug zijn hoofd om zijn vijand te kunnen zien maar tevergeefs, de snuiter was verdwenen! De andere hoepen kwamen buitengesneld. G in boxershort, een hooivork in de hand die op zolder lag. Even later kwamen Lordie, die nog al hinkelend zijn boots aan het aandoen was, en Desde gekleed buiten. Die twee waren tot laat blijven toetjes paffen en met hun kleren aan in slaap gevallen, vandaar.. Anfie die op zijn knieen zat waarschuwde 'pas op gaste, ter loopt ier iemand rond die ervan houd mensen neer te steken en vervolgens hun ontbijt te verjagen' 2 reacties volgden: eerst keken de hoepen elkaar verbazend aan in een oogwenk omdat het ontbijt-gedeelte hun ontging (zij lagen immers nog in diepe roes van de avond ervoor te slapen) en vervolgens namen zij de wapens bij de hand om zo de anonieme vijand te klissen. De drie verspreidden zich over het erf. Galadriël bleef wakend in de buurt van Anfortas die zijn wonde aan het uitkuisen was met het water uit een naburige emmer. Desdenova onderzocht de aanpalende schuur en Lordie koos ervoor om de omgeving rond de boerderij te verkennen. Ieder van hen de Grimblaster in de hand, behalve G dan die zich volledig aanpastte aan de boerenstiel. Desdenova was de gelukkige onder het viertal. Nog maar net was hij het tweede gedeelte van de schuur binnen of hij zag een man gehurkt zitten op een nokbalk. Zijn reactie was snel en beter nog; effectief! Eén goedgemikt schot en de man viel zo'n 3 meter omlaag, dodelijk geraakt! G, Anfie en Lordie die het schot ook gehoord hadden, kwamen de schuur binnen. Desde was zoals het een echte oorlogsheld betaamt begonnen met het lijk te onderzoeken... De man droeg een SPS uniform, bezat geen verdere wapens, wel nog een paar lege kogelhulzen, een badge met daarop zijn naam (Fredriko Razini) en de vermelding van SPS kolonel, en verder nog een fotootje waarop een klein meisje en een jongentje van pakweg 12 jaar te zien waren. 'damn' zegt Lordie 'waarom zou een sps soldaat het op Anfie gemunt hebben? 'Misschien had hij net als ons de twee lijken gezien en dacht hij dat wij de moordenaars waren?' Dit was G's theorie. Anfie dacht er anders over; Het ambtstermijn van Röwland Baste is inmiddels al meer dan anderhalve week afgelopen en misschien had Carlos Munch en zijn partijgenoten de sps opgezet tegen ons en in het geheim plannen gemaakt om De Hoepers te laten ombrengen om zo zeker te spelen dat Baste niet gelijk zou krijgen als de Crew zou weerkomen met de sleutel. Lordie reageerde fors 'Bahnee gij Anfie ge zoekt et veel te ver! Da is gewoon ene die de oorlog ni meer aankon en is achtergebleven door krankzinnigheid geraakt! nie meer of dat!' Er werd niet meer verder gediscussieerd. Iedereen ging op zoek naar bruikbare voorwerpen uit de boerderij om hun verdere reis wa aangenamer te maken. Anfie bleef nog even achter bij het lijk van wat misschien wel een bondgenoot kon geweest zijn... 'klootzak' was het enigste wat hij zeggen kon tegen Mr. Fredriko Razini en stak vervolgens de badge in zijn zak, en verzorgde verder zijn bloedende wonde met de basis medkit die in de van lag. Lordie en Desdenova waren vanzelfsprekend de van aan het volstouwen met jutezakken vol wiet, de resterende wijnflessen uit de wijnkelder van het boerke, een nog goed bruikbaar sleeptouw, en een yerrikan benzine. Plots kwam G buiten met nieuwe kleren. 'Nu wa weten? Wijlen boerke had dezelfde maat van kleren als ik, super!' Plots kwam van achter 't muurke de Radjo! 'Haha, mijn ontbijt is teruggekeerd' riep Anfie vanuit het naarbenedengedraaid ruitje van de van. G, Lordie en Desde liepen als een stel boerkes achter de Radjo aan. Enkel Lordie slaagde erin het beest te vangen, zette zijn combat shoe nr 45 op zijn nek en 'kkrrraaak'. HIj nam het nog zenuwtrekkende dode dier mee naar binnen in de boerderij en zette een pot kokend water op en smeet het beest erin. Nadat Lordie de Radjo gepluimd en gekuist had gaf hij het aan Galadriel, die beweerde dat hij het best van al Radjo kon klaarmaken! Lordie en Desde gingen naar de zolder om te apperitieven... 'Kom we gaan Anfie ook eentje rollen zodat zijn pijn wa verzacht' steldde Desde voor. Een uurke later hadden de Hoepkes goe geboeft (G had zeker niet gelogen!) en maakten zich klaar voor vertrek. Nadat ze de stoffelijke overschotten van boer, boerin en Razini begraven hadden stapten ze in de van. Er werd beslist dat ze zo vlug mogelijk Parijs moesten bereiken omwille van de interne problemen daar! Nog ongeveer een 350 km tunnel 327 volgen en ze waren in Wenen, dan was het maar een kleine inspanning meer tot Parijs! Desdenova ging rijden. Lordie zorgde zoals afgesproken voor de drank. Daar Anfie niet meer kan rijden met zijn schouder zou hij naast Desde voor de 8-tracks zorgen en G zou dan wel toepkes rollen! Het viertal vertrok en de van liet een grote stofwolk achter op het erf... Lord Falafel
Part XXXXII Net voor ze de tunnel terug inreden vroeg Anfie de van even te stoppen.
"Volgens mij gaan we sneller in Wenen zijn als we eerst naar het westen rijden. Dan komen we aan de Wista uit en daarna moeten we gewoon die rivier volgen, ik denk dat die rivier niet zo ver van hier ligt." zei hij.
"Das gevaarlijk Anfie, het is beter de tunnel te nemen, dan hebben we minder kans op aanvallen van de Grims." repliceerde Lord F.
"Gevaarlijk, gevaarlijk... Zijn wij de YaHoep-crew of zijn we een bende clowns vluchtend van het circus!?" Deze zin pakte Lordie bij zijn trots en daarop gaf Lordie te weten dat het al lang goed is. Het is duidelijk dat Anfie nog altijd wat humeurig was door het voorval met zijn schouder. Dus de crew keerde zijn buske en reed westwaarts, hopelijk richting de Wista. "Geef toe" sprak Anfie "toch veel leuker dan in de donkere tunnel rijden zeker?" Lordie gaf geen kik, maar Desde amuseerde zich blijkbaar. Desde zat er namelijk op te hopen dat er een beest de weg zou oversteken, zodat hij dat beest dan eens lekker zou kunnen rammen. Er was immers al een half uur gepasseerd en Desde was nog altijd aant mompelen van: "Komaan, steek over, iemand, iets...."
'Kent er hier niemand een spel?' vroeg G plots. 'Oke' zei Lordie 'ik ben iets of iemand en gulder moet raden wie of wat. Start.' 'Een kalf' was Anfie's eerste gok en plots schoot Desde wakker: 'Waar, waar!?' Desde dacht dat hij eindelijk iets kon omver rijden. De crew lachte even en daarna verkocht Lordie, Anfie een zware tik.
Er kwam langzaamaan een rivier in zicht. 'Jah, die ziet er groot genoeg uit om de Wista te zijn. Nu gewoon rivierke zuidwaarts volgen, dan komen we mooi in Krakow uit. Daar kunnen we dan even uitrusten.' De 4 reden niet alleen Krakow tegemoet, maar ook het onweer. Donkere wolken begonnen zich te groeperen. Het duurden niet lang voor de hele lucht donker was. Galadriel die ondertussen aan het stuur zat moest zijn lichten opsteken. De reis ging plots zeer moeizaam voorbij. Ze reden ondertussen op smalle betonnen wegen vol met putten. Om de zaken nog erger te maken brak het onweer nu ook boven hun hoofd los. De regen viel met tonnen uit de hemel. Het bliksemde en donderde. De donder was oorverdovend alsof alles rondom brak. Anfie begon het zich al enigzins te beklagen dat ze niet voor de tunnels hadden gekozen. Het onweer ging door en door. Op de smalle weg stond ondertussen al een paar cm water. Maar de crew hing door. G zag ondertussen bijna niets meer. De ruitenwissers konden de hoeveelheid water niet aan en G reed danook meer op gevoel dan op zicht.
'Gelukkig voor de bliksem' sprak G plots 'dan zie ik tenminste nog even iets.' Hij keek Anfie aan met zo'n goofy glimlach op zijn gezicht. Anfie kon de drang danook niet meer onderdrukken en begon luidop te lachen. G kon het ook niet meer houden en begon ook luidop te lachen. Anfie verzonk algauw in een slappe lach. Wat hatelijk was, want telkens hij moest lachen deed zijn schouder enorm zeer. Lordie en Desde die achterin het busje zaten begrepen er niets van, maar begonnen plots ook spontaan te lachen al wisten ze niet waarom, maar het deed deugd. Na een paar minuten waren ze zowat allemaal uitgelachen. Anfie wreef zijn tranen weg toen het busje abrupt in zijn snelheid werd gehalveerd. De crew ondervond even de wet van de traagheid. 'Shit, da water staat hier diep. Wat doen we, keren we terug naar een droger stuk of zullen we het wagen?' vroeg G. De crew besliste het lot te tarten en door te rijden. Opnieuw nam de crew de verkeerde beslissing, want de baan ging lichtjes bergaf waardoor het waterpeil ten opzichte van het busje aanzienlijk steeg.
Het buske viel stil. 'Jah, dat hadden we kunnen weten wa!' zei Desde 'Ik zal eens uitstappen en kijken of da hier nog lang bergaf is.' Desde stapte het onweer in en zakte direct tot zijn knieen in het sop. Hij nam zijn zaklamp mee, stapte enkele meters vooruit en zag dat ze gewoon in een klein dalleke zaten. Toen hij kletsnat terug het buske instapte zei hij dat de baan na 50 meter alweer bergop gaat. 'Dat wordt duwen' zei Lordie 'kom gastuh!'
Lordie, Desde en Galadriel stapten uit en begonnen te duwen. Anfie bleef in de van onder het excuus dat zijn schouder da niet aankan en dat hij wel wat zou sturen. De taak was zwaar. Niet alleen was de van nog maar net volgestopt met alle soorten proviant. Maar de van was ook vrij breed, waardoor de wrijving met het water groot was. Maar na een dik kwartier stond het busje alweer op het droge.
De 3 stapten terug in.
'Shit kletsnat' zei Galadriel.
'Zolang mijne proviant niet nat is, is er geen kwaad gebeurd' lachte Desde.
Galadriel probeerde het voertuig opnieuw te starten. Het duurde even, maar het lukte. Nog een kleine 100km en ze zijn in Krakow. Na een dik uur kwamen ze uiteindelijk aan de grote stad aan. Het onweer was ondertussen al even gestopt.
'Wisten jullie,' begon Anfortas 'dat Krakow bij de geboorte van Polen de eerste hoofdstad was? En alhoewel dat niet zo lang heeft geduurd, toch was Krakow lang de belangrijkste stad in het land. Dus, laten we eens een bezoekje brengen!'
Ze reden al snel het centrum binnen, waar overal nog wel ruines waren van cathedralen en herenhuizen.
'Ja, Anfie. Hier is niet veel te beleven heb ik de indruk. Het lijkt wel of niemand hier nog leeft.' G. had gelijk, alles leek dood. 'Oke,' zei Desde 'laten we dan gewoon doorrijden en de Wista verder zuidwaarts volgen.' Zo gezegd zo gedaan. Na een half uurtje rijden kwamen ze in het beruchte plekje Oswiciem terecht. Beter bekend als Auschwitz. Doch, er was daar niets meer te zien. Het was ondertussen een beboste omgeving. Het enige wat erop wees dat ze in Oswiciem waren was een oud plakaat die zei: 'Welcome to Oswiciem'. De bergen waren in zicht en de crew volgde de rivier het valei binnen. Ondertussen was de Wista herleid tot fors uit de kluiten gewassen beek. 'Jah, binnenkort zal die Wista de bergen ingaan, maar als we deze valei blijven volgen komen we een andere rivier tegen en dan moeten we die nog 100km volgen.' sprak Anfie, terwijl hij zijn kaart aan het bestuderen was.
'Problemen!!' Lordie wijst naar de horizon. Daar zien ze een formatie Grims vliegen in hun vliegtuigen. 'Ze vliegen westwaarts. Ze zijn waarschijnlijk op weg naar Wenen!' vervolledigde Lordie.
Galadriel die nog steeds aant rijden was, gaf wat meer gas en na 100km reed de crew westwaarts, Wenen tegemoet.
Aangezien G. maximum snelheid reed ging alles vrij vlot, voor ze het wisten passeerden ze door Batislava. Hun doel lag nu op 60km, bijna binnen handbereik.
'Tiens, ik zie geen ontploffingen aan de horizon. Misschien zijn ze gewoon overgevlogen....' Anfortas
Part XXXXIII Ja van die recon troops, die mannen zijn georganiseerd ze' repliceerde G. terwijl hij over het stuur leunde en naar boven keek en de rest van de crew G. na-aapte en ook naar boven keken, maar deze handeling werd al snel gestoord door een plotse maneuver naar links en ze precies over een wegdrempel reden.'Wow, fuck man, kheb iet geraakt peis ik' panikeerde G en stopte de van met een bruuske trap op de rem waarop de mannen achteraan met hun facade tegen de zetels vlogen en daarop wat scheldden tegen G. en zijn onverantwoordelijke handelingen. Galadriel gooit de deur open en springt eruit, Anfie volgt G., Desde en Lordie blijven op hun lui gat zitten, kijken elkaar aan, waarop Lord zegt 'tzal wel weer een rotsblokske zijn, of een of ander beest, da we sebiet gaan opeten' Desde lacht maar de leute word onderbroken, want Anfie roept de 2 om te komen helpen, 'haha, da word boefen' zegt Desde terwijl ze beiden uit het buske stappen.
Wat daar ligt is weldegelijk een beest, maar niet direct eetbaar....Mmmmm, Grimrollade met champignonsaus Desde? 'Jaja, zwijg ma Falafel, das hier gene kak maat', 'inderdaad ni' zegt Anfie, terwijl G. al ijsberend loopt af te koelen, en zijn gezicht afspoelt met water uit de Donau. 'Falafel verkent gij eens in een straal van 100m ofdat er misschien nog collegas rondlopen van Mr.Used to be hier, pakt die Teflon vest mee, en ja...kiest u wapen eh, ge zijt wijs genoeg zeker' beveelt Anfie.'Yes Sir Anfortas Sir!!!' waarop Anfortas Falafel serieus genoeg aankijkt dat Falafel inziet dat da helemaal ni de moment is om te grappen, en rechtsomkeer maakt.' Kom Desde, we gaan dienen hier eens strippen eh, we hebben da nog nooit gedaan, laat G. maar wa bekomen', waarop ze de Grim op zijn rug rollen en merken dat zijn handen bebloed zijn met mensenbloed-en haar ' dienen heeft er precies wel wa afgeslacht' zegt Desde, Anfortas antwoord niet en zegt 'kom helpt dienen armor hier eens uit te doen', ze trekken alletwee, elk aan een kant aan de armorvest die elke Grim draagt. 'Damn, da gaat er dus ni af eh', 'ah ge weet et toch' zegt Desde buiten adem, 'laten we de rest van zijn lichaam eens doorzoeken', maar niets gaat van de Grim zijn lichaam, zijn boots ni, zijn vest ni, zijn helm/masker ni, de kledij beschikt ni over zakken, alleen een gordel waar normaalgezien allerlei attributen aanhangen en een soort rugzak , maar die rugzak was er dus niet, alleen de gordel, waar niets aan vasthing.Anfie wilt de Grim op zijn buik draaien, en drukt per ongeluk op een knopje op de gordel, wat leek op een riemsluiting, en in een fractie van een seconde hoorde ze een uitlating van lucht 'ttssshhhh' waarop de hele armor 2cm uitzette en er allemaal groene vloeistof uitstroomde, samengaand met een vreselijke stank, Desde en Anfie srpingen een meter achteruit, van het verschieten en Anfie beland me zijn rechterbeen in de Donau, maar Desde met zijn reactiesnelheid voorkomt Anfie van het vallen in de stroom....'wow, thanks mate'....'geen dank' antwoord Desde, 'maar diene Grim maat...', 'ja, precies, lets check it out'. 'Het is precies Grimbloed, van de aanrijding zeker...?', 'tis ni alleen bloed Desde, Grimbloed is dikker en groener, er zit zo wa blauw tussen', Desde steekt zijn wijsvinger in de vloeistof, 'WOOOOoooOOOOWWW, das fucking koud gast!!!' 'Damn, ik weet het ook ni meer zenne' wanhoopt Anfortas.'Tword nog erger' zegt een 3de stem...gehurkt kijken Desde en Anfie achter hun en zien Falafel er staan met een hand achter de rug. 'Van wada toch' vraagt Desde in zijn AN-dialect, 'got a big surprise' zegt Lordie, steekt zijn hand uit en houd een mensenhoofd vast bij het haar...'Zijn coupe mist wel wa plukken haar, hehe' grapt Falafel op zijn typisch sarcastische toon, 'gij voze beeste' repliceerd Desde, maar Anfortas the bigbrained, merkt andere dingen op aan Lord zijn uitspraak, hij mist wel wat plukken haar......'Desde hing dienen zijn hand ni vol me bloed en haar?' Waarop hij het Grimhand vastpakt en de palm blootlegt, yup zwart en van gelijke lengte....'What the fuck!!' roept een 4de stem, G. natuurlijk die ondertussen al komen kijken was, en met zijn handen in het haar begint te roepen en te tieren, waarop de andere 3 elkaar aankijken 'dienen heeft het zitten' fluisterd Lord tegen Anfie, terwijl Desde G. es goe vastpakt en hem kalmeert en uiteindelijk in de van plaatst, een toepke rolt en een colaatje uitgiet, 'daar zulde wa van kalmeren' zegt Desde 'Merci man, tis ffkes wa te veel' bedankt G., 'kan gebeuren man, tis hier gene kak, zoals eerder gezegd, kga die mannen wa verder gaan helpen'. Lord Falafel was ondertussen Anfortas aan het uitleggen over de amfibie-Grim, die kunnen zwemmen en 23minuten onder water kunnen blijven, vandaar de blauwe vloeistof in zijn pak. 'Aha, en gij vertelt ons daar ni eerder over???' reklameerd Anfie, 'ja sorry eh man, ni op gepeist, Draven had mij da eens vertelt nen tijd geleden, want diene wist er veel over, van toen die nog in de tunnels leefde, en ge weet,ik denk liever ni meer aan Draven , doe veel te veel zeer aan mijn hart'.'Oke, cava, dan weten we het nu, we gaan dus ni zwemmen...we gaan dus nooit zwemmen..BEGREPEN G.!!!!????' waarop Desde een stilteteken doet naar Anfortas waaruit blijkt da ze den G. best effe me rust laten, 'Ge gaat toch ook ni beginnen flippen eh, stuiker...blijf ke wa rustig, wa is da nu van die plukken haar peisde' vraagt Desde om van onderwerp te veranderen voordat het pijnlijk word. 'En wa loopt diene Grim hier alleen te doen, zonder wapens en zonder back-up', 'en wa is de relatie tussen diene Grim en diene mens, en waar is de rest van zijn lichaam heengegaan' vervolledigen Falafel en Anfortas.'Als ik iets denk' zegt Grimkenner Lordie, 'dan is het een human Grim, sommige mensen die voldoen aan de lichaamsbouw worden gevangen genomen, en krijgen de keuze, Grimmen of de grond in.....en dan denk ik dat' zo enen is die wa is beginnen doorslaan en uit pure jaloezie ne mens afgeslacht heeft en dan zelfmoord heeft gepleegd door onder ons buske te springen...'. 'Ja, zou goe kunne, kzou het zelf ni kunnen zeggen, maar lijkt wel rationeel'....'kom gasten, we mogen ni te lang blijven plakken, we moeten bewegen en zo rap mogelijk, voor ze ons vinden' zeg Desde 'Ja, cava, Lord en Desde begraven jullie diene Grim en het hoofd ergens in de schaduw, want als de Grimcollegas hem ruiken, zitten ze rap achter ons aan, ik ga ondertussen de kaart nog eens bekijken voor de routeplanning.......Na alle laatste werken te hebben uitgevoerd, stappen Lord en Desde achteraan in, G. ziet er al beter uit en is de route aan het plannen samen met Anfortas....Desde en Falafel rollen een toepke om te bekomen van het harde werk. 'We gaan nu het water nog volgen,we gaan Wenen negeren, want het staat me niet meer aan, de Donau zal worden gevolgd tot op de grens met Duitsland, daar moet er dan een inrit zijn voor een ondergrondse tunnel rechtstreeks richting Munchen, daar zien we nog wel, of de tunnel volgen, of door de bergen richting Parijs, akkoord?' Een algemene akkoord laat Anfortas toe de motor te starten en opnieuw een grote stofwolk achter te laten.... Desdenova
Part ILIV Op naar Parijs dus, om de vondst van de eerste sleutel te melden en om Aoshi es een bezoekske te brengen... als die al in Parijs zit, wie weet heeft Baste hem op een of andere missie gestuurd en kan de crew hem int hol van Pluot beginnen zoeken. En natuurlijk, zonder zich op te jagen, om de tocht naar de tweede sleutel in te zetten, de wereld is nog steeds in groot gevaar. Al lijken de hoepers zich daar weinig van aan te trekken, als ze zich maar amuseren... 'Yo, Desde bolde gij der ons ne keer eenen als ge wilt, we moeten ier ffkes op intuïtie gaan beslissen wa de best weg is naar Parijs, en als alles hierboven wa lichter weegt zal da wa gemakkelijker gaan', vraagt Anfie terwijl hij ne verse sixpack opent die ze bij da boerken in zijn frigo gevonden hadden en der eentjen aan G geeft die ondertussen zowa de vaste driver geworden was. 'No problem, ma is da nu al de moment om ons daar al zorgen over te maken?, we moeten zeker nog een paar uur langs de rivier rijden eer we een keus zullen moeten maken', antwoordt Desde. 'Das een feit, we zouden beter wa chillen, we zullen da wel zien als we daar aankomen...'voegt Lord Falafel eraan toe, 'trouwes das ook nie van de gewoonte da gij zo op voorhand dinges begint te plannen... ister een probleem of zo?' , 'ma ba nee, mag ne mens ne keer nie van gedacht veranderen? En daarbij, kweet nie of het wel zo een goe idee is om naar Parijs te rijden, voor tzelfde geld is den Baste daar al lang buiten gesmeten en zijn we nie meer zo welkom als we denken.'
'Maar hoe komen we dan te weten waar we Aoshi moeten zoeken?', vroeg Desde.
'Das een feit', repliceerde Anfortas. Uit het niets klonk de stem van G, die zich nog niet in het gesprek gemengd had en met een blik op oneindig aan het rijden was: 'als er iemand is die weet waar Aoshi uithangt, is het Imoan wel...' De hele crew wist niet wat er hen overkwam, dit was wel het laatste wat ze verwachtten, na het opstootje met haar broer Heyro was ze uit de groep verdwenen, en had niemand meer aan haar gedacht, vooral toen ze wisten hoe Draven over haar dacht.... buiten G gerekend dus.
'Tja, maar die zit wel bij Heyro als ik mij nie vergis en daar zijn we niemeer zo welkom vrees ik...', sprak Anfortas 'en nog iets', voegde hij eraan toe 'nu da we toch over Imoan bezig zijn, zijde gij nie me haar op missie gestuurd in den tijd om ne sleutel te gaan zoeken, in de buurt van Bottelare 4006?'
'Ja ma daar is nooit iets van gekomen, de sleutel was al weg toen we daar aankwamen, da was een nuloperatie...' 'Wie weet is Heyro ondertussen al wa milder geworden?' vroeg G, duidelijk met zijn gedachten meer bij Imoan dan bij de opdracht, wat hem niet meer rationeel deed nadenken.
De crew keek eens naar elkaar, maakten G duidelijk dat dat vrij onwaarschijnlijk zou zijn, en gaven hem een schouderklopje om aan te geven, dat ze met hem meeleefden. Lord Falafel verzonk in gedachten, wat wel meer gebeurde als hij ne zwaren toep had gesmoord, en trachtte het Draven-Aoshi raadsel op te lossen....
To be continued Bursk aka G
Part 45 De tocht ging opnieuw vlot. Eens in Regensburg konden ze westwaarts de tunnels in, rechtreeks naar Parijs.
In Parijs wachtte hen echter een verrassing. Het moment dat ze in Parijs toekwamen zagen ze wat ze vreesden. Overal hingen er posters waarop Heyro afgebeeld stond met de woorden: 'Your president, your leader!'
Het was duidelijk dat Aoshi het hier niet meer voor het zeggen heeft. Zijn plaats werd nu ingenomen door zijn broer Heyro, de enige die de Hoepers vreesden.
'Dat ziet er slecht uit vrienden. Laten we onze van ergens achterlaten en te voet verder zoeken in Parijs naar een teken van Aoshi.' zei Anfortas terwijl hij achterin de van kroop. De van werd ergens in een duister steegje geparkeerd en de crew maakte zich klaar voor de zoektocht. Iedereen nam wat geld mee, een klein wapen die gemakkelijk te verbergen was en wat tabak enzo. Hier in Parijs moest niet direct gevreesd worden voor de Grims. Nu was het enkel uitkijken voor de SPS die ondertussen onder leiding stond van Heyro.
'Waar zijn we momenteel?' vroeg Anfie. G pakte de kaart ter hand. 'Niet ver van Place d'Italie en ik denk dat we nu best rechtdoor gaan. Dan komen we aan Le Louvre uit. Daar kunnen we dan beginnen met de zoektocht. '
'Ik stel voor dat we samen blijven. Niet splitsen. Laten we per 2 lopen. Anfie en G gulder loopt voorop en ik en Desde zullen 100m achter jullie blijven. Zodat we niet te veel opvallen, maar elkaar wel kunnen helpen indien nodig.'
'Goed idee Lordie' zei Anfortas waardoor het begin van hun plan was vastgelegd.
Het was een winderige dag in Parijs en er liep vrij veel volk over de straten. Het was ook opvallend heoveel partouilles rondreden. Er hing hier duidelijk iets in de lucht, maar de crew wist niet wat. De duisternis viel snel en de 4 begonnen toch lichtjes honger te krijgen.
'Anfie, we gaan wij ne keer aan eten beginnen pijzen zeker!' brulde G zijn maag. Anfie en G wachtten tot de 2 anderen dichter bij waren. 'Eten gastuh?' vroeg G
'Jah, eindelijk. Ik heb al een tijdje honger man!' antwoorde Desde.
'Ik stel voor dat we bij 'chez Odul' gaan gaan eten. Daar kunnen we misschien al enige informatie opdoen.'
Het restaurant 'chez Odul' was een plek, gecontroleerd door de SPS waar de crew ooit al eens was gaan eten.
Het restaurant bestond nog altijd. En nog altijd even exclusief als anders. De crew stapte op de ingang af, maar een portier hield hen tegen. 'Name?' Desde stopte hem een briefje van 200 toe. De portier liet ons direct binnen met de afsluiter: 'Welcome gentlemen!'
'We moeten voorzichtig zijn, er lopen hier waarschijnlijk mensen rond die ons kennen en die danook direct de SPS zou kunnen waarschuwen.' De 4 gingen rustig in het donkerste hoekje gaan zitten, bestelden naar hartelust en hadden het geluk gerust gelaten te worden.
Toen de hoofdober hen vroeg of alles naar wens was, haalde Lordie een briefje van 200 uit en zwaaide er even mee, alsof hij de warmte wou wegwaaien. 'Euh, wij zijn nog maar net terug van een lange reis. Wat is er met Aoshi gebeurd?'
'Zijn jullie de Ya'Hoep-crew?'
'Inderdaad. Dat zijn wij.'
'Eindelijk zijn jullie terug. Heyro is terreur aant zaaien hier in Parijs. We...' Op dat moment stormen er een tiental SPS soldaten het restaurant binnen met gasmaskers op. Er wordt traangas rondgegooit met de boodschap rustig op de grond te gaan liggen en dat dan niemand iets zou overkomen. Ze zijn duidelijk de crew aant zoeken. De vier springen recht, maar er lijkt weinig te beginnen. De voordeur is echter versperd en traangas blokkeert elk zicht. De 4 weten niet meer wat begonnen.
'Volg mij!' sprak de ober waarna hij richting keuken liep. Wanhopig besliste de crew de man te volgen de keuken in en zo via de achterdeur een doodlopend steegje in.
'Bedankt man!' riep Anfie en draaide zich om om zo via de hoofdstraat te ontsnappen.
'Stop!' riep de ober 'Het is veel te gevaarlijk langs de hoofdweg te proberen ontsnappen. Ik weet een veilige uitweg, kom volg.' De man deed de riool open en kroop erin. De crew twijfelde geen halve seconde en volgde. Desde, die laatst in de riool kroop, deed het deksel terug op de rioolingang. Alles ging vanaf dan snel. Ze volgden de man. Links een zijriool in dan weer rechts, het was een doolhof die rioolen. Na veel linksen en rechtsen kwamen ze aan een klein deurtje uit. De ober stopte en de crew had even tijd om op adem te komen. Hier zijn jullie wel veilig voor deze nacht denk ik. De ober haalde een sleutel uit en deed de deur open. Hij zwaaide de deur open en de crew zag een 5-tal man staan met wapens in aanslag. 5 wapens waren op hen gericht. De crew schrok hevig, want dit hadden ze niet verwacht. 'Ah, put your wapons down. They are friends.' sprak de ober. De wapens werden weggestoken en ze gingen allen de kamer binnen. De deur werd achter hen gesloten. Het was een kleine kamer van 5 bij 5 meter. Een tafeltje en een aantal stoelen. Ze zaten nu met 10 man in die kamer.
'Lekker knus.' fluisterde Desde Lordie toe. Lordie gniffelde. Anfie nam een stap voorwaarts en gaf de 5 ruige mannen een hand. 'Ik ben Anfie en dat zijn Lordie, G en Desde!'
'Ah, de Ya'Hoep crew! Eindelijk. We proberen jullie al lang te bereiken. Ik ben Jimmy en dat zijn Andreas, Carlos, Carlos en Troy.'
'En wie zijde gij eigenlijk?' vroeg G terwijl hij de ober aankeek.
'Ik ben Phil. Geen nood mij te bedanken. Ik doe gewoon mijn job!'
'Gewoon uw job? Rare ober zijde gij.' grapte Desde.
'Jah, ik ben niet echt ober. Ik bedoel. Overdag ben ik wel ober in het restaurant dat wordt gerunned door de SPS. Ik ben eigenlijk infiltrant. Ik werk daar dus under-cover.'
'Under-cover voor wie?' vroeg G.
'Wel, ik werk voor Aoshi uiteraard.'
'Uiteraard!?' sprak Anfie.
'We kunnen straks nog alles uitleggen. Laten we eerst een degustiefke drinken, want da hebde moeten overslaan daarjuist.' en Phil ging naar de koelkast en nam er een fles Jack Daniels uit. 'Zet ulder, mannen.' De crew kon zo een voorstel niet afslaan. Carlos nam een paar extra glazen en deelde ze uit aan de dorstigen. De glazen werden vol gegoten en Lordie startte het gesprek. 'Dus gulder zijt alletwee Carlos, jong.' 'Da klopt' bevestigde Carlos 'maar den dezen links van mij moogt ge noemen gelijk ge wilt. Hij is zo doof gelijk nen otter zonder oren.'
'Ist waar sukkelaar' vroeg Desde aan de dove. De dove Carlos keek de andere Carlos vragend aan, want hij begreep duidelijk niet wat Desde zei.
Na veel gedit en gedat vroeg Anfie uiteidelijk aan Phil waar Aoshi zat.
'Maak jullie geen zorgen. Ik breng er jullie morgen wel naartoe.' Phil hield zijn glas in de lucht en zei: 'Op de herovering van Parijs!' De crew keek elkaar aan en klonken het glas met de andere 6. Anfortas
Part 46 Nadat de mannen het glas gehoffen en nader kennis gemaakt hadden, keek Phil Jimmy en Troy strak in de ogen. Zonder een woord te laten vallen wierpen ze een vlugge blik op de crew die gepaard ging met de woorden 'tot morgen'. Jimmy nam twee Magnum's 45 uit de bovenste lade van een bouwvallig kastje dat boven de koelkast stond en ze verdwenen vervolgens in het doolhof van riolen. De fles Jack Daniëls kende vlug zijn einde bij het 7 koppige gezelschap. 7 koppige, want elk op toer hield 1 van Phil's overige mannen de wacht voor het kleine deurtje. Carlos deed de eerste shift! Dove Carlos niet natuurlijk, de man was volgens Phil de beste schutter die je je maar kan inbeelden maar de wacht houden, neenee! Hij zou de SPS en (in het meest onwaarschijnlijke maar gevaarlijkste geval) de Grims toch niet horen! Andreas vertelde dat Carlos doof werd als SPS soldaat aan het front door de luide knal van een ontploft luchtschip van de Grims dat neerstortte, 50m van hem verwijderd. Vervolgens werd hij uit het leger ontslaan! Op aanvraag van Phil en Andreas werd de rest van de avond onafgebroken gevuld met verhalen over de avonturen van de Hoepkes... Er werd gelachen, gezevert en gedronken! Er hing een goede sfeer in het kleine kamertje en zo vloog de tijd voorbij als waren het luttele seconden. Andreas was, met spijt in het hart maar op bevel van Phil, al gaan slapen. En dove Carlos, ja die man deed alsof hij de verhalen verstond en lachtte mee met de rest. Welliswaar schoot hij telkens wel 5 seconden later in de lach... Phil stelde zich recht, dronk zijn glas whisky ad fundum uit en liet weten dat hij ging slapen. 'Ik raad jullie aan hetzelfde te doen' adviseerde hij de crew en vervolgens klopte hij even kort op het deurtje. Carlos werd vervangen door Andreas en hij ging slapen op Andreas' voorverwarmde bedje. Nog geen drie uur later werd G wakkergeschud door Phil, die op zijn beurt wakker geschud was door Andreas, die op zijn beurt Phil wist te vertellen 'dat het tijd was'... G maakte de rest van de crew wakker. De twee Carlossen waren ook al wakker en stonden buiten reeds te popelen om te vertrekken. Dat deed het gezelschap nog geen 4 minuten later dus maar. Met z'n achten liepen ze kilometerslang door de riolen. Carlos liep vooraan en speelde voor Gids (voor de Grims landden werktte hij voor ene firma die rioleringswerken uitvoerdde in Parijs), gevolgd door dove Carlos die zou moeten dekking geven aan Phil en de Hoepers bij mogelijk gevaar. Andreas liep wat slaperig achteraan om zo ook in de rug van de groep wat bescherming te bieden bij een aanval! Ze kwamen in een doodlopende rioolgang uit en klommen via een muurladder naar boven. Het was nog schemerig donker... Parijs sliep nog! Anfie die als eerste van de crew boven de grond kwam las op een grote klok in de verte af dat het half vier was. Ze liepen vlug ongemerkt de smalle straat over en gingen een kleine nachtclub binnen, LE NOIR ROUGE genaamd. We liepen door het volk naar de toog waarachter zich een klein halletje bevond waarin iemand de wacht hield. De bebaarde en met shotgun bewapende man had ons allang de club zien binnenkomen op videoscherm. Hij zette zijn shotgun opzij, opende een poort die uitkwam op een groot magazijn en wees naar binnen. We gingen binnen en er bevonden zich wel honderdvijftig mensen achterin het magazijn. Allen bewapend met geweren, uzi's, verroeste kalaschnikofs, messen... en je kan vast zelf ook wel enkele wapens opnoemen. Ze zaten er allen tussen! PLots kwam vantussen de menigte een man naar voren... AOSHI!!! 'Yow Aoshi maat' riepen de Hoepen en ze vlogen hem in de armen! 'Yo de Yahoep Crew... oe ist? Blij ulder eindelijk terug te zien! Er is veel veranderd ondertussen! Ebte de sleutel?' 'jaja, Desde eeft em, we waren em ver vergeten' sprak Anfie.De crew moest even lachen... 'Hmmm er is dus nog hoop voor de mensheid' zei Aoshi blij 'Maar ik zie Draven niet? Waar is hij?' Desde haalde de sleutel uit zijn zak en stak hem in de lucht zodat iedereen hem zien kon! 'Draven gaf zijn leven voor deze sleutel, Draven is niet meer...' meldde Lordie het droevige nieuws aan de menigte. Desde borg de sleutel weer veilig op. 'Zijn laatste woorden verwezen naar jou, vandaar dat we jou zochten' vermeldde G. 'Ah ik weet al waarom, net voor jullie vertrek wist Draven me te zeggen dat ik maar eens in zijn kamer achter zijn spiegel moest kijken. Ik deed dit en er plakte een brief tegen de achterkant waarin stond dat hij een slecht voorgevoel had. Hij vroeg me iemand te zoeken om hem te vervangen en Imoan op de hoogte te stellen in geval dat zijn voorgevoel bewaarheid werd.' 'damn Draven, hij wist het!' repliceerde Desde. 'Hoe zit het nu met de Baste Röwlund' speeldde Lordie direct argwanend in. 'Baste zit politiek gevangen in het Hart en Carlos Munch heeft de touwtjes nu in handen. Zijn rechterhand is mijn broer, Heyro Lao Tzu... Hij kon mijn successen nooit verdragen en sloot een pakt met Carlos Munch. Nu kan hij zijn maffiapraktijken uitbreidden over Parijs en heeft ook grote invloed in de SPS. Hij is constant omringd door de Lao Tzu Clan. Twee weken na jullie vertrek werd Röwland Baste zijn belofte (de sleutel binnen de twee weken terugbrengen) verbroken en de Raad kwam terug bijeen. Carlos Munch kon de raad overtuigen en vele raadsleden stapten op. Röwlund zelf werd verplicht af te treden maar was te koppig en werd dus gevangengezet! Zijn 360 REC's konden geen weerstand bieden tegen de overmacht SPS'ers en verlieten het Hart. Troy is hen gaan waarschuwen dat we straks Parijs zullen overnemen! Ook onder de SPS'ers zijn er zware discussies ontstaan en enkele honderden zijn daarbij omgekomen. Van de 1400 aanwezige SPS soldaten zijn er slechts 400 loyaal gebleven en verlieten vrijwillig het Hart. Zij leven nu in kleine groepen ondergedoken en wachtten vermoedelijk op jullie terugkomst, een veertigtal bevinden zich reeds onder ons! Nog vragen?' Er volgde even een doodse stilte. 'Nee, dan stel ik voor het Louvre aan te vallen en rechtstreeks door te stoten naar het Hart!' Daarop sprongen de 150 aanwezigen recht en staken de wapens in de lucht, lostten enkele salvos en liepen naar de achterkant van het magazijn dat uitkwam op het plein voor het Louvre. De poort opende zich en de mannen begonnen de aanval. Sommigen te voet, anderen stalen voertuigen langs de kant van de straten. Het zou een ultieme krachtmeting worden tussen Baste en Munch, Aoshi en Heyro... Lord Falafel
Part 47 De YaHoepers waren iets minder enthousiast over de snelle plotse aanval op het Louvre. 'Wat is me dat, zo ongecoordineert!?' riep Lordie. 'Laten we even afwachten en vanop afstand de aanval even gadeslaan.' riep Desde op zijn beurt.
De eerste ontploffingen waren een feit en de aanval schoot vrij goed op. Ookal omdat het een complete verrassingsaanval was. Na een 15min waren het gelijkvloers en de eerste verdieping onder 0 al ingenomen. Maar vanaf dan stuitten de aanvallers op problemen. Van alle windrichtingen kwamen nu ook kleine horden SPS'ers toe om het Louvre te komen verdedigen.
'Dit ziet er slecht uit mannen', riep Anfie en gaf de crew teken, zich meer terug te trekken. En inderdaad, in een mum van tijd hadden de SPS'ers weer de bovenhand en de eerste deserteurs namen al de benen.
'Ik had het wel verwacht.' zei Phil, 'Aoshi is niet meer dezelfde sinds jullie op missie gingen.' De crew besloot uit veiligheidsoverwegingen, terug de riolen in te trekken. Anfortas
Part 48 De crew trok zich terug naar de smalle straat waar de ingang was van LE NOIR ROUGE en opende de rioolput waar ze anderhalf uur eerder die nacht reeds geweest waren. Bij het sluiten van het deksel bemerkte Anfie een rode gloed in verte...Opkomende zon of een van de vele gevolgen van de revolutie die de morgendstond met zich meebracht?! De crew besloot Desdenova's initiatief te volgen en terug te keren naar het kleine kamertje waar ze hoopten op nieuws van de bovenwereld! Het werd een zware dag voor de crew. Galadriël die nog het friste was van de vier besloot de eerst shift voor de wacht op zich te nemen. De anderen trachtten te slapen wat niet erg gemakkelijk was aangezien het gebulder van de ontploffingen hoorbaar was en zelfs bij erge schokken voelbaar in het ondergrondse. Lordie zocht tevergeefs in de frigo naar een fles drank. Desde had meer geluk en begoneen sticky te rollen met weedkruimelingen die nog op het tafeltje lagen. Alsook Anfie had net iets meer geluk en deed zich tegoed aan het bodempje van de fles whisky waarmee ze gisteren zo naief toostten op een overwinning. Toen beiden het pruillipje van de Falafel zagen gunden ze hem een laatste slok en nog nen trek of drie van da sigaarke. 'Pover ontbijt...' prevelde Lordie. Lordie en Anfie konden slaap vatten maar Desde niet en hij besloot dan maar wat op zijn bed te liggen en hier en daar een woordje te wisselen met G. Het werd langzaamaan middag en Anfie werd als eerste wakker. Als eerste want G was met de Grimblaster in de hand op zijn hurkje tegen de deur in slaap gevallen en Desdenova zat nog recht in zijn bed terwijl Lordie lekker onder een wollen deken verscholen zat voor de stofdeeltjes en klein gruis dat van de zoldering gevallen was door de schokken en zowat heel het kamertje met stof bedekt had. Anfie bemerktte dat het lawaai en de schokken over waren en wekte de andere crewmembers dan maar. Ze besloten boven de grond te gaan om ergens te gaan ontbijten. Een klein gezellig bakkerijtje bevredigde hun behoeften. Ze betaalden met een grimblaster en namen een rugzakje extra proviand in beslag. Ze keerden terug naar het kamertje maar toen ze binnenkwamen bemerkten ze Troy die aan het tafeltje zijn wonden zat te verzorgen. 'Ah de Hoepers...eindelijk...ik hoopte jullie hier te vinden' 'croissant hebben?' onderbrak Desdenova die gulzig trachtte een halve koek in zijn mond te krijgen. 'ja, merci' sprak de man dankbaar! '...en hoe ist afgelopen vanacht?'informeerde Anfie. Troy vatte de strijd kort samen; 'Bij de bestorming vannacht konden we al vlug het gelijkvloers en het eerste onder nul veroveren maar toen we wilden oprukken naar het tweede onder nul werden we tegengehouden door een afdeling van ongeveer300 SPSers met wat Lao's tussen... Wij waren maar met een kleine 200 man aan de bestorming van het Louvre begonnen en hoopten op een snelle tussenkomst van de REC's en een groot deel van de 400 loyaal gebleven SPSers die ergens te Parijs rondzwerven. Zo'n 170 SPSers kwamen opdagen in volledig uniform wat ervoor zorgden dat zowel vriend als vijand onder de SPSers werd afgeknald. Het was een ware chaos daarbinnen!! Toen ik toekwam met de 360 REC's (geen man ontbrak!) was de zon reeds aan de horizon verschenen! We (rebellen, SPS en enkele REC's)konden even standhouden op -2 maar de overmacht werd te groot toen nogmaals 130 SPS de vijand versterking gaven. Tientallen van de onze desserteerden en vluchtten weg! We trokken terug tot op -1 waar we de REC's net een aanval van de vijandige SPS had afgebroken die vanuit het centrum van de stad kwamen toegesneld en ons in de rug wilden aanvallen. Velen lieten daarbij het leven... getalsterkte; wij: 280 man op het gelijkvloers en -1 plus nog eens 230 SPSers die in Parijs zelf waren gebleven en voor plaatselijke relletjes zorgden in kleine groepen. Gelukkig maar want zo werd niet alle aandacht van de SPS op ons gericht! Een verdeelde vijandelijke troepenmacht was onze enige kans op overwinning... maar het mocht niet baten! Rond half tien vanochtend werden we gedwongen terug te trekken tot op het gelijkvloers waar teruggekeerde SPS uit het Centrum van Parijs (die blijkbaar snel met de relletjes afgerekend hadden) ons stonden op te wachten. De vijand was met drie keer meer en velen gaven zich over! Anderen trachtten zich een weg naar buiten te vechten... De meesten sneuvelden daarbij. Ikzelf had het privilege zij aan zij met enkele REC's de uitgang te bereiken! Slechts een kleine 20 man kon doorbreken en leeft hopelijk nog. De rest is krijgsgevange of werd gefusileerd. Vanavond zal Carlos Munch Parijs toespreken. Een ding is zeker; zij die vanmorgen overleefden zullen geen veilig bestaan meer kennen in Parijs, ook jullie niet Hoepers!' Lord Falafel
Part 49 "We hebben duidelijk geen tijd te verliezen." zei Lordie terwijl hij een
safke opstak, "Het is waarschijnlijk best dat we voor deze avond Parijs
nog verlaten. Want het zal niet lang duren eer de kloppenjacht op ons
geopend wordt."
"Vertrekken? Waarheen. We kwamen toch hierheen voor informatie over de
volgende sleutel?" "Dat klopt" antwoordde Anfie terwijl Desde vragend
rondkeek "Maar we zullen elders informatie moeten verzamelen." De crew
keek naar Phil. Het bleef even stil tot Phil uiteindelijk: "Jah, in Parijs
ken ik in ieder geval niemand die informatie heeft over een sleutel."
Je kon op dit moment de hoop van de crew voelen buitenstromen, niemand had
deze zware tegenvaller verwacht. Aanvankelijk werd alle hoop op Aoshi
gevestigd, maar sinds vandaag is Aoshi geen punt van hoop meer.
"Ik heb wel eens gehoord van....neen laat maar." doorbrak Phil de stilte,
alle hoofden van de crew keken op en richting Phil.
"Zeg het dan, zeg het dan." sprak G.
"Neen, laat maar..."
"Komaan man, wat houdt je tegen. Doet het ertoe of het steek houdt of niet, andere hoop of strategien hebben we niet." moedigde G, Phil aan.
"Oke, maar het is volgens mij maar een mythe. Ergens op Gibraltar zou er
een dorp zijn, alwaar een zekere oude wetenschapper zich als kluizenaar
heeft terug getrokken."
Verbazing allom.
"Hoe komt dat dat wij dat niet weten?" vraagt Desde aan de groep, waarop
Phil met enige fierheid in zijn toon antwoord: "Ja jongens, ik weet nu
eenmaal dingen die jullie niet weten."
"Oke dan," gaat Anfie verder "heb jij nog een plattegrond van Parijs,
Phil?"
Phil trek het kleine kastje in de hoek open en haalt er nog een
examplaartje uit.
"Waar hebben we dat voor nodig, Anfie? We hebben toch al een plattegrond?"
"Ja, G., ik weet het, maar ik denk dat het nu iets te gevaarlijk is om in
grote groep Parijs te ontvluchten. Het is best dat we ons opsplitsen in 2
groepjes en zo dus in kleinere groep onze van te proberen bereiken."
"Ja, Anfie heeft gelijk. De toestand hier in Parijs vraagt vooral om
discretie. Maar hoe splitsen we ons?" brabbelt Desde, terwijl hij ook een
sigaret opsteekt.
"Wel, ik stel voor" begint G, "dat we een groepje van 2 en een groepje van
3 maken -logisch- en dat ik en Phil een groepje vormen en jullie 3 een
groepje vormen. Want Phil kent zijn weg in Parijs, dus is het beter dat
Phil in de groep van 2 zit."
"Oke, dat is in orde" klinkt het in koor.
"Hola, hola" stopt Phil het toestemmen "Ik? Ik mee met jullie? Ik ben toch
helemaal geen YaHoeper?"
"Vanaf nu wel. Anfie, aan u de eer." lacht Lordie.
"Yahoep wordt krijgt er eentje bij en dat ben jij." lacht Anfie op zijn
beurt. "Nu deze formaliteit achter de rug is, denk ik dat het het best is
dat we hier zo snel mogelijk vertrekken!"
Zo gezegd zo gedaan en de 2 groepjes gaan elk een andere richting uit in
het riolenstelsel. Anfortas
Part 50 'Yo man, gepoept door nen haze?' vroeg Phil aan G, die zich tegen hoog tempo doorheen de riolen begaf. 'Nee, toch niet waar ik weet van heb, maar een leider loopt altijd twee stappen voor he' grapte G terug. 'We hadden beter een weddenschap afgesloten met een serieuze prijs voor de eersten die bij de van zijn' ging Phil verder, kwestie van het gesprek wat gaande te houden. Zo gezellig waren de riolen anders niet. 'maar eigenlijk is er sowieso een prijs voor diegenen die er het eerst aankomen' ging G verder, ' de van zit nog vol met drank en weed, dat is beter dan een boek om het wachten te doorstaan.'
Phil zag de reis al iets meer zitten en vroeg eens te stoppen om de plattegrond nogmaals te bekijken. 'ik hou het niet meer uit van de honger, ziet ge het niet zitten om even van ons traject af te wijken om vlug een pittakot leeg te eten?' vroeg hij aan G ter goedkeuring.'haha, great minds think alike' zei G, 'maar zijn er hier ergens dan twee pittakoten in de buurt?
Het was eigenaardig hoe goedgezind deze twee waren. Ze waren tenslotte aan het vluchten voor hun leven.
'ha, hier zie, we gaan geen tijd verliezen Het is nauwelijks een omweg en ik ben zeker dat het de ganse nacht open is' zei Phil, gelukkig dat hij aantekeningen gemaakt had op de plattegrond.
'Pitta eten in Parijs, dat we dat nog mogen meemaken!' repliceerde G. 'Jammer dat het niet meer veilig is om bij 'Chez Odul' te gaan eten. Ik heb zin in een crème brulée gemaakt met witte chocolade. Vooral na een gang of vijf.'
Het werd stil, Phil dacht aan zijn collega's die hij had moeten achterlaten. Wat later aten ze hun pitta's en gingen verder door de donkere riolen.
Intussen…
'Zeg Anfie, hoe lang zou het duren om uit Parijs te raken?' vroeg Lordie die – net zoals de rest – moe was door het gebrek aan slaap en de lange tocht die ze al afgelegd hadden. 'Wel', antwoorde Anfie, 'mag ik eerlijk zijn? Ik hoop dat we nog voor de morgen kunnen vertrekken met ons buske. Ik hoop maar dat hij er nog ongeschonden bijstaat. Stel u voor dat we daar toekomen en de van is beschadigd of gepikt! Ik mag het niet dromen!'
'Het zou vooral spijtig zijn van de inhoud van de van' liet Desde weten en allen schoten ze in de lach omdat ze precies wisten wat Desde bedoelde. Er werd veel gerookt, gedronken en verteld die nacht.
Veel later kwamen ze aan bij de van. Nietsvermoedend trok Lordie de deur open…
Part 51 Ze troffen er de twee zwaar bezopen en sufgesmoorde Phil en G aan, wie anders? De twee hadden de overwinning op hun manier gevierd... Desdes gezicht trok wit en het enige wat hij nog kon stamelen was, "der is toch nog wiet over e gasten?" Phille en G schoten samen in de lach en het kostte hen heel wat moeite om terug bij te komen... "Maak u nie ongerust, Desdeken, we zijn efkes tstad in geweest en we hebben een klein verrassingsken: ne goeie vettigen pitta voor iedereen en wiet voor een heel jaar..." sprak G, waarna hij weer in een schaterbui schoot (meer van zattigheid dan wa anders) die door de aanstekelijkheid ook de anderen niet van het lachen kon weerhouden. Toen iedereen weer bij zijn positieven was (dat duurde bij den ene al wa langer dan bij den andere) vroeg Anfie hoe ze aan da gerief geraakt zijn.
Phille legde uit: "Pitta van de pittaman (G vond dit blijkbaar zo grappig dat hij uit de van rolde van 't lachen waardoor Phille op zijn gemak zijn verhaal kon afmaken), en de wiet, tja daar hebben we wa ronnies moeten voor afslaan." Het glimlachje op Philles gezicht verraadde dat de twee zich klaarblijkelijk goed geamuseerd hadden. "Toen we juust uit de pittabar kwamen vielen zowa van die jonge gastjes ons wa lastig, ze waren zo me een bendeke van ne man of zes, allee, tis te zeggen ventjes van een jaar of 16, waarvan den helft me vlindermessen zo bleek later. Zo op nen toon van kende da 'jojo, moede soms wa stuff hebben, voor jullie maken we een prijske', wij wisten da der in de van nog genoeg lag dus waren we da nie direct van zinne dus zeiden we beleefd da alst geen vree goe prijsken en de wiet nie van vree goeie kwliteit was dawwe da dus nie moesten hebben, ma allee ja; da kerelken had wel goe gerief bij, ma da prijsken was voor ons wa aan den hoge kant, waarop we dus weigerden. Da gastje had precies geld nodig want hij dreigde direct da ze ons ne keer onder handen gingen nemen als we nie snel wa kochten of we zouden het ons anders nog berouwen. De vlindermessen kwamen boven en ik keek zo ne keer half naar den G die juust op da moment nog een stukske pitta had gevonden aan de kant van zijne mond, wa da dus wel een grappig beeld was ma aangezien het er de moment nie echt voor was heb ik mij dan maar ingehouden, toen keken we dus naar mekaar en hebben we die bazekes ne keer een poepke laten ruiken, de depkes... me undere wiet tot gevolg". G was ondertussen in de van gekropen en had er niets meer aan toe te voegen behalve "En zijn jullie ook pitta gaan halen?", waarna hij weer uit de van viel... Bursk aka G
Part 52 "Jah, er zijn er hier weer een aantal in vorm. Eh, G!?" zei Anfie, maar zijn
sarcasme werd opgeslorpt door het gegiechel van den G. Desde kroop achter het stuur, penetreerde het contact en liet de mobiel eens brullen van plezier.
"Schoon geluidje, is het niet G?" vroeg Phil in de hoop G terug rustig te krijgen.
"Neenee, Phil", zei Lordie, "zo krijg je den G niet stil ze. Wacht, laat mij eens..G, als ge niet rap rustig zijt, naar bed zonder boef!" Dit maakte de lachpartij van G alleen maar erger. Ze besloten dan maar, G rustig zijn gang te laten gaan. Als hij honger krijgt, stopt hij vanzelf wel met lachen.
"Waarnaartoe, A-master?" grapte Desde. "To the badcave!", was het verwachtte antwoord.
"Oke, out of this hell-hole."
De crew was ondertussen veel minder gestresseerd, door het feit dat er geen problemen waren op weg naar de mobiel. De zon werd juist wakker en er moest opgeschoten worden.
Bij daglicht in Parijs is het nu zowieso te gevaarlijk voor de 5. Er was juist 1 probleem en dat was informatie over de sleutel te vergaren. De crew reed zuidwaarts, Gibraltar tegemoet. De reis verliep aanvankelijk zeer goed, tot ze Gabraltar naderden. De grote hoofdweg -deze die de Hoepers namen- werd naarmate de tijd vorderde zwarter en zwarter van het volk. En iedereen, behalve onze vrienden, ging weg van Gibraltar. Dit verontruste de crew enigzins. Het duurde dan ook niet lang vooraleer ze de mobiel stopten om uitleg te vragen.
"Hola, que tal!?" riep Anfie vanuit zijn passagierszetel. "Qué está sucediendo, amigo?"
Een oudere vrouw, keek op en riep "No va más lejos mi amigo. El diablo ha venido. Vaya y usted nunca se volverá."
"Wa zegt die ouwe?" onderbrak Phil.
"Ga niet verder. De duivel is gekomen. Ga daarnaartoe en nooit zult ge terugkeren"..."Ofzo"..."Quién es el diablo, cuál se está encendiendo? Dígame!"
De oude vrouw strompelde verder, keek nog even om een riep nog eens: "No vaya"
"Oke gasten, da vrouwke raadt ons af te gaan. Luister wij daarnaar?"
Desde had de hint begrepen en reed door. Kinderen, ouderen, ezels en
zelf kippen liepen tegenrichting. Van nu af ging de reis traag. Tussen de menigte moest Desde de mobiel zien voort te krijgen. Als we 20 km/u reden, zal het al veel geweest zijn.
"Als we nu eens een toepke bolden." beval Lordie meer dan dat hij vroeg.
"Oke" riep Desde "Ik wil een wissel inroepen, heb al lang genoeg gereden." En zo geschiedde het. G nam over en Desde ging achterin relaxen. "Nadat de joint 2 keer de ronde had gedaan, begon Phil zijn tong los te komen. Hij vertelde voornamelijk over wat hij zal missen aan Parijs. "De francaises, de wijn, mijn moeder en zus en vooral, mijn groententuintje."
"Yo? Groententuintje, hadde gij een groententuintje?" Lordie was plots weer wakkerder dan ooit tevoren.
"Yup, zelf aangelegd enal" Phil wou er duidelijk meer over zeggen, maar wachtte uit beleefdheid op vragen uit het publiek. Die vragen bleven niet lang uit. "Welke planten stonden in u tuintje", "Veel werk?", waren enkele van de vele vragen die de reis sneller liet vooruitgaan.
Op de achtergrond, als men goed luisterde, kon mijn plots een zwaar constant gebulder horen.
Het duurde niet lang of de crew zag een teken van ontgoocheling. "Niet weer, ik wil goed nieuws, geen slecht!" vloekte G.
Phil antwoorde toen met de geleerde woorden: "Al wat niet is, kan nog komen!"
De crew wachte in spanning af, welk taffereel er zich in de verte afspeelde. Anfortas
Part 53 De spanning werd ondraaglijk en de crew werd lichtjes nerveus! Behalve Anfie dan, die behield zijn coole blik op de baan, slalommend tussen de wegvluchtende mensen... Desde haalde een blikken toebaksdoosje uit zijn sokken (een souveniertje uit ürümqi) en begon een toeter te rollen. G prevelde enkele onverstaanbare woorden tussen zijn lippen, snoot zijn neus, liet het raampje zakken en gooide de vuile zakdoek buiten. 'Milieuvervuiler' diende Phil van antwoord... De crew begon te lachen! Wat wil je als de halve wereld in friet is geschoten?! 'Ssst,' sprak Desde 'luister; het gebulder is opgehouden!' Als een stel katten spitsten de Hoepers de oren... 'yup' bevestigde Anfie 'maar er zijn nog steeds rookpluimen aan de horizon.' Anfie haalde de handrem over en de crew stapte uit om polshoogte te nemen. Enkel Lordie niet want die lag vredig te slapen. Enkele Spanjaarden die op een hand te tellen waren en de Hoepers (dit is dan de andere hand) staarden naar Gibralter vanuit hun hogergelegen positie op een rotsformatie. Dit was tevens het einde van de snelweg die ze gevolgd hadden die Parijs met Madrid en vervolgens Gibraltar met het Afrikaanse continent verbond. De mensheid was er nog lang voor de komst van onze buitenaardse vrienden in geslaagd een kabelbrug te bouwen en de twee continenten te verbinden. Ze zagen bitter weinig, behalve dan de verste peilers van de brug en de Afrikaanse kust. Verder niets, behalve rook en opwaaiend stof. Het werd stilaan ochtend en de crew besloot om enkele uurtjes te rusten. Phil opende de koffer, haalde er een zeil uit en maakte tevens Lordie wakker met zijn lawaai. 'Ik zal wel op wacht staan' sprak Lordie. Phil geassisteerd door Desde spanden het zeil van het dak van de van naar de grond. Galadriël nam een verroest 'péage' plakkaat, brak het in twee en klopte het zeil vast in de rotsige grond met zijn grimblaster, de paaltjes als piketten gebruikend... Na nog wat gekeuvel en gezever viel de crew in slaap. Er was een lichte wind en een brandende zon, maar de uitgeputte crewmembers sliepen rustig door. Lordie die streed tegen de verveling besloot eens na te gaan hoeveel proviand ze nog hadden. Na een klein uurtje had hij stilletjes de hele van opgeruimd en kwam tot de constatatie dat er bijna geen eten meer was, op wat oud brood en enkele blikken bonen na... Ook de drankvoorraad was bijna uitgeput; een halve fles whisky, een fles tequila, een warm blikje Jupiler en 3 flessen water. Lordie nam een fles water, haalde zijn mok vanrond zijn ceinture en bediende zichzelf wat water. Daar de jongens niet wakker werden na de middag besloot Lordie ze maar te laten rusten. Om zijn tijd te passeren had hij een val gemaakt (zo een waar men ratten mee vangt, alleen iets groter, in de hoop een konijn ofzo te strikken. De vermoeidheid had ook Lordie in zijn greep en de oogjes vielen toe tot plots..'KNAP' een jonge haas was in de val gelopen en Lordies oogjes schoten terug open vergezeld door een lachske op zijn lippen. 'Sorry jongen, maar mijn maten zullen honger hebben als ze wakker worden. Met zijn zippo stak hij wat droog hout in brand en begon de haas te slachten met zijn dolk. Hij wou eens drinken uit zijn mok maar bemerkte steeds groter wordende kringetjes in het water. Het gebulder was weer begonnen.... Lord Falafel
Naam: Aoshi Lao Tzu